top of page

YENİ OLUŞUM

 

KONU BAŞLIKLARI​

 

Kıyamet Sonrası Yeni Oluşum

          İkinci Sur'a Üflenmesi 

          İnsanların Yeniden Yaratılması 

          İnsanların Yeniden Diriltilmeleri (Bâ Sübadelmevt-Resurrecton)

İnsanların Yeryüzünde Yaşarken Yaptıklarının Değerlendirilmesi 

Değerlendirme Sonrası

Değerlendirme Sonucunda İnsanların Hak Ettikleri Ortamlara Gönderilmeleri

          Cennetin Nitelikleri

          Cennete Girecekler

          Cennette Yaşam

          Cehennemin Nitelikleri

          Cehenneme Girecekler

          Cehenneme Giriş

          Araf'ta Kalanlar

Cennet ve Cehennemde Kalma Süresi

​

KONU BAŞLIKLARI

​Kıyamet Sonrası Yeni Oluşum

                                                                                                                                                              KONU BAŞLIKLARI                                

Ayetlerde Berzah engelinin Kıyamet ile son bulması sonrasında İnsanların Allah’ın "çağırısı" üzerine Ahiret ortamında yeniden dirilerek (yeniden Yaratılmış olarak) ayağa kalkışları (Kıyam) yeryüzünde yaşarken yaptıkları ile değerlendirilmeleri, bu değerlendirilmeler sonucunda haklarında verilecek "Karara" göre hak ettikleri "Ortamlara gönderilmeleri olarak açıklanan süreç bir anlamda "Yeni Oluşum" olarak belirtilmektedir.

 

Sûr'a üflenince, Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsi ölecektir, sonra ona bir daha üflenince, bir de ne göresin, onlar ayağa kalkmış bakıyorlar! (59/68), (39/68)

Yeryüzü, Rabbinin nuru ile aydınlanır, kitap konulur, peygamberler ve şahitler getirilir ve aralarında hakkaniyetle hüküm verilir, onlara asla zulmedilmez. (59/69), (39/69)

O gün Allah onların hepsini diriltecek ve yaptıklarını kendilerine haber verecektir, Allah onları bir bir saymıştır, onlar ise unutmuşlardır. (105/6), (58/6)

 

Buna göre Kıyametin "İlk Sûr'a" üflenmesi ile başladığı ve "Allah'ın Diledikleri" dışında "Evrende" canlı olan her şeyin öleceği belirtilerek bu durumun Kıyamet sonrasında bir "Yeni Oluşumun" işareti olduğu belirtilmektedir. Nitekim Kıyamet sonrası yeni oluşum sürecinde insanların "Ayağa Kalkacakları" belirtilmektedir. Aslında "Kıyamet" kelimesinin bu ayağa kalkış ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Zira "kıyam" Arapça'da ayakta durmayı ifade etmektedir.

 

Burada, Kıyamet sırasında Allah'ın izni ile canlı kalacak olanlar ile ilgili açık bir "tanımlama" bulunmamaktadır. Ancak bunların, Tek Yaratıcı güç" olan Allah'ın Evren ve Dünya ortamlarında deneyimlemekte olduğumuz "Zaman" boyutu ile açıklanamayacak ve insanlarca hiçbir şekilde anlaşılamayacak olan ancak "Evren Öncesi Ortamlar" olarak düşünebileceğimiz "Ezel'de" her türlü "İradesini" yürütmek üzere "Yaratığı" ve Evrenin yaratılması yanında Kıyametin gerçekleştirilmesi ve sonraki düzenin kurulması ile de görevli olan "Melek ve Cinleri" ifade ettiği söylenebilir. Bu nedenle Kıyamet sürecinde Evren'de sadece onların görevlerini yapacakları (canlı kalacakları) sonucu çıkarılabilir.

 

Evrenin Arş ortamındaki "ilk yaratılmasında" olduğu gibi Kıyamet sürecinde "Dürülerek" sona ermesi aşamasının da Arş ortamında gerçekleşeceği anlaşılmaktadır. Zira bu yok oluş aşamasında "Meleklerin" düzenleyici ve şahit olarak "Tek Yaratıcı" olan Allah'ı anarak (Tespih Ederek) Arş'ın etrafını kuşattıkları belirtilmektedir.

 

Melekleri görürsün ki, Rablerine hamd ile tesbih ederek Arş'ın etrafını kuşatmışlardır, artık aralarında adaletle hükmolunmuş ve ''Âlemlerin Rabbi olan Allah'a hamdolsun" denilmiştir.  (59/75), (39/75)

 

Meleklerin "Arş’ın” etrafını kuşatmaları olarak belirtilen durumun, Evrenin ilk oluşumundan yok oluşuna kadar olan süreçte Evrenin ve kapsamındaki her şeyin gerçekleşmesini ve sürdürülmesini (Yaratılış) yürüten ""Meleklerin" Arş'ın etrafını kuşatarak ve Ahiret ortamındaki bu "Yeni Oluşumun" gerçekleşmesinde Allah'ı "Alemlerin Rabbi" olarak tespih ederek "Yücelttikleri", böylece Allah'ın "Adalet" ile verdiği hükmün gerçekleşmesini sağladıkları bildirilmektedir.

 

Öte yandan Kıyametin gerçekleşmesi ile evren “çöküp” canlılar yeniden dürülme sürecine girdiğinde, meleklerin Evren'in "istiva" edildiği Arş ortamının etrafında bulunduklarına, bu olaylara nezaret ettiklerine, gerçekleşmesini sağladıklarına ve o zaman Allah'ın Arş'ını meleklerin de "üstünde" olan "sekizin" yüklendiğine işaret edilmektedir. Bu durumun "Yeni Oluşum" sürecini açıkladığı söylenebilir.

 

Melekler onun etrafındadır. O gün Rabbinin Arş'ını, bunların da üstünde sekiz yüklenir. (78/17), (69/17)

 

Burada geçen "sekiz" sayısının ne ile ilgili olduğu veya neyi ifade ettiği hakkında açıklama bulunmamakla birlikte bazı "Özel Melekleri" tanımladığı söylenebilir Ancak "Diyanet Tefsirinde" Ayetteki "sekiz" sayısı ile Allah’ın yarattığı birçok âlemden biri olan madde âlemi (Evren) dağılırken O’nun "Arş" bünyesindeki diğer âlemlerdeki düzeni ve hükümranlığının devam etmesini sağlayan "güçlere" işaret edildiği (Bu işle görevli Meleklere) şeklinde bir açıklama yapılmaktadır. Muhammed Esed tefsirinde de "sekizin" anlamını Allah'tan başka kimsenin bilemeyeceği belirtilmektedir.

Hâkka Suresi 13-18. Ayet Tefsiri - Diyanet İşleri BaşKanlığı

Hakka suresi Hakka oku Hakka arapça türkçe (kuran.gen.tr)

 

Bu yorumlara göre Arş'ı yüklenen ve bir de onun çevresinde bulunan Meleklerin Evren'in yaratılmasında olduğu gibi sona ermesini de (Kıyamet) nitelikleri hakkında yeterli bilgi sahibi olmadığımız Arş ortamında gerçekleştirdikleri anlaşılmaktadır.

 

Arş'ı yüklenen ve bir de onun çevresinde bulunanlar Rablerini hamd ile tesbih ederler, O'na iman ederler. Müminlerin de bağışlanmasını isterler: “Ey Rabbimiz! Senin rahmet ve ilmin her şeyi kuşatmıştır. O halde tevbe eden ve senin yoluna gidenleri bağışla, onları cehennem azabından koru!”. (60/7), (40/7)

“Rabbimiz! Onları da onların atalarından, zevcelerinden, nesillerinden iyi olanları da kendilerine vadettiğin Adn cennetlerine koy. Şüphesiz azîz ve hakîm olan sensin!” (60/8), (40/8)

“Bir de onları, her türlü kötülüklerden koru. O gün sen kimi kötülüklerden korursan muhakkak ki onu rahmetine mazhar etmiş olursun. Bu en büyük kurtuluştur.” (60/9), (40/9)

 

Nitekim Ayette Arş'ın düzeninin Allah'ı yücelterek anan (tesbih eden ve Allah'a koşulsuz olarak iman eden melekler tarafından yürütüldüğü (yüklenildiği) belirtilmektedir.

 

Melek kelimesi, insanların bir kısmı tarafından kanatlı ve "insana benzer" bir yapı olarak algılanmaktadır. Kur'an’da insanların böyle anlamalarına neden olabilecek bazı mecazi benzetmeler yapılmakladır. Nitekim Meleklerin tüm yaratılışın Arş'ın çevresinde bulunarak her an düzen ve dengesini sağladıkları, her an Allah'ı andıkları (Tespih ederler), Allah'a iman edip kayıtsız olarak teslim oldukları, ayrıca "Kıyamet" ortamlarında da insanlar için dua ettikleri Ayetlerde açıklanmaktadır. Ancak bu konulara değinen Ayetlerin birlikte ve birbirleri ile ilişkileri dikkate alındığında meleklerin Allah'ın yarattığı tüm düzeni yürüten ve devam ettiren "Allah'a Ait" olan bir çeşit "Enerji" niteliğinde oldukları varsayılabilir.

 

Bu nedenle özellikle Hz.Muhammed'in örnek gösterildiği Ayette ayrıca belirtildiği gibi İnsanların Allah'ın meleklerine de inanmaları Allah'a olan "imanları" açısından gerekli görülmektedir.

 

Peygamber, Rabbi tarafından kendisine indirilene iman etti, müminler de Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine iman ettiler. "Allah'ın peygamberlerinden hiçbiri arasında ayırım yapmayız. İşittik, itaat ettik, Ey Rabbimiz, affına sığındık! Dönüş sanadır" dediler. (87/285), (2/285)

 

Bu konularda "Allah'a İman", "İlk Yaratılanlar" ve "Melekler, Cinler ve Şeytanlar" bölümlerinde ayrıca bilgi bulunmaktadır.

 

Söz konusu "Yeni Oluşumun" alacağı zaman (Dünya zamanı olarak) bilinmemektedir. Ancak, Ayetlerdeki ifadelere göre "Dünya'ya Benzer" bir ortamın yeniden oluşturulması söz konusudur. Zira Ayette bu oluşumun "yeryüzü" olarak ifade edilen bir ortamda gerçekleşeceğine işaret edilmektedir. Nitekim bir diğer Ayette yeryüzü ortamının yapısını oluşturan her şeyin ve her yaratığın “Dünya’ya Benzer” olarak bu ortamda yeniden oluşturulacağına işaret edilmektedir.

 

De ki: “İster taş olun ister demir, isterse aklınıza imkânsız gibi görünen herhangi bir yaratık! (50/50), (17/50)

 

Görüleceği gibi söz konusu “yeni oluşum” ile içinde bulunduğumuz Dünya (yeryüzü) ortamını oluşturan “her şey ile birlikte Dünya’ya Benzer” bir ortamın da ortaya çıkacağı ve insanların burada yeniden yaratılacakları varsayılabilir.

 

Buna göre "Yeni Oluşumun" gerçekleşeceği Dünya benzeri ortamın (Yeryüzünün) Allah'ın "Nur'u" ile aydınlanacağı, bütün "Akıllı İnsanlara" peygamberleri veya uyarıcıları (Şahitler) ile gönderilmiş olan "Vahiylerin" ortaya çıkarılacağı (kitap konulur), peygamberlerin ve şahitlerin de gönderildikleri insanlar ile birlikte hazır olacakları ve tüm insanlar için tek tek "hakkaniyetle" hükümlerinin verileceği, onlara asla zulmedilmeyeceği belirtilmektedir. Çünkü Allah'ın değişmeyen kanunlarına göre bu ayağa kalkıştan sonra bu ortamda yaşamış olan ve bundan sonra yaşayacak olan bütün insanların yaşadıkları dünya zamanı içerisinde yaptıkları "her şeyin" karşılığını alacakları bildirilmektedir. Zira bütün insanların Dünya zamanındaki yaşamlarında yapılan her şey bir an bile eksik olmadan kayıt altına alınmış bulunmaktadır. (Bu konular ilerleyen bölümlerde yer alan Ayetlerde etraflıca açıklanmaktadır.)

 

Bu durum sahip olduğumuz bilgi birikimleri kapsamında şu anda tam olarak anlayamayacağımız en büyük "Sır" olarak düşünülebilir. Zira şu anda Dünyadaki tüm yaratılmış olanların ve Evrenin dürülüp yok olacağı güne kadar yaratılacak olan somut ve soyut bütün yaratılışların, "Yaratılışlarındaki Sır" olarak her an Allah'ı yücelterek andıklarına Fatiha Suresinin Ayeti ile işaret edilmektedir.

 

Hamd âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur.  (5/2), (1/2)

 

Nitekim Yüce Allah "İnsanlardan" yaratılışlarındaki "Sır" hakkında kendilerine iletilen gerçekleri anlamaya çalışmalarını ve yeryüzünde yaşarken "İnsan Olmak" düzeyine ulaşabilmiş olmalarını beklemektedir. Böylece Allah'ın “İnsanı” yaratmasındaki "İradesinin" ancak İnsanların "İnsan Olmak" düzeyine ulaşmaları ile asıl anlamına kavuşacağı açıklamaktadır.

 

Zira Yüce Allah Ayetlerinde insandan bu Evren ve Dünya ortamının nasıl "Yaratıldığını" araştırmasını ve anlamasını istemektedir. Böylece insanlara elde edeceği bilgilerle yeniden diriliş sonrası hayatın bir anlamda şimdikine benzediği ve sonsuz ömür için tüm koşulların nasıl "hazırlanacağı" gibi konuları daha somut olarak anlaması için açıklamalar yapıldığı söylenebilir.

 

Çünkü Yüce Allah Ayetlerinde nasıl bu dünyadaki koşullar hazırlandıktan sonra insan yaşamını başlatmış ise, yeniden dirilişten sonra "sonsuz yaşam" için gereken koşulların ve Kıyamet ertesinde tüm Evrenin yok olmasından sonra Cennet ve Cehennem olarak adlandırılan yeni yaşam ortamlarını da yaratacağını kesin bir şekilde bildirmektedir.

 

De ki: “Yeryüzünde gezip dolaşın da Allah ilk baştan nasıl yaratmış bir bakın. İşte Allah bundan sonra ahiret hayatını da yaratacaktır. Gerçekten Allah her şeye kadirdir." (85/20), (29/20)

 

Bu çerçevede Ayetlerde Ahiret ortamları ile ilgili olarak kıyamet, yok oluş, yeniden yaratılış ve insanlar ile diğer varlıkların yeniden yaratılışları konularda şu anda Dünya üzerindeki "zaman boyutuna" göre yapılan yorumların aslında Arş (Gerçek Ortam) zaman akışına göre gerçekleşeceğini söylemek daha doğru olabilir.

 

Ancak Arş'ın zaman boyutu, diğer özellikleri gibi insanlar tarafından bilinmemektedir. Muhtemeldir ki, insanlara Arş konusunda bilgi ancak "Yeniden Yaratılış" sonrasında verilecektir. Bu nedenle "Ahiretin" esasen şu andaki dünya zamanına göre Allah'a ait ortamda var olduğu söylenebilir. Yani Arş ortamında bulunan zaman boyutunda Evrenin yok olması ve yeni oluş evrelerini de tamamlamış ve nihai durumuna erişmiş olabilir. Bu varsayıma bağlı olarak Kıyamet sonrası “Yeni Oluşum” olarak açıklananların Arş kapsamındaki başka bir zaman boyutunda (akışında) yürümekte olan ortamlarda bize göre “şu anda” var olabileceği söylenebilir.

 

Buna göre İnsanların şu anda tahayyül bile edemeyeceği bir "Gerçek Ortam Zamanında” oluşacağını düşünebildiği bu durum, asıl zamanın yürüdüğü Arş ortamında esasen tamamlanmış durumda olabilir. Bu nedenle bazı İslam Alimlerince asıl olan “Gerçek” ortama göre Dünya zamanı için "Hayal" ya da "Rüya" tanımlamaları yapılmaktadır. Bu tanımlamalar tasavvuf ve ahiret ilminde ileri gitmiş ve "Ermiş" olarak nitelendirdiğimiz insanlar tarafından tahmin edilebildiği veya algılanabilmiş olduğu düşünülebilir. 

YENİ OLUŞUM
İKİNCİ SUR'A

İkinci Sur’â Üflenmesi

                                                                                                                                                              KONU BAŞLIKLARI 

 

Kıyamet sonrasındaki "Yeni Oluşum" süreci ile ilgili Ayetlerde yer alan açıklamalara göre "Allah'ın Çağırısı" olarak ta tanımlanan "İkinci Sûr'a Üflenmesi" ile insanların Ahiret ortamında yeniden diriltilecekleri (Bâ Sübadelmevt) ve ayağa kalkarak (Kıyam) bir arada toplanacakları (Mahşer) açıklanmaktadır. Nitekim Yüce Allah Ayetinde genel anlamda Kıyametin başlaması sırasında “İlk Sûr'a” üfleneceğini, bu aşamada dilediklerinin dışında göklerde ve yerde ne varsa hepsinin (bütün insanların) öleceğini, sonra ona (bütün insanlara) bir daha üflenince, onların ayağa kalkmış bakıyor olacaklarını bildirmektedir.

 

Sûr'a üflenince, Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsi ölecektir, sonra ona bir daha üflenince, bir de ne göresin, onlar ayağa kalkmış bakıyorlar! (59/68), (39/68)

 

Ayetlerde "kulakları sağır eden o ses" olarak açıklanan hiç kimsenin "Karşı Gelemeyeceği" ve mutlaka "Uyacağı" belirtilen bir "güce" işaret edilmektedir. Kur'an'da doğrudan yazılmamakla birlikte sözü edilen "gücün" dört büyük Melekten birisi olan "İsrafil" olduğu genel olarak kabul edilmektedir.

 

Kulakları sağır eden o ses geldiğinde, (24/33), (80/33)

İşte o gün kişi kardeşinden kaçar. (24/34), (80/34)

Annesinden, babasından. (24/35), (80/35)

Eşinden ve çocuklarından. (24/36), (80/36)

O gün, herkesin kendine yetip artacak bir derdi vardır. (24/37), (80/37)

O gün bir takım yüzler parlaktır.  (24/38), (80/38)

Güleç ve sevinçlidir. (24/39), (80/39)

Yine o gün birtakım yüzleri de keder bürümüştür. (24/40), (80/40)

Hüzünden kapkara kesilmiştir. (24/41), (80/41)

İşte bunlar kafirlerdir, günahkârlardır. (24/42), (80/42)

 

Yüce Allah "Yeniden Dirilmenin" meydana geldiği süreçte insanların çaresizliklerini ve o muhteşem güç karşısındaki acizliklerini müthiş bir korku ve dehşet içerisinde yaşayacakları belirtilmekte ve bu durumu su anda bu ortamda bulunan ve yaşayan insanların hayal edebilmelerini için insanların o gün kardeşinden annesinden, babasından, eşinden, çocuklarından kaçacakları anlatılmaktadır. Zira o gün herkesin kendi derdinin her şeyden öne geçtiği ifade edilmektedir.

 

Aynı zamanda yine o gün bazı insanların bu dehşet ortamında rahatlayacakları ve yüzlerinin güleç olacağı ve sevinçle parlayacağı, ancak bazı insanların da yüzlerinin kederli olacağı, hüzünden yüzlerinin kapkara olacağı açıklanmaktadır. Böylece insanlara Allah'ı inkâr etmeleri ve Allah'ın verdiği öğütlere aldırmayıp kendi bildiklerinde ısrar ederek "Günah" işlemeleri halinde bu ortamın sona erdiği zaman nasıl bir durumun beklediği çok açık bir şekilde gösterilmektedir. Buna göre tüm insanlardan bu durumu bu ortamdaki yaşamları sırasında daima dikkate almaları beklenmektedir.

 

İnsanların "İkinci Sûr'a" üflendiğinde büyük bir patlamanın "çarpması" ile "uyandırılacağı" belirtilmektedir.

 

Kapı çalan! (30/1), (101/1)

Nedir o kapı çalan? (30/2), (101/2)

O kapı çalanın ne olduğunu bilir misin? (30/3), (1101/3)

İnsanların, ateşin etrafını sarmış pervaneler gibi olduğu gündür. (30/4), (101/4)

Dağların da atılmış renkli yüne dönüştüğü. (30/5), (101/5)

O gün kimin tartılan ameli ağır gelirse (30/6), (101/6)

İşte o, hoşnut edici bir yaşayış içinde olur. (30/7), (101/7)

Ameli yeğni olana gelince, (30/8), (101/8)

İşte onun anası Hâviye’dir. (30/9), (101/9)

Nedir o bilir misin? (30/10), (101/10)

Kızgın ateş! (30/11), (101/11)

 

Ayetin tercümesinde "Kapı Çalan" olarak yazılan Arapça "Kâria" kelimesi diğer tefsirlerde, insanları korku ve dehşet ile çarpan (Elmalılı), şiddetle vurmak, çarpmak-Kıyamet (Diyanet), bela (Muhammed Esed), korkunç patlama (İslamoğlu), felaket (Ö.N.Bilmen), şiddetli ses çıkararak çarpan (Y.N.Öztürk) olarak belirtilmektedir. Buna göre insanın yeniden yaratılışını n ilk aşamasında "uyanması" sırasında ani ve korkunç bir "çarpılma" hissedeceğine işaret edildiği söylenebilir.

 

Böylece "nedir o kapı çalan" Ayeti ile bu "ani" ve dehşet ile uyanışa neden olan "çarpılmanın" insanların bilgilerinin ve algılama sınırlarının dışında olduğu, yani fiilen görülmedikçe şiddet ve dehşetinin hiç kimsenin bilemeyeceği hatırlatılmaktadır. Bir fikir vermek üzere bu şiddetli çarpma ile İnsanları ateşin etrafını sarmış pervaneler gibi olacağı belirtilmekte ve İlk Sûr'a üflendiğinde yeryüzündeki dağların atılmış renkli yüne dönüşmüş gibi görüneceği de "Kıyametin Dehşeti" konusunda bir örnek olarak açıklanmaktadır.

 

Ayette ölüm sonrasındaki yeniden dirilişin ilk aşaması olarak belirtilen "uyanış" ile bütün insanlara bir anlamda hayatta iken yaptıklarının son derecede önemli sonuçları hatırlatılmaktadır.  Nitekim o dehşet gününde kimin bu dünya ortamında yapmış olduğu işlemleri olumlu olarak fazla gelirse o kişinin "Gerçek Ortamda" hoşnut edici bir yaşayış içinde olacağı, ancak kimin bu ortamda yapmış olduğu işlemleri olumlu olarak hafif olursa o kişinin gerçek ortamdaki yerinin azap çekeceği açıklanmaktadır.

 

Ayette Arapça olarak geçen Hâviye kelimesinin bir uçurumu ifade ettiği tefsirlerde belirtilmektedir. Haviye Ayette aynı zamanda “kızgın Ateş” yani Cehennem olarak geçmektedir.  Buna göre yapılacak değerlendirmeye göre olumlu işlemleri olumsuzlardan hafif olanların derin bir uçurumun “kızgın ateş” girdabına sürüklenerek azabı çekecekleri mecazi olarak anlatılmakta ve bütün insanlardan ölüm gelmeden bu uyarıları dikkate almaları, durumlarını düşünmeleri ve Allah'a iman ederek doğru yola ulaşabilmeleri beklenmektedir.

Buna göre ölüm sonrasında "Ruhlarının" herhangi bir "harekette" bulunması engellenen (Berzah) insanların "Sûr'a" bir daha üflendiğinde "Yeniden Diriltilmelerinin" başlayacağı ve sanki "birkaç gün" geçmiş gibi bir algılama ile bilinçlerine ve yeni bedenlerine kavuşacakları belirtilmekte ve o esnada gerçekleşecek olan olaylar "Canlandırmalar" olarak açıklanmaktadır.

 

Sûr'a üfürülür; işte bu, geleceği vadedilen gündür. (34/20), (50/20)

Herkes, yanında bir sürücü ve bir de şahitle beraber gelir. (34/21), (50/21)

“Andolsun sen bundan gaflette idin; derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir “. (34/22), (50/22)

Yanındaki arkadaşı: "İşte yanımdaki hazır” der; (34/23), (50/23)

 

Kıyamet sürecinin en önemli aşaması olarak "Yeniden Diriltmelerinin" başladığına işaret eden "Allah'ın Çağırısı" ile (Sur'â Üfürülür) insanın Dünya ortamında iken kendisine bildirilmiş olan "vaat edilen” zamana ulaştığını inkâr edilemez ve aynı zamanda en "Dehşet verici bir "gerçek" olarak yaşayacağı bildirilmektedir.  Bu aşamada yeniden yaratılan beden yapısına kavuşmuş olan her insanın yanında bir "Yönlendiren" ve bir "Şahit " bulunacağı ve kendisine Dünya'da yaşarken önemsemediği ve dikkate almadığı (Gaflette Olduğu) bu ölüm sonrası ortamdaki gerçekleri görüp anlaması için, "Perdesinin" kaldırılacağı, artık buradaki her şeyi bütünüyle ve en açık haliyle göreceği; bu arada kendisine eşlik edenin "İşte Yanımdaki Hazır" diyeceği ve onu böylece yeniden diriltilmiş olan insanlarla bir araya geleceği "Mahşer" yerine "götüreceği" belirtilmektedir.

 

Böylece Yüce Allah'ın "izni" ile "Seslenenin" insanlara "yakın bir yerden" sesleneceği hatırlatılmakta ve "Allah'ın Çağırısı" olan bu sesi dinlemeleri öğütlenmektedir.

 

Seslenenin yakın bir yerden sesleneceği güne kulak ver (34/41), (50/41)

O gün insanlar bu sesi gerçekten işiteceklerdir, işte bu, çıkış günüdür. (34/42), (50/42)

Şüphesiz biz diriltir ve öldürürüz, dönüş de ancak bizedir. (34/43), (50/43)

O gün yer yarılır, onların üzerinden süratle yarılıp açılır, bu bize göre kolay olan bir haşirdir. (34/44),  (50/44)

 

Ayette insanların bu sesi gerçekten işitecekleri ve bu sesin duyulması ile insanların Kıyamet sonrasındaki yeni oluşum (Ahiret) ortamına çıkacakları bildirilmektedir. Bu durum diğer Ayetlerdeki açıklamalar ile birlikte düşünüldüğünde, insanların ölmeden önce bir süre yaşadıkları şu andaki Dünya ortamına benzer bir yerde ve yaşarken sahip olduğuna “benzer” bir beden yapısında Yeniden Yaratılacağı (çıkacağı) ancak bu yerdeki zaman boyutunun Dünya ortamına benzemediği söylenebilir.

 

Burada insanların yeryüzündeki beden yapılarının aslında "Gerçek Ortamda" ilk yaratıldıkları beden yapısının bir "benzeri" olduğunun hatırlanması gerekmektedir. Buna göre "Yeniden Yaratılışında" insanların "Dünya'da yaşarken sahip olduğunun benzeri olarak" gireceği beden yapısının gerçekte "İlk Yaratıldığı" yani "Ayıp Yerleri" görünmeyen beden yapısı olacağı anlaşılmaktadır. Bu konuda "İnsanın İlk Yaratılışı" bölümünde açıklama bulunmaktadır.

 

Böylece bütün insanlara sadece Yüce Yaratıcı olan Allah'ın "Dirilten" ve "Öldüren" olduğu, yeryüzündeki (Evren'deki) yaşamlarından sonra da “ilk yaratılışlarındaki” beden yapıları ile "Yeniden Yaratılarak" Allah'a dönüleceği açık ve kesin bir şekilde hatırlatılmaktadır.

 

Yeniden Yaratılmanın gerçekleşmesinde Kıyamet sürecinin başlaması ile ölmüş olan ve "Berzah" engeli nedeniyle "mecazen" yer altında bekleyen "bütün" insanlara ait "Ruhların" yerin onların üzerinden süratle yarılıp açılması ile "Yeniden Yaratılacakları" Ahiret ortamına geçeceklerine (Haşir) işaret edilmekte ve bunun Allah'a kolay olduğu bildirilmektedir.

Yüce Allah Ahiret ortamında "Çağıranın" bu ortamda yaşarken kendilerine iletilen Ayetlerdeki gerçeklere ilgi göstermeyip inkâr eden insanları görülmemiş bir şeye (yeniden diriltilmeye) çağırdığında onlardan yüz çevirmesini Hz.Muhammed'e bildirmektedir.

 

Çağıranın, görülmemiş bir şeye çağırdığı gün, sen de onlardan yüz çevir. (37/6), (54/6)

Sanki etrafa yayılmış çekirge sürüsü gibi bakışları perişan bir halde ve davetçiye koşarak kabirlerden çıkarlar. (37/7), (54/7)

O esnada kafirler: “Bu, çok çetin bir gündür!” derler. (37/8), (54/8)

 

Allah'a inanmadan (kafir olarak) ölenlerin o sırada reddettikleri gerçekler ile karşılaştıklarında "Hz.Muhammed'i arayacakları ve ondan yardım isteyeceklerine işaret edilmekte, ancak Yüce Yaratan, insanlara verdiği "Akıl" unsurunun "Gerçekleri" görüp anlama yerine "Gerçekleri görmezden gelip inkar etme" için kullanmış olmaları nedeniyle Hz.Muhammed'in bu taleplere karşılık vermemesini (yüz çevirmesini) istemektedir. Özellikle bu Dünya ortamındaki yaşamlarında Allah'a inanmayan ve inkâr edenlerin bu durumu fark ettiklerinde "Bu çok çetin bir gündür" diyeceklerine zira bu durumun onlar açısından gerçekten "Çok Çetin" bir zaman olacağına işaret edilmektedir. Böylece Allah'ı inkâr edenlerin ancak "o zaman" neyi inkâr ettiklerini ve o günün ne kadar" zor bir zaman" olduğunu çok ürkütücü bir şekilde anlayacakları bildirilmektedir.

 

Nitekim bir diğer Ayette o gün yüzüstü olarak eziyete (ateşe) sürüklendiklerinde onlara “Cehennemin elemini tadın” denileceği belirtilmektedir.

 

O gün yüzüstü ateşe sürüklendiklerinde “Cehennemin elemini tadın!” denir. (37/48), (54/48)

 

Bu yüzden insanlara bu "Dünya Ortamında" bulundukları zaman süresinde Allah ile ilgili gerçekleri "Akıllarını" kullanarak "Fark Etmeleri" ve O'na "Teslim Olmaları" önerilmekte ve ihtar edilmektedir.

 

Yüce Allah insanların "üfürülecek" olan ve "Sur’â" olarak tanımlanan "sesi" algıladıklarında "kabirlerinden kalkıp" koşarak Allah'a gideceklerini, Allah'ın huzurunda (Mahşer) bulunacaklarını (toplanacaklarını) çünkü Sûr’a üflendiği günde bütün "hükümranlığın" Allah'ın olduğu bildirmektedir.

 

Nihayet Sûr'a üfürülecek, bir de bakarsın ki onlar kabirlerinden kalkıp koşarak Rablerine giderler. (41/51), (36/51)

Olan müthiş bir sesten ibarettir. Bunun üzerine onların hepsi hemen huzurumuzda hazır bulunurlar. (41/53), (36/53)

O günde Sûr'a üflenir ve biz o zaman günahkârları gözleri gömgök bir halde mahşerde toplarız. (45/102), (20/102)

Sûr'a üfürüldüğü gün, Allah'ın diledikleri müstesna, göklerde ve yerde bulunanlar hep dehşete kapılır, hepsi boyunları bükük olarak O'na gelirler. (48/87), (27/87)

Sûr'a üflendiği gün de hükümranlık Allah'ındır. (55/73), (6/73)

Sûr'a üflenince, Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsi ölecektir, sonra ona bir daha üflenince, bir de ne göresin, onlar ayağa kalkmış bakıyorlar! (59/68), (39/68)

O gün biz onları, birbirine çarparak çalkalanır bir halde bırakmışızdır; Sûr'a da üfürülmüş, böylece onları bütünüyle bir araya getirmişizdir. (69/99), (18/99) Sûr'a üflendiği zaman artık aralarında akrabalık bağları kalmamıştır; birbirlerini de arayıp sormazlar. (74/101), (23/101)

 

Ayette "Ses" olarak açıklanan olayın, muhtemelen Evren Ötesi kaynaklardan "Gönderilecek" olan bir "Etki" olduğu düşünülmelidir. Evren ortamındaki tüm varlıkların Atom Altı Parçacıklarına yayılarak "Kıyameti" başlatacak olan bu etkinin insanların bilgileri çerçevesinde bir ses dalgası olarak yorumlanması mümkün bulunmaktadır. Allah Kıyameti başlatacak olan "Sûr'a" üflenmesini "Müthiş Bir Ses" olarak tanımlamaktadır. İşaret edilen bu "Ses" ile "Kıyamet" yeni bir "Ortam" olarak ortaya çıkmış olacaktır. Dünya Ortamında Kıyamet gününe kadar yaşamış olan tüm insanların bu Kıyamet ortamında Allah'ın "Huzurunda" ayakta hazır bulunacakları yalın bir "Gerçek" olarak hatırlatılmaktadır.

 

İnsanların "Ruhlarının" bu Dünya ortamında "Kullandıkları" beden yapılarına "Benzer" bir beden yapısına girmeleri ile "Canlı" olarak "Yeniden Dirilişleri" olayının Sûr'a "Üflenmesi ile gerçekleşeceği açıklanmaktadır. Sûr'a Arapçada "Boynuzdan yapılan düdük" anlamına gelmektedir. Kur'an’da "Yeniden Diriliş" ile ilgili olacaklar örnekler verilerek anlatılmaktadır.

 

Bu diriliş aşamasında insanların "Kabirlerinden" kalkıp koşarak "Rablerine" gidecekleri haber verilmektedir. Bu konudaki diğer Ayetlerdeki açıklamalar "Dirilişin" Gerçek Ortamda "Bulunan" veya "Yaratılacak" olan ve bu Dünya ortamına "Benzer" bir ortamda gerçekleşeceğini göstermektedir. Yüce Allah, her şeyi her türlü haliyle "Yaratmayı" çok iyi bildiğini, insanları "İlk Defa Yaratan" olarak onları "Dirilteceğini" açıklamakta ve insanlara "Gökleri ve Yeri Yaratan'ın kendilerinin "Benzerlerini" yaratmaya elbette "Kadir" olduğunu çok çarpıcı bir şekilde hatırlatmaktadır.

 

Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: "Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyor. (41/78), (36/78)

De ki: “Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.” (41/79), (36/79)

Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir? evet! elbette kadirdir. O, her şeyi hakkıyla bilen yaratıcıdır. (41/81), (36/81)

 

Sûr'a "Üflenmesi" gerçekleştiği zaman bu Dünya ortamına Adem ve sonrasında yaşamış olan ve bu ortamın sona ereceği Kıyamet zamanına kadar yaşayacak olan tüm insanların yeniden dirilişlerinde gözleri dehşetten donuklaşmış ve on derece "Korku" dolu bir "Şaşkınlık" içinde "Mahşerde" toplanacakları ve göklerde ve yerde "Bulunanların" dehşete kapılmış ve boyunları bükük olarak Allah'a gidecekleri haber verilmektedir. "Göklerde ve Yerde Bulunanlar" tanımlaması ile Adem ve sonrasında yaşamış olan ve bu ortamın sona ereceği Kıyamet zamanına kadar yaşayacak olan tüm insanlar ile birlikte, bir anlamda Allah'ın bu Evren ve Dünya ortamının "Yaratılışı ve Sürdürülmesi" ile ilgili olarak "Yaratmış" olduğu ve "Görev" verdiği ve bizim anladığımız anlamda "Enerji" esaslı ve "Madde" yapıları bulunmayan ve "Melek" olarak adlandırılan "Yürütücü Unsurları" ifade ettiği ileri sürülebilir.

 

Buna göre Sûr’a üflendiği zaman Evrenin tüm madde yapısında bulunan tüm varlıklar ile birlikte tüm insanların "Diledikleri Müstesna" olmak üzere, "Ölecekleri", dehşet içinde Allah'a gelecekleri ve Sûr’a bir defa daha üflendiğinde "Ayağa Kalkma" yani "Kıyamın" gerçekleşeceği belirtilmektedir. Esasen tüm yaratılmışların "Yaratıcısı "ve "Hükümranı" olan Allah Sûr’a üflendiği zaman da Hükümranlığın Allah'ın olduğunu çok güçlü bir şekilde hatırlatmaktadır.

 

Nitekim insanların artık tek başlarına kaldıkları ve birbirlerini arayacak durumda olmadıkları ortamın canlandırabilmeleri açısından Sûr’a üfürülmesi ile “yeniden dirilişlerinin" yaşandığı ortamda birbirlerine çarparak şaşkınlık içinde bir araya getirildikleri ve artık aralarında akrabalık bağlarının kalmadığı ayrıca açıklanmaktadır.

 

Burada Allah'ın, Evren ortamı ile birlikte Evren Ötesi (iradesini yürüterek hükmettiği) tüm ortamlarda "Görevlendirdiği" özel yapıları "Diledikleri Müstesna" olarak belirtmekte ve onları "Dehşete Kapılmaktan" ve "Ölmekten" ayırdığı söylenebilir.

 

Ayetlerde yer alan "kabirlerinden kalkıp koşarak" ifadesi "temsili" olarak yeniden yaratılma olayına işaret etmektedir. Bu nedenle söz konusu ifadeden “kalkıp koşmanın” sadece "mezarlarından" olarak anlaşılmaması gerekmektedir. Zira insanların ölümü sırasında her zaman "cesetleri" toprağa girecek şekilde olmamakta, örneğin kimi inanışlarda cesetler yakılarak imha edilmekte veya denizde boğularak ölenlerin cesetleri de suda yaşayan canlılar tarafından yok edilmektedir. Buna göre Ayetteki ifade ile insanların Kıyamet sürecindeki ortamda yeniden diriltildikleri sırada, Dünya ortamında ne şekilde ölmüş olurlarsa olsunlar, Dünya ortamında "Kullandıkları" beden yapılarına "benzer" bir beden yapısına "girecekleri" ve bu beden yapıları ile "kalkıp koşarak" Allah'a gidecekleri açıklanmaktadır.

 

Tüm insanların özellikle bu Ayetler üzerinde çok dikkatle ve derinlemesine düşünmeleri gerekmektedir. Çünkü inkar edenlere hitap edilmekle birlikte aslında iman eden etmeyen bütün insanların "Görülmemiş Bir Şeye" çağrılacakları Şaşkın bir halde "Kabirlerinden" çıkacaklarına işaret edilmektedir. Zira buradaki "kabirlerinden çıkarlar" tanımlaması ile bu Dünya Ortamında nasıl ölmüş olurlarsa olsunlar ve cesetleri nerede ve ne durumda olursa olsun (Yanma, denizde veya uzayda kaybolma, hayvanlarca yenmiş olma vb. gibi) insanların “Gerçek Ortamda" yeniden canlanmaları" mecazen Kabirlerden (Mezardan) çıkılmasına benzetilmektedir. Diğer bir deyişle insanların Ahiret ortamındaki yeniden yaratılmaları Ayetlerde "kabirlerinden" çıkma olarak belirtilmektedir.

 

Ayette İnsanların Dünya zamanı akışına göre ne zaman gerçekleşeceğini bilemeyecekleri Kıyamet ve sonrasındaki "Yeni Oluşum" sürecinde Kabirlerinden (mezar) çıkacaklarına işaret edilerek Ahiret ortamı bu anlamda mecazen “yeryüzüne” benzetilmektedir.

Bu durumda Davetçi Meleklerin, Dünyada yaşamış olan tüm insanların Allah nezdindeki Kitapta (Levh-i Mahfuz) saklanan bütün bilgilerini (Örneğin yeryüzündeki bedenlerinin yapısını oluşturan bilgileri ve hafızalarına kayıt edilmiş olan her şeyi) yeniden yaratılmaları sırasında insanların Ruhlarına "indirecekleri" anlaşılmaktadır. Böylece bütün insanların Allah'ın "Davetine" uyarak Dünya ortamındaki beden yapısına benzer bir beden yapısı ve "ölmeyen" Ruhları ile Ahiret ortamındaki bu yeni yeryüzünde "Kabirlerinden" koşarak çıkacakları, "o anda" bilinçlerinin yerine geleceği ve içinde bulundukları durumu idrak edecekleri belirtilmektedir.

​

Her şeyi yaratan Allah insanların "Sûr'a Üflenmesi" sonrasındaki yeniden diriltilmeleri sırasında "yeni bir oluşumun" içinde bulunmalarının şaşkınlığı ve dehşeti içinde "Davetçiye" uyacaklarını bildirmektedir.

 

Sana dağlar hakkında sorarlar. De ki: “Rabbim onları ufalayıp savuracak.” (45/105), (20/105)

“Böylece yerlerini dümdüz, bomboş bırakacaktır.” (45/106), (20/106)

“Orada ne bir iniş ne de bir yokuş görebileceksin.” (45/107), (20/107)

O gün insanlar, davetçiye uyacaklar. Ona karşı yan çizmek yoktur. Artık, çok esirgeyici Allah hürmetine sesler kısılmıştır. Bu yüzden, fısıltıdan başka bir ses işitemezsin. (45/108), (20/108)

 

Ayetlerde Evrenin sona ermesi sonrasında insanların yeryüzü ortamında bulundukları "Dönemlerden" hatırladıkları dağların ufalanıp savrulması ile geride sadece boşluk kalacağı, geride bıraktıkları yerlerinin iniş ve yokuş olmayan dümdüz ve bomboş kalacağı anlatılmakta, böylece bütün insanların artık "çaresiz" olarak "Davetçiye" uyacakları belirtilmektedir.

 

Ayrıca tüm insanların Gerçek Ortamda "Yeniden Yaratılmalarının" özel bir "Davetçiye" uymaları ile gerçekleşeceği, bu olayın "Dehşeti" ve "Azameti" karşısında İnsanların Allah'a "Hürmeten" seslerinin kısılacağı ancak fısıltı halinde ses çıkarabilecekleri; bu durumda Yüce Allah Kıyamet sonrasında "Ufuklarda" yani bütün ortamlarda nelerin gerçekleşeceğini (Ayetlerini) bütün insanlara (kendi nefislerinde) göstereceğini bildirmektedir.

 

İnsanlara ufuklarda ve kendi nefslerinde âyetlerimizi göstereceğiz ki onun gerçek olduğu, onlara iyice belli olsun, Rabbinin her şeye şahit olması, yetmez mi? (61/53), (41/53)

 

Ayette belirtilen "Ufuklar" tanımlaması ile bu Dünya ve Evren ortamının "Ötesi" olan diğer ortamlara ve özellikle "Ahiret Ortamına" işaret edildiği varsayılabilir. Bu varsayım çerçevesinde "Kıyamet" olarak adlandırılan ve tüm Evren ortamının "İlk Haline" döndürülerek ortadan kaldırılması ile ilgili olan bu olayların "Gerçek" olduğunun oluşacak "Kıyametin" aşamalarında tüm insanlara "Gösterileceğine" işaret edildiği söylenebilir. Buna göre Kıyamet esnasında Evren ortamında meydana gelen olayların bu süreçte "Yeniden Yaratılmış" olan tüm insanlar tarafından "İzleneceği" halen yaşayan insanlara üzerinde düşünmeleri ve gereken "dersleri" almaları için bildirildiği söylenebilir.

 

Böylece bütün insanlar, verilen bu örnekleri "Merak" edip dikkate almaya ve "Akıllarını" kullanarak Kıyamet ile ilgili olarak kendilerine iletilenler üzerinde düşünmeye ve sonuçta her şeyin "Yaratıcısına" inanmaya yönlendirilmektedir. Bu durumda Evren ve Dünya ortamının sona ermesi sırasında meydana gelecek olaylar hakkında bazı Ayetlerde yapılan açıklamaların, özellikle bilim insanları tarafından bilgi birikimleri kapsamında anlamaya çalışmaları için bir "İp Ucu" olarak değerlendirilmeleri doğru bir yaklaşım olabilir.

 

İnsanların yeniden diriltildikleri "Kıyamet" zamanında, Yüce Allah'ın izin verdiği ve sözünden hoşlandığından başkasının insanlara “şefaat” etmesinin, diğer bir deyişle insanları “af etmelerinin” fayda etmeyeceğini açıklanmaktadır.

 

O gün, Rahman'ın izin verdiği ve sözünden hoşlandığından başkasının şefaati fayda vermez. (45/109), (20/109)

 

Buna göre Kıyamet günü, insanlara ancak Allah'ın yardım edeceği, bir de izin verdiği ve sözünden hoşlandıklarının insanların "af edilmelerini" dileyebileceği (şefaat edebileceği) belirtilmektedir.

 

Bu durumda Allah'ın bağışlamasını ve hoşnutluğunu (Rızasını) zaten kazanmış bulunan Peygamberlerin insanlara "Şefaat" etmelerine izin vereceği düşünülebilir. Ancak Allah'ın izin verdiği peygamberin özellikle Hz.Muhammed olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim Allah özel bir Ayetinde inananların "günahlarının" bağışlanmasını dilemesini Hz.Muhammed'e bildirmekte yani onlara "şefaat" edebileceğini açıklamaktadır.

 

Bil ki, Allah'tan başka ilâh yoktur. Hem kendinin hem de mümin erkeklerin ve mümin kadınların günahlarının bağışlanmasını dile! Allah, gezip dolaştığınız yeri de duracağınız yeri de bilir. (95/19), (47/19)

 

Öte yandan insanlar birisine bir ayrıcalık verildiğini düşündüklerinde "nefislerindeki" duygular nedeniyle bu en kolay yolu seçerek ondan yardım ve bağışlanma istemeye yönelmektedirler. Ancak insanlardan akıl yürüterek “doğru yolu” bulmaları için kendilerinin gayret göstermeleri beklenmesine rağmen genellikle Şeytan tarafından daima "en kolaya" yöneltilmektedirler.

 

O nedenle bazı insanların bu durumdan yararlanarak kendilerine Ayette belirtildiği gibi çok iyi işler yapan çok ibadet eden kişiler oldukları izlenimini vermek üzere kendilerinin Allah'ın "izin" verdiği ve "sözünden hoşlandığı" kimseler olduklarına dair yakıştırma yaparak diğer insanlar üzerinde etki etmeleri ve bundan çıkar sağlamaları mümkün bulunmaktadır.

 

İnsanların böyle bir durumu dikkate alarak Ayet hükümlerini gerektiği gibi anlamaları, Ayette belirtilenler dışında bir kimsenin "şefaat etmesinin" doğru olmadığını fark etmeleri ve "İnsan Olmak" için öncelikle ve mutlaka kendilerinin karar vermeleri ve Allah'ı tanıma yolunda sabır ve sebat ile yürümeleri istenmektedir. Çünkü İslam'a göre birisinin yardımı ile Allah'ı tanıma önerilmemekte ve insanlardan "Akıllarını" kullanarak "Allah'ı" anlamaları beklenmektedir. Zira böylece yapılan yanlışlıklardan doğacak olan "sonuçlarının" değişmesi mümkün bulunmamaktadır. Ancak Hz.Muhammed'in istemelerine ve gayret göstermelerine rağmen kendi elinde olmayan sebep ve durumlardan ötürü Allah'a iman konusunda Ayetlerde belirtilen uyarı, öğüt ve önerileri gereğince yapamamış olan insanlara Allah'ın izni ile şefaat dileyebileceği belirtilmektedir.

 

Allah her şeyin "Yaratıcısı" olarak insanların bu ortamda bulunmaları ve "Sonraki" ortama dönmeleri ile olacak her şeyi de "Bilmekte" olduğunu ve insanların bu ortamda bulundukları sürede elde ettikleri "Bilgi" ve "Deneyimleri" ile sahip oldukları" İlimin" bunu "Kapsayamadığını" hatırlatmaktadır.

 

O, insanların geleceklerini de geçmişlerini de bilir, onların ilmi ise bunu kapsayamaz. (45/110), (20/110)

Bütün yüzler diri ve her şeye hakim olan Allah için eğilip boyun bükmüştür, zulüm yüklenen ise, gerçekten perişan olmuştur. (45/111), (20/111)

Her kim, mümin olarak iyi olan işlerden yaparsa, artık o, ne zulümden ne de hakkının çiğnenmesinden korkar. (45/112), (20/112)

Allah'ın huzuruna çıkmayı yalanlayanlar gerçekten ziyana uğramıştır. Nihayet onlara Kıyamet vakti ansızın gelip çatınca, onlar, günahlarını sırtlarına yüklenerek diyecekler ki: "Dünyada iyi amelleri terk etmemizden dolayı vah bize!" Dikkat edin, yüklendikleri şey ne kötüdür! (55/31), (6/31)

 

Yüce Allah' "Yaratmış" olduğu her varlığın (yüzler) her an "Diri" ve her şeye "Hakim" olan Allah için eğilip boyun büktüğünü (Allah'a teslim olduğunu) bildirerek insanları "Doğrudan" uyarmaktadır. Buna göre Kıyamet ortamında yeniden dirilen insanların "Her Şeye Hakim" ve "Diri" olan Allah için eğilip boyun bükecekleri anlatılmaktadır.

​

Ancak bir süre bulundukları "yeryüzü" ortamındaki yaşamlarında kendilerine verilen öğüt ve önerilere uymayan, Allah'a inanmayan ve Allah'ın huzuruna çıkmayı yalanlayanların ise hem kendilerine hem de diğer insanlara zulmedenler (zulüm yüklenenler) olarak gerçekten "Ziyana" uğrayacakları ve "Perişan" olacakları bildirilmekte ve bunların yüklendikleri şeyin ne kadar "Kötü" olduğunu fark ederek büyük "Pişmanlık" duyacaklarına işaret edilmektedir. Buna karşılık Allah'a "İman" edip "Mümin" olan ve iyi işler yapan insanların Sûr'a üflendiğinde koşarak kabirlerinden çıktıklarında (yeniden yaratıldıklarında) zulümden ve hakkının çiğnenmesinden "Korkmayacakları" belirtilmektedir.

 

Bu yüzden insanların bu "Dünya Ortamında" bulundukları zaman süresinde "Allah" ile ilgili gerçekleri akıllarını kullanarak "Fark Etmelerinin" ve O'na "Teslim Olmalarının" son derecede "önemli" olduğuna işaret edilmekte ve ölümleri sonrasında şahit olacakları "Kıyamet" ortamında bu gerçeklerin farkına varılmasının bir fayda sağlamayacağı belirtilmektedir.

 

Onlar, kıyamet gününün ansızın gelip çatmasını mı bekliyorlar? şüphesiz onun alâmetleri belirmiştir kendilerine gelip çatınca ibret almaları neye yarar! (95/18), (47/18)

 

Bu açıklama ile İnsanlara alametleri (işaretleri) belirtilmiş olan "kıyametin gelip çatmasını" beklemelerinin bir yararı olmayacağı açıklanmakta ve insanlar açısından bir anlamda Kıyamet olan son nefeslerine ulaştıklarında bu durumu fark ederek tüm hayatı boyunca inkâr ettikleri veya hiç aldırmadıkları konuları hatırlayıp o sırada bir pişmanlık duyarak inanmalarının bir anlamı olmayacağı ihtar edilmektedir.

 

Bu nedenle bütün insanların "Tek Yaratıcı Güç" olan Allah'a iman edilmesini ciddiye alarak "akıllarını" bu ortamda yaşarken çalıştırmaları, "Yaratılış ve Yaratan" ile ilgili konulara merak duyarak araştırma yapmaları ve Allah'ı "anlamaya" ve "tanımaya" çalışmaları gerekmektedir.

 

Evren'in yok oluşunu izleyen bu süreçte Sûr'a "Tekrar" üflenmesi ile yeniden diriltilmiş olan insanların bu durum karşısında tamamen çaresiz, ümitsiz ve "dehşet" içinde "kendileri" ile yalnız kalacağı ve etraflındakilerin de aynı durumda olduklarının kendilerine gösterileceği bildirilmekte ve özellikle yeryüzünde yaşarken "inanmayarak" zalim ve "günahkâr" olanların o çaresizlik içinde bu durumdan kurtulabilmeleri için oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini  ve yeryüzünde kim varsa hepsini o günün azabından kurtulmak için "fidye" olarak vermeyi isteyecekleri açıklanmaktadır.

 

Dost, dostu sormaz.  (79/10), (70/10)

Birbirlerine gösterilirler.   (79/11), (70/11)

Günahkâr kimse ister ki, o günün azabından fidye olarak versin de tek kendini kurtarsın. (79/12), (70/12)

Oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini (79/13), (70/13)

Ve yeryüzünde kim varsa hepsini. (79/14), (70/14)

 

Böylece halen yaşayan bütün insanlara özellikle de Allah'a inanmayanlara Kıyamet sürecinde insanların "Kabirlerinden" çıkacakları Sûr'a üflenmesi aşamasında artık geri dönüş imkanının bulunmadığı hatırlatılmakta ve bu "gerçekleri" dikkate alarak, "sonra" pişmanlık duymamak ve çaresiz kalmamak için ölümlerinden önce kendilerine bildirilenler üzerinde düşünmeleri ve durumlarını gözden geçirerek doğru yola yönelmeleri için uyarı yapılmaktadır.

 

Nitekim başka Ayetlerde de insanların yeniden yaratılmalarına neden olan "İkinci Sûr'a" üflendiği gün "yeryüzü" ortamında yaşamış ve "ölümü tatmış" olan her insanın "ayağa kalkmış" olacağı ve bölük bölük Allah'a geleceği bildirilmektedir.

 

Sûr'a üflendiği gün, bölük bölük Allah'a gelirsiniz; (80/18), (78/18)

Gökyüzü açılır ve orada pek çok kapılar oluşur, (80/19), (78/19)

Dağlar yürütülür, serap haline gelir.  (80/20), (78/20)

 

Böylece yeniden diriliş aşamasında insanların "bölük bölük" Allah'a gelecekleri ortamlarda gökyüzünün açılacağına, orada pek çok kapıların oluşacağına ve dağların yürütülüp serap haline geleceğine işaret edilerek yeniden dirilişin esasen "insanın" ilk yaratıldığı "Gerçek Ortamda" gerçekleşeceği ve bu durumun insanların Dünya ortamında elde ettiği bilgi ve deneyimlerinin çok ötesinde olduğu anlaşılmaktadır.

 

Bu durum bir Ayette o sırada yerin başka bir yer ve göklerin de başka gökler haline getirileceği ifade edilerek bildirilmektedir.

Yer başka bir yer, gökler de haline getirildiği, bir ve gücüne karşı durulamaz olan Allah'ın huzuruna çıktıkları gün.  (72/48), (14/48)

Muhammed Esed tefsirinde bu ve benzer konuların "mahiyeti itibariyle insanın tanıyıp bildiği ya da tasavvur edebildiği şeylerin ötesinde olduğu için" temsili terimlerle ifade edildiği açıklanmaktadır.

 

"Kıyamet Günü'nde neler olacağına dair Kur'ânî tasvirlerin hepsi, kaçınılmaz olarak, temsîlî terimlerle ifade edilmiştir; aynı şey, ahirette insanın başına gelecek olan iyi ya da kötü hallerin tasviri için de geçerlidir."

İbrahim suresi İbrahim oku İbrahim arapça türkçe (kuran.gen.tr)

 

Yüce Yaratan göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların, yani Evren'in ve Evren ötesi bütün ortamların ve oralardaki varlıkların "Rabbi" olduğunu bir defa daha hatırlatmakta ve çok şefkatli, çok acıyan ve merhametli olduğuna (rahmandır) dikkat çekmektedir. Bu nedenle ölüm sonrasındaki Kıyamet sürecinde yeniden diriltilmeleri aşamasında (O gün) insanların Allah'a karşı konuşmaya, yani kendilerini ayrıca savunmaya veya bahanelerini iletmeye yetkili olmadıkları ve İnsanlar yeniden diriltilirken Meleklerin ve Ruhların saflar halinde (saf saf) hazır bulundukları; o sırada Allah'ın "izin verdiklerinden" başkasının konuşmadığı, izin verdiklerinin de sadece "doğruyu" söylediği açıklanmaktadır.

 

O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir, O, rahmandır. O gün insanlar O'na karşı konuşmaya yetkili değillerdir. (80/37), (78/37)

Ruh ve melekler saf saf olup durduğu gün, Rahman'ın izin verdiklerinden başkaları konuşmazlar; konuşan da doğruyu söyler. (80/38), (78/38)

İşte o, kesin olarak gelecek gündür, o halde dileyen Rabbine varan bir yol tutsun.  (80/39), (78/39)

Biz, yakın bir azap ile sizi uyardık, o gün kişi önceden yaptıklarına bakacak ve inkarcı kişi: "Keşke toprak olsaydım!" diyecektir. (80/40), (78/40)

 

Tasvir edilen bu durumun Ayetlerde "kesin" olarak geleceği belirtilen zaman (gün) olduğuna işaret edilerek insanlardan dileyenlerin kendilerine yapılan bu uyarıları dikkate alıp onları Allah'a ulaştıracak olan "doğru yolu" bulabilecekleri hatırlatılmakta ve onlardan bunun beklendiği bildirilmektedir.

 

Kendilerini Allah'a ulaştıracak olan yolu tutmayanların azap ile uyarıldıklarını, bu şekilde inkâr ederek ölüm sonrasına ulaşan insanların yeniden diriltildikleri o gün yaşarken (önceden) yaptıklarına bakıp "keşke toprak olsaydım" diyerek pişmanlık duyacağı kendilerine "ihtar" edilmektedir. Bu nedenle bütün insanlara Ayetler ile yapılan bu tür "uyarıları" dikkate almaları ve doğru yola yönelmeleri önemle "tavsiye" edilmektedir.

 

Burada iki konu üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır. Öncelikle "Ruh ve Meleklerin saf saf durduğu gün" ifadesi, sanki yeniden diriltilmekte olan bütün insanların ruhları ile meleklerin (Şeytan Dahil) bu durumun gerçekleştiği "yerde" anladığımız anlamda yani "insan şekline benzer yapılar" gibi "görüneceklerini" çağrıştırmaktadır. Ancak unutulmaması gereken husus, gerek insanların "Ruhlarının" ve gerekse bütün "Meleklerin" aslında "Allah'a Ait" olduklarıdır. Bu nedenle Ayette insanların yeniden diriltilerek Dünyada kullandıklarına "benzer" bir yapıya kavuşmalarının gerçekleştiği sırada bütün bu Allah'a ait "Bünyelerin" tamamının "hazır bulundukları" ve Allah ile "bütünleştikleri" böylece insanların bu olayı "kavrayabilmeleri" için son derece etkili olan bu "İlahi Ortamın" canlandırıldığı anlaşılmaktadır.

 

İnsanların yeniden diriltilerek "Mahşer" yerinde toplanmaları, İnsanlar açısından "İlk Yaratıldıkları" yere yeniden "Dönüşü" olarak tanımlanmaktadır. Bu "dönüşün" sadece bir "seslenme" ile (Sûr'a Üflenmesi) gerçekleşeceği ve insanların bu seslenme ile kendilerini birdenbire "mahşerde" buluverecekleri bildirilmektedir.

 

Bu dönüş, sadece bir seslenmeye bakar. (81/13), (79/13)

Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler. (81/14), (79/14)

 

Ayette yer alan "Mahşer" ifadesi ile Kıyamet sonrasındaki "Yeni Oluşum" sürecinde insanların yeryüzünde yaşarken yaptıkları ile "değerlendirilmeleri" sonucunda hak ettikleri "Ortamlara" gönderilmek üzere bir arada toplanmalarının belirtildiği anlaşılmaktadır. Nitekim bu duruma diğer bazı Ayetlerde de değinilmektedir.

 

İnsan der ki: "Öldüğüm zaman sahi diri olarak çıkarılacak mıyım?" (44/66), (19/66)

İnsan düşünmez mi ki, daha önce o hiçbir şey olmadığı halde biz kendisini yaratmışızdır?  (44/67), (19/67)

Öyle ise, Rabbine andolsun ki, muhakkak surette onları şeytanlarla birlikte mahşerde toplayacağız; sonra onları diz üstü çökmüş vaziyette cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız.  (44/68), (19/68)

O günde Sûr'a üflenir ve biz o zaman günahkârları, gِözleri gömgök bir halde mahşerde toplarız. (45/102), (20/102)

O günü ki, dağları yerinden götürürüz ve yeryüzünün çırılçıplak olduğunu görürsün. Hiçbirini bırakmaksızın onları mahşerde toplamış olacağız. (69/47), (18/47)

Ve hepsi sıra sıra Rabbinin huzuruna çıkarılmışlardır. Andolsun ki sizi ilk defasında yarattığımız şekilde bize geldiniz, oysa size yâdedilenlerin tahakkuk edeceği bir zaman tayin etmediğimizi sanmıştınız değil mi? (69/48), (18/48)

Mahşer vaktinde sizi toplayacağı gün, işte o zarar günüdür, kim Allah'a inanır ve yararlı iş yaparsa, Allah onun kötülüklerini örter, onu içinde ebedi kalacakları, altlarından ırmaklar akan cennetlere sokar, işte büyük kurtuluş budur. (108/9), (64/9)

 

Bu durumda Kıyamet sonrası "Yeni Oluşum" sürecinde insanların "mahşerde" bir arada toplanacaklarına işaret edilmektedir.

 

Mecazi bir anlatım ile "İlk Sûr'a Üflenmesi" ile Evren ortamının sona ermesi sırasında Dünya ortamında bazı "dehşetli" gelişmelerin meydana geleceğine işaret edilerek, gökyüzünün "yarılacağı", yıldızların "döküleceği" ve denizlerin birbirlerine "katılacağı" gibi örnekler verilmekte ve yeniden diriltilmeleri aşamasında (İkinci Sûr'a üflenmesi ile insanlar Kabirlerinden Dışarı Çıkarıldıklarında) insanların yeryüzündeki hayatlarında kendilerine iletilen "gerçekleri" anlayıp "onlara göre" yaşamaları için yeryüzüne "gönderildiklerini" ancak nefislerine (Şeytana) uyarak kibirlenip inkar ettiklerini (geride bıraktıklarını) tamamen ve eksiksiz (bir bir) olarak "anlayacakları" bildirilmektedir

 

Gökyüzü yarıldığı, (82/1), (82/1)

Yıldızlar döküldüğü, (82/2), (82/2)

Denizler birbirine katıldığı, (82/3), (82/3)

Kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman, (82/4), (82/4)

İnsanoğlu gönderdiklerini ve geride bıraktıklarını bir bir anlar.  (82/5), (82/5)

Ey insan! İhsanı bol Rabbine karşı seni aldatan nedir? (82/6), (82/6)

Seni yaratıp seni düzgün ve dengeli kılan, (82/7), (82/7)

Seni istediği bir şekilde birleştiren, (82/8), (82/8)

Hayır! Bütün bunlara rağmen siz yine de dini yalanlıyorsunuz.  (82/9), (82/9)

Şunu iyi bilin ki üzerinizde bekçiler vardır.  (82/10), (82/10)

Değerli yazıcılar.  (82/11), (82/11)

Onlar, yapmakta olduklarınızı bilir.   (82/12), (82/12)

 

Buna göre insanların Kıyamet sürecinin bu aşamasında "Kendi Bilinçleri" ile yeniden diriltileceklerine işaret edilmekte ve yeryüzündeki hayatlarında Allah'ı tanıyarak yaptıkları iyilikleri "gönderdikleri" ve Allah'ı inkar ederek yaptıkları kötülükleri de "geride bıraktıkları" olarak "anlayacakları" açıklanmaktadır. Böylece bütün insanlara ölüm sonrasında karşılaşacakları durum bildirilmekte ve bu ortamda yaşarken "Akıllarını" kullanmaları ve "doğru yola" ulaşmaları için "uyarı" yapılmaktadır.

 

Yapılan bütün bu "uyarılara" rağmen insanların kendilerine iletilen "gerçeklere" inanmakta zorlandıklarına ve nefislerine yenik düşerek merhameti ve tüm ihtiyaçlarını ona bol bol "lütfetmiş" olan (İhsanı bol olan) Allah'a karşı kendisini "aldatanın" ne olduğu sorularak Şeytan'a işaret edilmektedir. Buna göre İnsanlara Allah'a iman etmiş olanlara Şeytan'ın bir etkisinin olmayacağını dikkate almaları önerilmekte ve Allah'a "İman ederek" bütün bu olumsuzluklardan kurtulması için yol gösterilmektedir.

 

Gerçek şu ki: İman edip de yalnız Rablerine tevekkül edenler üzerinde onun bir hakimiyeti yoktur.  (70/99), (16/99)

 

Yüce Allah, özellikle "Ruhunu" ve yaşamakta olduğu bu ortam koşullarına uygun nitelikleri taşıyan "Beden Yapısını" istediği bir şekilde birleştirip tam bir "uyum" içinde "düzgün ve dengeli" kılarak kendisini nasıl yaratmış olduğunu "insana" hatırlatmakta ve buna rağmen insanların yine de bütün bu "Yaratılışları" ve "Allah'ın" bütün yaratılışları gerçekleştiren "Tek Yaratıcı Güç" olduğu ile ilgili gerçekleri (dini) yalanladıklarını bildirmektedir. Ayrıca bütün insanların "üzerlerinde bekçiler bulunduğunu", yeryüzündeki hayatlarında yaptıklarının tamamının "değerli yazıcılar" tarafından "kayıt edildiğini" bu nedenle bütün bunların "Kendi Katında" bilindiğini hatırlatmaktadır. Nitekim Melekler bölümünde yer alan bazı Ayetlerde bu kayıt işleminin "Melekler" tarafından yürütüldüğüne işaret edilmektedir.

 

İki melek sağında ve solunda oturarak yaptıklarını yazmaktadırlar  (34/17), (50/17)

İnsan hiçbir söz söylemez ki, yanında gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın.  (34/18), (50/18)

 

Ayetlerde mecazi bir canlandırma olarak "bekçilere" ve yazıcılara" işaret edilmektedir. İşaret edilen iletişim ve kayıt olayları, İnsanların günümüzde sahip oldukları bilgilere göre geliştirdikleri "iletişim" ve "kayıt" olanaklarının ulaşacağı en son aşaması olarak düşünülebilir. Zira insanlar Allah'ın lütfettiği "Akıl" unsurunu kullanarak ve "Gerçek Ortamda" kendilerine öğrettiği "bütün isimleri" edindikleri bilgi birikimleri ile uyumlu bir şekilde "hatırlayarak" bu ortamda Allah adına ve Allah'ın "Halifesi" olarak işler yapmaktadırlar. Buna göre insanlar sahip oldukları bilgi birikimlerini kullanıp şu anda esasen Evren ve Dünya ortamında bulunan olanakları, onların "çalışma düzenlerini" ve kurallarını (Allah'ın Kanunlarını) ve onlardan yararlanma yollarını "keşfetmekte" ve onları elde ettikleri yeni bilgiler ile devamlı "geliştirmektedirler".

 

Nitekim günümüzde ulaşılan bilgi birikimleri sayesinde insanlar ürettikleri her türlü "bilgiyi" Dünya etrafına yerleştirdikleri "uydular" üzerinde oluşturdukları ortamlara "gönderebilmekte" ve böylece bu bilgilerin kaybolmalarını önlemekte ve gerektiğinde kullanmak üzere yeniden geri getirebilmektedir. Bu yöntem insanlarca "Bulut Teknolojisi" olarak adlandırılmakta ve tamamen "Allah'ın Kanunlarına" tabi olarak Evren ve Dünya ortamının sağladığı olanakların "anlaşılması" ve "kullanılması" ile gerçekleşmektedir. Bu örnek dikkate alındığında Yüce Yaratan'ın yarattığı "tüm ortamlarda" ve doğal olarak evrende ve güneş sistemimizde insanların yaptıkları ve hatta" hayal edip düşündükleri" her şeyin Yüce Yaratan'ın "Kendi Ortamında" aynen "kayıt edilmesinin" son derece "kolay" bir durum olduğu görülebilmektedir.

 

Söz konusu "kayıt" işleminin insanlar üzerinde bulunan "bekçiler" olarak tanımlanan "Melekler" tarafından gerçekleştirildiği Ayetlerde belirtilmektedir. Buna göre insanların yaptıkları büyük, küçük her şeyin Allah katında "Kayıt Edildiği" yani "Bilineceği" bu nedenle insanların yaptıklarından "Kimsenin" haberdar olmayacağını düşünmelerinin bir anlamının bulunmadığı ihtar edilmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde Meleklerin Evren ve Dünya ortamını oluşturan bütün madde yapılarının yapı taşı olarak nitelendirilen atom altı parçacıkların "özünü" teşkil eden "Bilinçli Enerjileri" ile her an "etkileşim" halinde bulundukları, her şeyi "kayıt ederek" bunları sürekli "iletişim" halinde oldukları Yüce Yaratıcının katına ulaştırdıkları anlaşılabilmektedir. Bu konuda "Gerçek Ortamda İlk Yaratılanlar-Melekler" bölümünde ayrıca bilgi bulunmaktadır.​​​

İnsanların Yeniden Yaratılması

                                                                                                                                                              KONU BAŞLIKLARI 

​

Kıyamet sonrasındaki yeni oluşumun en belirgin aşamasının insanların Allah'ın "çağrısına uyarak" Ahiret ortamında yeniden dirilişlerini ve ayağa kalkışlarını (Kıyam) ifade eden "Yeniden Yaratılmaları" olduğu söylenebilir.

 

Kıyamet gününe yemin ederim. (31/1), (75/1)

Kendini kınayan nefse yemin ederim. (31/2), (75/2)

İnsan, kendisinin kemiklerini biraraya toplayamayacağımızı mı sanır? (31/3), (75/3)

Evet, bizim, onun parmak uçlarını bile aynen eski haline getirmeye gücümüz yeter. (31/4), (75/4)

İlk yaratmada âcizlik mi gösterdik? hayır, onlar yeni bir yaratma hususunda şüphe içindedirler. (34/15), (50/15)

Şüphesiz ölüleri ancak biz diriltiriz, onların yaptıkları her işi, bıraktıkları her izi yazarız. Biz, her şeyi apaçık bir kitapta sayıp yazmışızdır. (41/12), (36/12)

Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: "Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyor. (41/78), (36/78)

Rüzgârları gönderip de bulutu harekete geçiren Allah'tır, Biz onu ölü bir bölgeye göndeririz de ölümünden sonra toprağa onunla hayat veririz; ölülerin yeniden dirilmesi de böyle olacaktır. (43/9), (35/9)

Sizi ondan yarattık; yine sizi oraya döndüreceğiz ve bir kez daha sizi ondan çıkaracağız. (45/55), (20/55)

Ve diyorlardı ki: “Biz öldükten, toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra, biz mi bir daha diriltileceğiz?” (46/47), (56/47)

“Önceki atalarımız da mı?” (46/48), (56/48)

De ki: “Hem öncekiler hem de sonrakiler,” (46/49), (56/49)

“Belli bir günün belli vaktinde mutlaka toplanacaklardır!” (46/50), (56/50)

Bir de onlar dediler ki: “Sahi biz, bir kemik yığını ve kokuşmuş bir toprak olmuş iken, yepyeni bir hilkatte diriltileceğiz, öyle mi!” (50/49), (17/49)

De ki: “İster taş olun ister demir, isterse aklınıza imkânsız gibi görünen herhangi bir yaratık! (50/50), (17/50)

Diyecekler ki: "Bizi tekrar kim döndürecek?" De ki: “Sizi ilk kez yaratan.”  Bunun üzerine onlar sana alaylı bir tarzda başlarını sallayacak ve "Ne zamanmış o?" diyecekler. De ki: "Yakın olsa gerek!" (50/51), (17/51)

Allah sizi çağıracağı gün, kendisine hamdederek çağrısına uyarsınız ve çok az kaldığınızı sanırsınız. (50/52), (17/52)

Cezaları işte budur! çünkü onlar, âyetlerimizi inkar etmişler ve: "Sahi bizler, bir kemik yığını ve kokuşmuş toprak olduktan sonra yeni bir yaratılışla diriltilmiş mi olacağız?" demişlerdir. (50/98), (17/98)

Düşünmediler mi ki, gökleri ve yeri yaratmış olan Allah, kendilerinin benzerini yaratmaya da kadirdir! Allah, onlar için bir vade takdir etti, bunda şüphe yoktur ama zalimler, inkarcılıktan başkasını kabullenmediler. (50/99), (17/99)

Şüphesiz biz diriltir ve biz öldürürüz! ve her şeye biz vâris oluruz. (54/23), (15/23)

Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, geri kalanları da biliriz. (54/24), (15/24)

Şüphesiz Rabbin onları toplayacaktır, çünkü O, hakîmdir, alîmdir. (54/25), (15/25)

"Gerçekten biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı, diriltileceğiz?" (56/16), (37/16)

"İlk atalarımız da mı?" (56/17), (37/17)

De ki: “Evet, hem de hor ve hakir olarak”. (56/18), (37/18)

O korkunç bir sesten ibaret olacak, o anda hemen onların gözleri açılıp etrafa bakacaklar. (56/19), (37/19)

Sûr'a üflenince, Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsi ölecektir, sonra ona bir daha üflenince, bir de ne göresin, onlar ayağa kalkmış bakıyorlar!  (59/68), (39/68)

Gökleri ve yeri yaratan, bunları yaratmakla yorulmayan Allah'ın, ölüleri diriltmeye de gücünün yeteceğini düşünmezler mi? evet O, her şeye kadirdir.  (66/33), (46/33)

Onlar: "Allah ölen bir kimseyi diriltmez" diye olanca güçleriyle Allah'a and içtiler, aksine, bu Allah'ın bizzat kendisine karşı gerçek bir vadidir fakat insanların çoğu bilmez. (70/38), (16/38)

"Toprağın içinde kaybolduğumuz zaman, gerçekten biz mi yeniden yaratılacağız?" derler, doğrusu onlar Rablerine kavuşmayı inkar etmektedirler. (75/10), (32/10)

"Öldükten sonra biz, ilk halimize mi döndürüleceğiz, çürümüş kemikler olduktan sonra mı? "derler. (81/10), (79/10)

Allah, ilkin mahlûkunu yaratır, sonra da bunu tekrarlar sonunda hep O'na döndürüleceksiniz. (84/11), (30/11)

Sonra sizi topraktan bir çağırdı mı hemen çıkıverirsiniz. (84/25), (30/25)

İlkin mahlûkunu yaratıp sonra bunu tekrarlayan Allah'tır ki bu Allah'ın için pek kolaydır. (84/27), (30/27)

İnkâr edenler, kesinlikle diriltilmeyeceklerini ileri sürdüler. De ki: “Hayır! Rabbime andolsun ki mutlaka diriltileceksiniz, sonra yaptıklarınız size haber verilecektir. Bu, Allah'a göre kolaydır.” (108/7), (64/7)

 

Yüce Yaratan, "Mutlaka Gerçekleşeceğini" bildirdiği ve tüm yaratılmışların "Yaratıcısı "ve "Hükümranı" olarak "Kıyamet" zamanı ile ilgili bütün olayların da "Yaratıcısı "ve "Hükümranı" olduğu gerçeği üzerine ve Dünya ortamında yaşarken "Akıllarını" kullanmadıkları ve "nefislerine" yenilerek kendilerine iletilenlere inanmadıkları için "Kıyamet Zamanında" karşılaştıkları yüzünden insanların "kendini kınayacaklarının" gerçek olduğu üzerine "yemin" ederek, bütün insanların yeniden diriltilip hesaba çekileceklerini bildirmekte ve ölüm zamanı henüz gelmeden bütün insanlara bu gerçeklerle ilgili olarak uyarıda bulunmaktadır.

 

Yüce Allah insanların ölümleri sonrasında kendilerinin kemiklerini Allah'ın bir araya toplayamayacağını "sandıklarına" dikkat çekerek bu konuda hiçbir kimsenin kuşku duymaması için, insanların "parmak uçlarını" bile "aynen eski haline getirmeye" gücünün yettiğini açık ve kesin olarak bildirmektedir.

 

Burada bu ortamda yaşamaya başlayan ilk "Akıllı" insanlar olan Adem ve Havva'dan itibaren, bu ortamın sona ereceği zamana (Kıyamet'in Başlamasına) kadar yaşayacak olan bütün insanların parmak uçlarının birbirlerinden "tamamen Farklı" olduğunun yani "parmak izlerinin" sadece o insana ait olduğunun ve başka insanlarda "aynı" parmak izinin bulunmadığının "Yaratıcılığın" çok önemli bir "işareti" olarak dikkate alınması gerekmektedir. Bu duruma dikkat çekilerek, Yüce Allah'ın yemin vererek açıkladığı "Kıyamet" ile ilgili olayların da Allah'ın "Yaratıcılığının" tartışmasız bir sonucu olduğunu ve tamamen "gerçek" olduğunun bütün insanlar tarafından anlaşılması beklenmektedir.

 

Yüce Allah çok sayıdaki Ayetlerde insanların "Yeniden Yaratılacaklarını" bildirmektedir. İnsanların büyük bir bölümü ölüm sonrasında mezardaki "Kemiklerin" yeniden bir araya getirileceklerine "İnanmamaktadır. Sahip olduğumuz bilgiler çerçevesinde bir parçası olduğumuz tüm Evren ve halen yaşadığımız Dünya ortamında geçerli olan en kesin kurallardan birisine göre "Zamanda geri dönüş" mümkün değildir. Bu nedenle de ölmüş "Akıllı" insanların tekrar eski haline dönüşmeleri bu ortam koşullarında imkânsız bulunmaktadır.

 

Ulaşılan bu sonuç dikkate alındığında Ayetlerde belirtilen kemiklerin bir araya toplanması ve "Yeni Bir Yaratma" işleminin gerçekleşmesi için "Üç" olasılık üzerinde düşünülmesi gerekecektir. Birinci olasılıkta yeniden yaratılma olayının bu Evren ve Dünya ortamının "Sona Ermesinden" yani "Kıyamet" zamanından sonra halen "Mevcut" olup olmadığını bilmediğimiz ve içinde bulunduğumuz bu Evren ortamının bir benzeri veya aynısı olan "Başka" bir ortamda ve "Sonsuz Zaman" boyutları ile gerçekleşeceği düşünülebilir. İkincisinde ise "Sona Ermesinden" yani "Kıyamet" zamanından sonra, aynı düzende fakat "Sonsuz Zaman" boyutları ile "Yeniden" yaratılacak olan bu Evren ve Dünya ortamında meydana geleceği varsayılabilir. Üçüncü ve en olası duruma göre de "Akıllı" insanların yeniden "diriltilmelerinin" aslında "Geldiğimiz" yer olan ve Allah'a ait ve Allah'ın "Kendi" ortamı olan ve "Sonsuz Zaman" boyutlarının asıl unsur olduğu "Gerçek Ortamda" meydana geleceğinin kabul edilmesidir 

 

Her halde de halen bu ortamda bulunan ölmüş "Akıllı" insanlara ait kalıntılar, sadece o insana ait olan “bütün soyut bilgileri” ile şu anda bilmemizin mümkün bulunmadığı bir “yaratılış” ile veya "Aktarım" sonucunda "Yeni" ortamda "Toplanacak" ve "Akıllı" insanlar gerçek ortamda "ilk" yaratıldıkları yapının "Aynısı" veya ona benzer olarak be yaşarken edindikleri "Bilinçleri" ile yeniden "Diriltilmiş" olacaktır.

Burada "İnsanın" bu Dünya ortamına "indirilmesinin" Yüce Yaratıcı tarafından takdir edildiğinde, buradaki yaşamın sürdürüleceği ortamın koşullarının Evren'in ve Evren bünyesinde Dünya ortamının oluşturulması sırasında "belirlendiği", insanların buradaki yaşamlarındaki "bedensel" yapılarının da yaklaşık üç Milyon yıl olarak düşündüğümüz bir süreçte hazırlanarak tamamlandığı ve bu yapının aslında gerçek ortamda "ilk" olarak ve "en güzel" şekilde "yarattığı" insan bedeninin "benzeri" olarak bu ortamda ve bu süreçte "evrim" geçirerek şekillendiğinin hatırlanması gerekmektedir.

 

Buna göre, yaklaşık olarak 200.000 yıl önce Dünya ortamı koşullarına göre hazırlanan ve "homo sapien" veya "modern insan" ya da "insansı" olarak tanımlanan yapıların" ortaya çıktığı ve bunların beden yapılarının sürekli “evrim geçirerek” yaklaşık 20.000 yıl önce bu ortama indirilen "İlk Akıllı İnsanlar" olan Adem ve Havva'nın beden yapılarının "benzeri olarak" son haline ulaştıkları anlaşılmaktadır.

 

Bu sürecin ancak Kur’an’daki tüm Ayet hükümlerinin birbirleri ile olan anlam ilişkilerinin bilimsel araştırmalar ile sağlanan bilgiler ile birlikte değerlendirilmeleri sonucunda anlaşılabilmesi mümkün olabilecektir.

 

İnsanların Ahiret ortamında yeniden yaratılmaları ile ilişkili olarak, bu ortamda evrim geçirerek Allah’ın gerçek ortamda "ilk" olarak ve "en güzel" şekilde "yarattığı" insan bedeninin "benzeri" bir yapıya ulaşan "insansı" yapılar ile de birleşmek suretiyle sayıları çoğalan "Akıllı İnsanların", ilk zamanlarda herhangi bir şekilde "örtünme" ihtiyacı duymadan doğal halleri ile yaşam sürdükleri varsayılabilir.

 

Çünkü gerçek ortamdaki yaratılışları ve orada kaldıkları sürede Şeytan tarafından kandırılarak Allah'ın uyarısına uymamaları ve "hata" yapmaları sonrasında "ayıp yerlerinin" göründüğü bildirilmekte ve bunun dışında "örtündüklerine" dair herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Gerçekten gerçek ortamda "İnsandan" daha önce Allah'ın "Kendisinden" yaratıldığı bildirilen Meleklerin ve Cinlerin de herhangi bir "giyime" veya "örtüye" gerek duyduklarına dair bilgi de verilmemiştir.

 

Bu durum Adem ve Havva'nın gerçek ortamdaki yaşamlarında anladığımız anlamda "çıplak" olduklarını düşündürmektedir. Bu nedenle insanların ölüm sonrasındaki "Kıyamet" ortamında da gerçek ortamdaki beden yapılarının “aynısı” olan bir beden yapısı ile "yeniden diriltilecekleri" söylenebilir. Buna göre insanın beden yapısının "gerçek ortamda" bulunduğu şekilde "Yeniden" oluşturulacağını çağrıştırmaktadır.

 

Bu arada Cennet hayatı ile ilgili Ayetlerde sonuçta bu ortamlara gönderilecek olan insanların “ipek” giyecekleri gibi açıklamalar nedeniyle “Ceza Günü” sonrasında bedenlerinin bazı örtülerle “giyinik” halde olacakları belirtilmektedir.

 

İnce ipekten ve parlak atlastan giyerek karşılıklı otururlar. (64/53), (44/53)

 

Buna karşılık Cehennem ortamında olacaklar için bu anlamda açıklamalar bulunmamakta fakat onlar için “zincirler” hazırlandığı açıklanmaktadır.

 

Doğrusu biz, kafirler için zincirler, demir halkalar ve alevli bir ateş hazırladık. (98/4), (76/4)

 

Buna göre “Ceza Günü” hesaplaşması sonucunda eziyet görmelerine hükmedilenlerin bulundukları ortama göre bir şekilde giyinik olacaklarını varsaymak yanlış olmayacaktır.

Öte yandan Ayetlerde "Ruhu Üflenmiş" fakat henüz Dünya ortamına çıkamamış cenin ölümleri, henüz ergenlik çağına ulaşamamış çocuk ölümleri ve her yaşta gerçekleşen tüm ölümler sırasındaki "Beden" yapısının "Yeniden Yaratılması" sırasında nasıl bir "Nitelikte" olacağı, diğer bir ifade ile hangi yaştaki durumda olacağı konusunda açık bilgi verilmemiştir. Bu konuda yapılan yorumlar ve tahminler ancak kişilerin kendi varsayımları olarak değerlendirilmelidir. 

 

Aynı şekilde insanların bu ortamda deneyimledikleri "Benlik" duygusunun yeniden yaratılış ile "Yok Olmadığı", başka bir deyimle, yeniden yaratılış sonrasında insanların tamamen "Başka" bir "Benlik" hissetmeyecekleri ve "Kendi" benlik hisleri ve “bilinçleri yerinde” olarak "Yaratılacakları", Ayetlerde yer alan ve ölüm sonrasında "Çok az kaldığınızı sanırsınız" gibi bazı ifadelerden anlaşılmaktadır.

 

Allah'a ve yaratıcılığına inanmayıp şüphe eden ve özellikle inkâr eden insanlara insanların ilk yaratılışları hakkında düşünmeleri telkin edilmekte ve Allah'ın Kur'an’da birçok defa belirttiği insanların Ahirette (Gerçek Ortamda) yeniden yaratılacakları gerçeğine işaret edilmektedir. Onları ilk defa yaratan ve ilk defa yaratmada acizlik göstermeyen Yüce İradenin insanları "Yeniden Yaratması” konusunda şüpheye düşülmemesi gerektiği "İlk Yaratma" delil gösterilerek açıklanmaktadır.

 

İlk yaratmada âcizlik mi gösterdik? hayır, onlar yeni bir yaratma hususunda şüphe içindedirler. (34/15), (50/15)

De ki: “Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.” (41/79), (36/79)

 

 Buna göre gökleri ve yeri yaratan, bunları yaratmakla yorulmayan Allah'ın kendilerinin benzerini “Yeniden” yaratmaya da kadir olduğu, ölüleri diriltmeye de gücünün yeteceği bütün insanlara hatırlatılmaktadır. Yüce Allah Ayetlerde defalarca bildirmesine rağmen inkâr edenlerin (zalimlerin) inkarcılıktan başkasını kabullenmediklerine işaret ederek insanları “doğru yola” yönelmeleri için uyarmaktadır.

 

İlaveten, bu ortamdaki ölü insanları ancak Allah'ın dirilttiği, onların yaptıkları her işin, bıraktıkları her izin ve her şeyin Gerçek Ortamda (Levh-i Mahfuz olarak adlandırılan bir kitapta) apaçık olarak sayılıp yazıldığı bir defa daha hatırlatılmaktadır. Bu durumda “tüm yaratılışların” Yüce Allah tarafından erişilemez "İlmi" ile belirlediği ve Levh-i Mahfuzda bulunan “kitapta” sabitlediği "Koşullara" göre Ayetlerde "Arş" olarak (Gerçek Ortam) olarak tanımlanan "Özel" ortamın "Yoktan" var edilmesi ile başlatıldığını düşünmek en mantıklı bir yaklaşım olmaktadır.

 

Zira bu "İlk" yaratılış sonrasında Gerçek Ortam bünyesinde ve diğer tüm ortamlarda "Yaratmış" olduğu her şeyin "Takdir Ettiği" şekilde ve nitelikte "Sürdürülmesini" yürütmek üzere "Melek" olarak adlandırdığı "Unsurları" yarattığı Ayetlerdeki ifadelerden anlaşılmaktadır. (Bu konuda "Yaratılış" ile ilgili bölümlerde daha ayrıntılı bilgi bulunmaktadır.) Buna göre söz konusu "Melek" unsurlarının tüm yaratılış ile ilgili tüm ayrıntıları ve bu arada "Dünya" ortamında yaşamış olan ve Evren'in sona ereceği zamana kadar yaşayacak olan son insan da dahil tüm "Akıllı" insanların yaptıkları her “işi” ve bıraktıkları her “izi” Yüce Allah'ın "Levh-i Mahfuz" olarak adlandırdığı özel ortamlarda (Kitap) kayıt altına aldıkları varsayılabilir.

 

Görülebileceği gibi, yeniden diriliş konusunda çok net örnek olarak her şeyin ilk yaratılışı ve bu yaratılışı gerçekleştiren Büyük Allah'ın bunu gerçekleştiren kudreti çok güçlü bir şekilde hatırlatılmaktadır. Aklı olan ve düşünen bir insan için bunun ötesinde bir kanıt beklemesi akıl dışıdır.

 

Ancak Ayetlerde yer alan bütün açıklama, uyarı, öğüt ve önerilere rağmen bazı insanlar Ayetlerdeki ifadelerden özel bir konuma sahip olduğu anlaşılan "Şeytanın" etkisi altında kalan "nefsinin" dürtüsü ile onları "Allah'ı İnkara" götürecek kadar ileri gidebilmektedir.

 

Bu durum Ayetlerde; "Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor”, “Biz öldükten, toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra, biz mi bir daha diriltileceğiz? Önceki Atalarımız da mı?”, “Sahi biz, bir kemik yığını ve kokuşmuş bir toprak olmuş iken, yepyeni bir hilkatte diriltileceğiz, öyle mi!”, "Bizi tekrar kim döndürecek?", "Sahi bizler, bir kemik yığını ve kokuşmuş toprak olduktan sonra yeni bir yaratılışla diriltilmiş mi olacağız?", "Gerçekten biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı, diriltileceğiz? İlk Atalarımız da mı?", "Toprağın içinde kaybolduğumuz zaman, gerçekten (o vakit) biz mi yeniden yaratılacağız?", "Öldükten sonra biz, ilk halimize mi döndürüleceğiz, çürümüş kemikler olduktan sonra mı? şeklindeki ifadelerle belirtilmektedir.

 

Ancak Allah yarattığı varlığın (mahlûkunu) yaratılışını, sonra tekrarladığını ve sonunda hepsinin ve her  şeyin Allah'a döndürüleceğini bildirmektedir.  Buradaki "Mahlûk" kelimesi, diğer ayetlerde "Yerde, gökte ve her ikisi arasında" olarak tanımlanan tüm maddi yaratılmışları ifade etmektedir. Buna göre Evren ortamında tüm mahlukat ve tüm "insanların" yaratıldıktan sonra yok olacağı ve yeniden yaratılacağı, sonunda her şeyin Allah'a döndürüleceği bildirilmektedir.

 

Yüce Yaratan insanların kesinlikle diriltilmeyeceklerini ileri süren bu ifadelerin "Yüce Allah'ı" ve "Rablerine kavuşmayı" inkâr etmek olduğunu ve bu inkarları nedeniyle onları "Hidayetten" yani kurtuluştan uzak tutacağını açıklamaktadır.

 

Yüce Allah yeniden "Diriltilmeye" bir örnek olarak, rüzgârlar ile ölü (Çorak) bir bölgeye gönderdiği bulutlardan yağan yağmurların ölümünden sonra toprağa hayat "Verdiğine" işaret ederek, "Ölülerin" yeniden dirilmesinin de böyle olacağını bildirmektedir.

 

Allah’a iman etmeyenlere, O’nun her an “yaratmakta” olduğuna inanmayanlara ve tüm "Akıllı" insanlara insanın "ilk olarak" Gerçek Ortamda (Arş) topraktan (ondan) yaratıldığı, ölümü sonrasında yine Gerçek Ortama (oraya) döndürüleceği, sonra da Kıyamet Ortamında tekrar hayata kavuşturulacağı yani öldükten sonra diriltileceği (oradan çıkarılacağı), yeryüzünde bugüne kadar yaşamış “öncekilerin”, halen yaşayan ve Dünya ve Evren ortamının sona ereceği zamana kadar yaşayacak olan "sonrakilerin” mutlaka "belli bir günün belli vaktinde" toplanacakları “kesin bir gerçek” olarak Yüce Allah’ın Ayetlerinde bildirilmektedir

​

Nitekim Yüce Allah Ayetlerinde gökleri ve yeri yaratan olarak onların (ve insanlar ile onlardaki her şeyin) benzerlerini yaratmaya kadir olduğunu ve bir şey yaratmak istediği zaman sadece "Ol!" dediğini bildirmektedir.

 

Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir? evet! elbette kadirdir. O, her şeyi hakkıyla bilen yaratıcıdır. (41/81), (36/81)

Bir şey yaratmak istediği zaman Allah'ın yaptığı "Ol!" demekten ibarettir, hemen oluverir. (41/82), (36/82)

 

Kıyamet sonrasındaki "Yeni" ortamın oluşumu kapsamında insanların Ahirette (gerçek ortamda) yeniden yaratılmalarının nasıl gerçekleşeceği konusunda bu Dünya ortamından bir örnek vermek gerekirse, yaklaşık olarak 400 Milyon yıl öncesinde Pasifik Okyanusunda ortaya çıktığı tahmin edilen "Galapagos" adalarının durumu gösterilebilir.

 

Buna göre okyanus altındaki volkanik faaliyetler sonrasında Dünya ortamının hiçbir bölgesine benzemeyen tamamen “yeni” bir yeryüzü ortamı olarak ortaya çıkan bu "Adalar" üzerinde o andan itibaren bu adaların özel yapısı ile uyum sağlayarak (Evrim) yeni bitki ve diğer canlı unsurların (Yaşam Formları)  oluşması, Evren ve Dünya ortamının sona ermesini takiben bir "Benzerinin" meydana getirilmesi ve orada yeni bir "Hayat" tarzının oluşmasının nasıl olabileceği açısından bir örnek olarak değerlendirilebilir.

Bu yaklaşım ile Evrimin Allah'a inanmış ve O'na iman etmiş insanlar tarafından yalanlanması mümkün olmamaktadır. Zira Evrim çok net olarak Rahman Suresinin aşağıdaki Ayetinde açıklanmaktadır.

 

O, her an yaratma halindedir. (97/29), (55/29)

 

Görüldüğü gibi Evrim olgusu Allah'ın "Tek Yaratıcı İrade" olduğuna işaret eden en güçlü “delil” olmaktadır. Bu açıdan Charles Darwin tarafından geliştirilen Evrim Kuramında tüm bu faaliyeti "Yapan ve Yürüten" olarak belirtilen "Doğa" sözcüğünün aslında Allah olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Zira bu kuramda ifade edilen tüm değişim ve gelişimlerin tamamının "Atom Altı Parçacıkları" meydana getiren "En Küçük Unsurlar" bünyesindeki "Bilinçli Enerji" ile (Sır) gerçekleştiği üzerinde önemle durulması gereken bir "Gerçek" olarak oradadır.

 

Bu gerçeklere “bir kemik yığını ve kokuşmuş bir toprak olmuş iken yeni bir yapı olarak diriltileceklerine” inanmayanlara ister taştan, demirden yapılmış veya ister akıllarına imkânsız gibi görünen herhangi bir yaratık gibi olsalar dahi Kıyamet ortamında tümünün yeniden ortaya çıkacakları hatırlatılmakta ve bunun insanı (Sizi) ve her şeyi ilk kez yaratan tarafından gerçekleştirileceği; bütün insanların "Yakın" bir gelecekte (Kıyamet Ortamında) diriltilecekleri ve bundan kuşku duyarak "İnkâr" edenlerin de “Hor ve hakir olarak” diriltilecekleri bildirilmektedir.

 

Görüldüğü gibi, insanların yeniden diriltilecekleri "kıyamet ortamı" Ayette "yakın bir gelecek" olarak bildirilmektedir. Buna göre Evren ve Dünya ortamının sona ereceği zamana kadar geçecek olan bizim "anladığımız" ve "algıladığımız" süre Ayette "yakın bir gelecek" olarak ifade edilmektedir. Bu konuda “Kıyamet Zamanı” bölümünde ayrıca bilgi bulunmaktadır.

 

Ayette yer alan "Sizi çağıracağı gün, kendisine hamd ederek çağrısına uyarsınız ve çok az kaldığınızı sanırsınız" ifadesi ile insanların "Korkunç" bir sesten ibaret olan Sûr'a üflenince ölüm ile diriliş arasında engellendiği "Berzah" ortamından Allah'ı yücelterek ve hemen gözlerini açıp ayağa kalkılarak diriltilecekleri böylece yeniden yaratılmış olacakları bildirilmektedir.

 

Yüce Allah diğer Ayetlerinde yer alan "Sizi topraktan bir çağırdı mı hemen çıkıverirsiniz", “Hayır! Rabbime andolsun ki mutlaka diriltileceksiniz, Sonra yaptıklarınız size haber verilecektir, Bu Allah'a göre kolaydır.” ifadeleri ile de bütün insanlara yeniden diriltilme (hilkat) üzerinde "Önemle Düşünmelerini" öğütlemekte ve önermektedir.

 

İnsanların yeniden diriltilmesi konusunda "Allah ölen bir kimseyi diriltmez" diyerek O'na karşı gelen insanlara bunun Allah’ın bizzat "Kendisine karşı vaadi" olduğu açıklanmaktadır. Allah'a inanan ve iman eden bir "İnsanın” yapılan bu "Açıklamalar" karşısında bu konuda hiçbir tereddüdünün kalmayacağına işaret edilmektedir. Nitekim "İnsan Olmak" için bu Dünya'daki "İmtihan" konularından en önemlilerinden birisi de (İmanın Şartlarından Birisi) akıl yürüterek bu şekilde yeniden dirilişe inanmaktır.

 

Aslında insanın yaratılış ve yeniden diriliş konuları da dahil her şeyi merak ederek düşünmesi, incelemesi ve bazı sonuçlara varması onun Allah ile olan ilişkisini güçlendirecektir. Ancak bu araştırmanın Şeytanın küçük bir müdahalesi ile her an "Kuşku" haline dönebilmesinin mümkün olduğunun da unutulmaması gerekmektedir.

 

Yüce Allah insanların sahip oldukları merhamet duygularını bile "Şeytanın" etkisiyle yapılarına yerleştirilmiş olan "Cimrilik" nedeniyle "Kıstıklarını" ve göstermekten "Kaçındıklarını" bildirmektedir.

 

De ki: “Rabbimin rahmet hazinesine eğer siz sahip olsaydınız, harcanır korkusuyla kıstıkça kısardınız. İnsanoğlu da pek eli sıkıdır!” (50/100), (17/100)

 

Allah'ın "Rahmet Hazinesine" sahip olsalar bile harcanır korkusuyla kıstıkça kısan ve pek eli sıkı olan insanların Akıllarını kullanarak "Yeniden Yaratılma" ile ilgili Ayetlere inanmamakla Yüce Allah'ın insanların en çok merak edip istedikleri "Sonsuz Yaşamı" esasen "Gerçek Ortamda Ruhlarının Yaratılması" sırasında onlara lütfettiğini anlamadıkları hatırlatılmaktadır. Böylece akıllarını kullanmayıp "Yeniden Yaratılma" ile ilgili Ayetlere inanmayan insanlar, ölümden sonraki ortamlarda bu Dünya ortamındakine "Benzer" bir yapıda "Yeniden Diriltilerek" artık "Sonsuz" bir hayatı yaşayacaklarını ve bu durumda en çok istedikleri ve peşinde oldukları "Sonsuz Yaşamın" kendilerine bir "Gerçek" olarak verildiğini açıklayan Yüce Allah'a karşı "İhanet" etmiş olduklarının da farkına varamamış olmaktadırlar.

 

Buna rağmen sonsuz merhamet ve lütuf sahibi olan Allah "Kendisine" inanan inanmayan tüm insanlara bu Dünya ortamındaki yaşamlarında her türlü imkân ve faydalanacakları şeyleri ikram etmekte ve onlardan sadece "Akıllarını" işleterek bunları "Fark Etmelerini" ve tüm bunların "Yaratıcısı ve Sahibi" olan Allah'ı anlayıp algılamalarını ve O'na teslim olmalarını beklemektedir. İnsanların bu konuda "Bir Örnek Olarak" bir başkasına yaptıkları küçük bir lütuf karşısında yapılanları tanımayıp karşı gelerek "İhanet" edenler ile olan ilişkilerini düşünmeleri ve kendilerine iletilen "Gerçekleri" buna göre değerlendirmeleri gerekmektedir. Yani insanlardan akıllarını kullanmayıp “inanmamakla” Allah’a yaptığı ihaneti, kendisine ihanet edene "Hiç" bir şey vermeyeceğini düşünerek Ayetlerde açıklananları anlamaları beklenmektedir.

 

Yüce Yaratan gerçekleşen değişimlere bağlı olarak yeryüzünün "üretkenliğinin" bir süre durduğunu (yeryüzünün ölümü) ve ardından yeniden "canlandığını" örnek olarak açıklamaktadır.

 

Ölüden diriyi, diriden de ölüyü O çıkarıyor; yeryüzünü ölümünün ardından O canlandırıyor, işte siz de böyle çıkarılacaksınız.  (84/19), (30/19)

 

Bu "olağan" değişim durumu, insanların da ölümlerinden sonra sanki kışın hiçbir faaliyet göstermeyen bir bitkinin baharın yeniden canlanması gibi, yeniden yaratılacakları (diriltilecekleri) ortamlarda "ortaya çıkarılacaklarına" örnek olarak açıklanmaktadır.

 

Burada dünya üzerinde ilk insanın ortaya çıkarılması ile ilgili olarak insanların dünya üzerinde yaşamaları için gereken tüm koşulların ve gerekli dengelerin oluşturulduğunun ve “insanın” burada oluşturulan bu koşullara ve dengelere göre hareket eden ve onlar için sağlanan olanakları anlayıp onlardan yararlanabilen bir “yapı” olarak ortaya çıkarıldığının, bu arada Evrende ve yeryüzü ortamlarında çok çeşitli “canlıların da” yaratılmış bulunduklarının unutulmaması gerekmektedir.

 

Buna göre Adem'in yeryüzünde yaşamaya başlamasından önce Evrenin ortaya çıkmasının ve bu oluşum zincirinde yeryüzünde tüm Evren ile entegre olmak üzere ve “zaman boyutunun” özellikleri de yansıtılmış olarak bildiğimiz ve henüz "tamamını" bilemediğimiz fizik, kimya, biyoloji yasalarına (kurallarına) bağlı olarak tüm yaşam dengelerinin gerçekleştirildiği; ayrıca insanların ölüm sonrasında "Kıyamet" ortamının bir aşamasında onların yeniden diriltilmelerinin gerçekleşeceği ortamların da, diğer Ayetlerde açıklanan özelliklerle donatılarak "hazırlanmış" olduğu anlaşılmaktadır.

 

Bu anlamdaki Ayet hükümlerine rağmen ölümleri sonrasında yeniden yaratılmalarında şüphe duyanlara ayrıca bazı hatırlatılmalar yapılmaktadır.

 

Ey insanlar! Eğer yeniden dirilmekten şüphede iseniz, şunu bilin ki, biz sizi topraktan, sonra nutfeden, sonra alakadan sonra uzuvları belirsiz, belirlenmiş canlı et parçasından yarattık ki size gösterelim. Ve dilediğimizi, belirlenmiş bir süreye kadar rahimlerde bekletiriz; sonra sizi bir bebek olarak dışarı çıkarırız, sonra güçlü çağınıza ulaşmanız için. İçinizden kimi vefat eder; yine içinizden kimi de ömrün en verimsiz çağına kadar götürülür; ta ki bilen bir kimse olduktan sonra bir şey bilmez hale gelsin. Sen, yeryüzünü de kupkuru ve ölü bir halde görürsün; fakat biz, üzerine yağmur indirdiğimizde o, kıpırdanır, kabarır ve her çeşitten iç açıcı bitkiler verir. (103/5), (22/5)

Çünkü Allah hakkın ta kendisidir; O, ölüleri diriltir, yine O, her şeye hakkıyla kadirdir.  (103/6), (22/6)

 

Yeniden yaratılacağından şüphede olan insanlara bu ortamda halen içinde yaşadıkları yeryüzü ortamında insanların nasıl ortaya çıktıkları yeniden açıklanmaktadır. Buna göre insan denen varlığın ilk olarak "Arş" ortamında (Gerçek Ortam) topraktan "yaratılmalarından" sonra "yeryüzü ortamına" erkek ve dişi yapılarda indirilerek burada da topraktan elde ettikleri ile beslendikleri, bu yapıların cinsel olarak "birleşmeleri" ile dişi yapıların "rahimlerinde" önce bir nutfe, sonra alaka, sonra uzuvları belirlenmiş canlı et parçası olarak gelişen ceninden "yaratıldıkları", sonra da güçlü çağlarına ulaşabilmeleri için bir bebek olarak bu ortama "çıkarıldıkları" açıklanmaktadır. Böylece gelişip güçlenenlerden kimilerinin erken yaşlarda öldükleri ve kimilerinin de bilen bir kimse olduktan sonra iyice yaşlanıp bir şey bilmez hale geldikleri ve ömürlerinin en verimsiz çağlarına ulaştırıldıklarına dikkat çekilmektedir.

 

Bu örnekle insanlara yeryüzünün de kupkuru ve ölü bir halde iken üzerine yağmur indirmesi ile nasıl kıpırdanıp kabararak her çeşitten iç açıcı bitkiler verdiğini incelemeleri öğüt verilmekte ve Allah'ın hakkın (en doğru olan her şeyin) ta kendisi olduğu, ölüleri dirilttiği, yine her şeye hakkıyla kadir olduğu bütün insanlara özellikle bildirilmektedir.

 

Buna göre yeniden yaratılma ile ilgili şüpheleri olan insanların Kur'an Ayetlerini birbirleri ile olan ilgi ve anlam bağlarını dikkate alarak okumaları, öncelikle "Arş" ortamında insanların ilk olarak "topraktan" nasıl yaratıldıklarını, neden bu ortama "çoğalmaları" için gönderildiklerini (İndirildiklerini) anlamaya çalışmaları ve bu ortamda nasıl belli aşamalardan geçerek yaratıldıklarına bir bakıp düşünmeleri önerilmekte, böylece Yüce Allah'ın "Yaratıcılığı" ve "Tek Yaratıcı Güç" olduğunu anlayabileceklerine işaret edilmektedir.

Bu nedenlerle akıl yürütmek daima doğru yolu bulmak ve "İnsan Olmak" için tek yöntem ise "Akıl Yürütmek" ve akıl yürütürken de "Öncelikle" Kur'an-ı Kerim'i okumak tek yol olmaktadır.

YENİDEN YARATILMA

İnsanların Yeniden Diriltilmeleri (Bâ Sübadelmevt-Resurrection)

                                                                                                                                                              KONU BAŞLIKLARI 

​

İnsanın bu Dünya hayatındaki "bedensel" varlığına son derece sıkı bir birliktelik ve bağımlılık ile yaşadığı, bu yüzden öldükten sonra kendisinin kemiklerinin bir araya toplanmasını, diğer bir ifade ile yeniden yaratılmasını bir türlü idrak edemediğine işaret edilmektedir.

 

İnsan, kendisinin kemiklerini biraraya toplayamayacağımızı mı sanır? (31/3), (75/3)

Evet, bizim, onun parmak uçlarını bile aynen eski haline getirmeye gücümüz yeter. (31/4), (75/4)

 

Ancak inanan ve Kur'an’ı dosdoğru okuyarak kendisine verilen bilgi ve ip uçlarını düşünen, Allah'a inanan, Allah'a teslim olup Allah'ın ilmi ve kudretini algılayan ve böylece "İnsan Olmak" düzeyine erişenlerin kendilerine iletilen bu "gerçekleri" anlayabilecekleri açıklanmaktadır.

 

Buna göre Dünyada bilim ile uğraşan ve aklı selimleri ile hareket ederek Allah'ın izni ile yaratılma ve yaratılanlar konularında buluşları ve Kur'an’da verilen örnek ve öğütleri değerlendirip derleyerek insanlığın bilgi birikimine katkıda bulunanların, insanların ölümden sonra yeryüzünde veya Evrende herhangi bir yerde bıraktığı kemik ve kalıntılarının Evrenin çöküşünden (Kıyamet) sonra Allah'ın dilediğiyle yeniden oluşturulacak olan "Ahiret" ortamında Sür'a üflendiğinde "yeniden diriliş" için toplanacaklarını ve tüm bu toplanan kalıntıların Allah'ın katında (Levh-i Mahfuz) bulunan bilgilere göre ve Allah'ın dilediği bir şekilde (örneğin dilediği Dünya yaşında) dirileceklerini anlayabilecekleri söylenebilir.

 

Yüce Allah ayrıca yeniden dirilişte insanın dünyadaki parmak uçlarının bile aynı olacağını belirtmektedir. Nitekim bugün tüm insanların parmak uçlarındaki şekillerin hiçbir zaman bir diğer insanınki ile aynı olmadığı bilinmektedir. Bu durum bugünden önce yaşamış olan ve bugünden sonra dünyaya gelecek olan tüm insanlar için de geçerlidir. Allah katında bulunan asıl kitapta (Levh-i Mahfuz) bulunduğuna işaret edilen sadece bu bilgi bile insanların ürperti ile Allah'ı anmaları için yeterlidir.

 

Biz, toprağın onlardan neleri eksilttiğini kesinlikle bilmekteyiz, yanımızda o bilgileri koruyan bir kitap vardır. (34/4), (50/4)

 

Ayetteki ifadelerden öldükten sonra toprağa verilen cesedinin nasıl parçalandığını gören insanın hangi şekilde ölmüş ve kalan cesedi de ne şekilde parçanmış olursa olsun yeniden yaratılışta parmak uçlarındakiler de dahil tüm bilgilerinin ve hafıza kayıtlarının Allah yanında bulunduğu anlaşılmaktadır. Buradaki "Kitap" rahmetli Haluk Nur Baki'nin tanımıyla "Ana Bilgisayar" olarak da düşünülebilir. Buradan da söz konusu bilgilerin yeniden yaratılışında insanın gerçek oramdaki beden yapısına gireceği söylenebilir.

 

Burada yeryüzü ortamında ortaya çıkan "İlk Akıllı İnsanlar" olan Adem ve eşi Havva'nın durumunun gözden geçirilmesi gerekmektedir.  Zira "Evren Ortamı Geçmiş-İnsanın Dünyaya Gelişi" bölümünde ayrıntılı olarak belirtildiği gibi Ayetlerde "Evren" ortamının Yüce Allah'ın Adem ve eşinin bu ortamda ortaya çıkmalarını tekdir etmesi ile doğrudan bağlantılı olarak "yaratıldığı" açıklanmaktadır.

 

Söz konusu açıklamalardan, Adem ve eşinin bu ortamda yaşamaları için gereken koşulların sağlaması (hazırlanmasının) için yeryüzü zaman akışına göre yaklaşık olarak 13,6 milyar yıllık bir süre geçtiği dikkate alındığında, bu sürenin aynı zamanda Adem ve eşinin bu ortama "indirilmeleri" için "bizim açımızdan" geçen süre olduğu; ancak Gerçek Ortam (Arş) koşullarında ise her iki olayın "aynı sıralarda" gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

 

Bu açıklamalardan Evren bünyesindeki Dünya ortamının "Akıllı İnsanlar" için "hazır" hale gelmesinin ve Adem ve eşi Havva'nın bu ortamda "ortaya çıkmalarının" Yüce Allah'ın düzenlediği "kurallar ve koşullar" çerçevesinde yaratılmış olan Evrenin “Arş” ile uyumlu hale getirilmesi (İstiva Edilmesi) ile ilgili olduğu düşünülebilir. Bu durumda Evren’in ve kapsadığı "her şeyin" Allah'ın "İradesinin" yürütülmesini temsil eden "Atom Altı Parçacıklar" üzerindeki “etkileri” sonucunda gerçekleştiği (Yaratıldığı) varsayılabilir. Zira Atom Altı Parçacıkların bünyelerindeki her türlü etkileşimleri yöneten ”Sır” ya da “Cevher” doğrudan Tek Yaratıcı Güç olan Allah’ı ifade etmektedir.

 

Bu "gerçekler" ile birlikte insanların bu ortamdaki yaşamları sona erdiğinde (ölüm gerçekleştiğinde) Ruhlarının ölmediğini ve özel bir ortamda (Berzah) bilinçleri kapalı olarak "bekletildiklerini" ifade eden Ayetler dikkate alındığında, Kıyamet sonrasında oluşturulan "Ahiret" ortamının bir anlamda şu anda içinde yaşadığımız "yeryüzü" ortamının yapısına ve koşullarına "benzer" olduğu söylenebilir. Bu varsayımdan hareketle insanların ölümleri sonrasındaki "yeniden diriltilmelerinin", Akıllı İnsanların bu yeryüzü ortamında "ortaya çıkmaları" ile ilgili olarak Ayetlerde yer alan açıklamalara dayanarak yapılan "kuramlar" çerçevesinde gerçekleşeceği düşünülebilir. Bu konuda “İnsanın Dünyaya Gelişi” bölümünde bilgi bulunmaktadır.

 

Allah, bu Dünya ortamında her gün gördüğümüz rüzgâr ve yağmur ilişkisine dikkat çekerek "doğa" olaylarına daha anlamlı olarak bakılmasını önermektedir.

 

Rüzgârları rahmetinin önünde müjde olarak gönderen O'dur. Sonunda onlar ağır bulutları yüklenince onu ölü bir memlekete sevkederiz. Orada suyu indirir ve onunla türlü türlü meyveler çıkarırız. İşte ölüleri de böyle çıkaracağız, her halde bundan ibret alırsınız. (39/57), (7/57)

 

Ayette bize çok doğal gelen rüzgârın getirdiği yağmur olayı sonunda yer yüzünde meydana gelen değişimlere dikkat çekilmekte, belli bir yere inen yağmur suları ile toprakta bulunan ve bu suyu bekleyen tohumların nasıl canlanarak hayat buldukları ve meyveler verdikleri hatırlatılarak, ölüp toprağa karışan insan bedenlerinin de benzer bir şekilde topraktan yeniden çıkarılacağı belirtilmektedir. İnsanlardan bu durumu düşünerek Allah'ın kudreti ve azameti ile yeniden yaratılmanın Allah'ın için ne derece kolay olduğunu "anlamaları" ve bundan ders almaları beklenmektedir.

 

Buna göre insanların yeniden yaratılışının ve "bilinçli" olarak "diriltilmesinin" Kıyamet sırasında Dünya ortamının ilgili Ayetlerde belirtildiği gibi bozulması sonrasında Yüce Yaratan'ın takdir ettiği yeni bir ortamda meydana geleceği açıklanmaktadır.

 

Kur'an’ın en önemli ve etkili surelerinden biri olan Ya-Sin suresinde insanların Yüce Yaratan'a nasıl karşı geldikleri ve bunu inatla nasıl sürdürdükleri belirtildikten sonra kesin bir şekilde yeniden yaratılış ve diriliş konusunda uyarı yapılmaktadır.

 

Onlar, yardım göreceklerini umarak Allah'tan başka ilâhlar edindiler. (41/74), (36/74)

Halbuki ilâhların onlara yardım etmeye güçleri yetmez, aksine kendileri bunlar için yardıma hazır askerlerdir. (41/75), (36/75)

O halde onların sözleri sakın seni üzmesin, kuşkusuz biz, onların gizlemekte olduklarını da açığa vurduklarını da biliyoruz. (41/76), (36/76)

İnsan görmez mi ki, biz onu meniden yarattık, bir de bakıyorsun ki, apaçık düşman kesilmiş. (41/77), (36/77)

Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: "Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?" diyor. (41/78), (36/78)

De ki: “Onları ilk defa yaratmış olan diriltecek. Çünkü O, her türlü yaratmayı gayet iyi bilir.” (41/79), (36/79)

Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir? evet! elbette kadirdir. O, her şeyi hakkıyla bilen yaratıcıdır. (41/81), (36/81)

 

Yüce Allah göklerin ve yerin (Evrenin) tek "Yaratıcısı" olmasına, ayrıca insanın anne rahmindeki "Yaratılışına" dikkat çekerek her şeyi bilen "Yaratıcı" olduğunu onların benzerlerini yaratmaya da kadir olduğunu böylece ölüleri diriltmeye de gücünün yeteceğini bildirmekte ve insanlara bütün bu "gerçekleri" düşünmeleri gerektiğini hatırlatmaktadır.

 

O, akıtılan meninin içinden bir nutfe değil miydi? (31/37), (75/37)

Sonra bu, alaka olmuş, derken Allah onu yaratıp şekillendirmişti. (31/38), (75/38)

Ondan da iki eşi, yani erkek ve dişiyi var etmişti. (31/39), (75/39)

Peki Allah'ın, ölüleri tekrar diriltmeye gücü yetmez mi? (31/40), (75/40)

Gökleri ve yeri yaratan, bunları yaratmakla yorulmayan Allah'ın, ölüleri diriltmeye de gücünün yeteceğini düşünmezler mi? evet O, her şeye kadirdir. (66/33), (46/33)

 

Buna rağmen inanmamakta ısrar edilmesi halinde, insan artık geri dönülemeyecek bir ortama sürüklenmekte ve doğru yolu görmesine izin de verilmemektedir.

 

Hakkında azap hükmü gerçekleşmiş kimseyi ve ateşte olanı sen mi kurtaracaksın! (59/19), (39/19)

 

Yüce Allah Hz.Muhammed’in bile Ahiret ortamındaki değerlendirmeler sonucunda “azap” hükmü gerçekleşmiş kimseyi ve azap görmekte (ateşte) olanı kurtarmayacağına işaret etmekte ve insanlara da bunu akıl edememeleri halinde bu durumdan kurtulamayacakları ihtar edilmektedir. Bu nedenle, henüz geri dönülemeyen bir ortama gelmemiş (yaşayan) her insanın aklını kullanarak verilen bu örnekleri iyi değerlendirmesi ve bu dünyadan sonraki ortamlarda karşılaşacağı sonuçları çok iyi düşünmesi gerekmektedir. Allah Böylece inanmamakta ısrar eden insana doğru yolu göstermeyeceğini ve onu saptıracağını ve o sapıklıktan geri dönüş olmayacağını bildirmektedir.

 

Allah kimi de saptırırsa artık ona yol gösteren olmaz. (59/23), (39/23)

Allah, kimi saptırırsa artık onun yolunu doğrultacak biri yoktur. (59/36), (39/36)

 

Bu şekilde saptırılmış olanlara artık hiçbir güç yardım edemeyeceğini dikkate amaları ve ona göre durumlarını gözden geçirmeleri bütün insanlardan beklenmektedir.

 

Allah insanlara ölüm sonrasında yeniden diriliş ile ilgili olarak yağmur sonrasında "Ölü" gibi duran topraktan yeni "Hayatlar" çıkmasını örnek vermektedir.

 

Rüzgârları gönderip de bulutu harekete geçiren Allah'tır, Biz onu ölü bir bölgeye göndeririz de ölümünden sonra toprağa onunla hayat veririz; ölülerin yeniden dirilmesi de böyle olacaktır. (43/9), (35/9)

İnsan der ki: "Öldüğüm zaman sahi diri olarak çıkarılacak mıyım?" (44/66), (19/66)

İnsan düşünmez mi ki, daha önce o hiçbir şey olmadığı halde biz kendisini yaratmışızdır. (44/67), (19/67)

Öyle ise, Rabbine andolsun ki, muhakkak surette onları şeytanlarla birlikte mahşerde toplayacağız; sonra onları diz üstü çökmüş vaziyette cehennemin çevresinde hazır bulunduracağız. (44/68), (19/68)

Sonra her milletten, rahman olan Allah'a en çok âsi olanlar hangileri ise çekip ayıracağız. (44/69), (19/69)

Sonra, orayı boylamaya daha çok müstehak olanları elbette biz daha iyi biliriz. (44/70), (19/70)

İçinizden, oraya uğramayacak hiçbir kimse yoktur, bu, Rabbin için kesinleşmiş bir hükümdür. (44/71), (19/71)

Sonra biz, Allah'tan sakınanları kurtarırız; zalimleri de diz üstü çökmüş olarak orada bırakırız. (44/72), (19/72)

 

Allah'a inanan ve iman eden "Müslümanlar" Ayette yapılan bu benzetme ile "yeniden dirilişe" işaret edildiğini dikkate alarak ölen yakınlarını (insanları) Ahiret ortamında "huzura" kavuşturması için Allah'tan onlara "Rahmet" yani "Yağmur" yağar gibi "Merhamet" etmesini dilemektedir.

 

Buradaki rahmet sözcüğü, Allah'ın "Merhameti" ve "Yağmur" anlamlarına gelmektedir. İçinde bulunduğumuz Evren ve Dünya ortamında "Hayat" olarak tanımladığımız her olay Allah tarafından yalnızca "Su" ile gerçekleşmek üzere tasarlanmıştır ve yürütülmektedir. Bu nedenle Ayetteki ifadelere göre ölüm sonrasında aynı yer yüzüne inen su damlalarının neden olduğu "Değişim" gibi, insan ruhlarının beklemekte olduğu "Berzah" ortamından "Dünya ortamına benzer" olarak yeniden oluşturulacak (veya halen oluşturulmuş) olan "Ahiret" ortamına "geçişlerinin" yani  yeniden "Diriltilmelerinin", ölmüş insan "Ruhları" üzerine rüzgarların harekete geçirdiği bulutlardan "Su" damlalarının yağmur halinde "yağması" ile oluşacak olan "Değişim" sonrasında gerçekleşeceğinin açıklandığı düşünülebilir.

 

Bu Dünya ortamına "İndirilmiş" olan "Akıllı" insan bu ortamda etrafında ve kendi benliğinde "Keşfettiği" madde yapısı ile tam bir uyum ve birliktelik içerisinde yaşantısını sürdürmekte ve sonuçta gördüğü ve "Kaçınılmaz" olduğunu anladığı "Ölüm" olayı karşısında korkuya kapılmakla birlikte taşıdığı Allah'ın "Ruhu" nedeniyle daima bir "Ölümsüzlük" özlemi duymaktadır. Ancak yaşama başlaması ile bu ortama tam bir "Uyum" göstermesi ve adeta onun bir parçası halinde olduğunu algılaması nedeniyle Ölüm Gerçeği ve hissettiği bu Ölümsüzlük özlemi arasında çok güçlü bir "Çelişki" içinde kalmaktadır.

 

Allah'ın kendisine lütfettiği "Halife" olma özelliğini "Anlamayan" veya "Kibir" gösterip Allah'a inanmayan insanların, bu ortamdaki yaşantılarını ve faaliyetlerini daima "Kendi Kararlarına" göre yürüttüklerine inanmaları nedeniyle, bir yandan devamlı olarak "Ölümsüzlük" özlemi hissetmelerine rağmen bu ortama ait maddi yapılarına olan "Bağlılıkları" daima öne geçtiği için, "Ölüm Ötesi" ile ilgili bir yorum yapmayı "Gereksiz" görmelerinin bu "Çelişki" ile ilgili olduğu söylenebilir. Bu nedenle insana "Ölümden sonra diri olarak çıkarılacağı" düşüncesi inanılması zor veya "İmkansız" bir durum olarak görünmekte ve "Öldüğüm zaman sahi diri olarak çıkarılacak mıyım" şeklinde düşünerek ölüm ötesi için kuşku duymaktadır.

 

Ayette özellikle "İnsan düşünmez mi ki" olarak işaret edilen "Uyarınlar" ile merak etmenin ve araştırma yapmanın "İnsanın" en önemli "Görevi" olduğu hatırlatılmakta ve aslında bunun "Düşünemeyen" ve bu düzeye ulaşamamış olan insanlar için ne kadar önemli olduğu açık olarak belirtilmektedir.

 

Adem'in bu Dünya ortamında "Ortaya Çıkması" sonrasında çoğalan ve bu ortama "Yayılan" Akıllı İnsanların yaşamları boyunca taşıdıkları "Ruh" ve "Akıl" unsurları İnsanlık tarihinin gelişiminde en "Etkili" unsurlar olmuştur. Bu unsurlar sayesinde "Akıllı İnsanların" yaşadıkları her "Deneyim" ve başardıkları her "Buluş ve Keşifler" ile ilgili olarak elde ettikleri "Bilgiler" beyinlerinde adeta bir "Bilgi Deposu" oluşturmuştur. Bu şekilde her an gelişen ve çoğalan "Bilgi Birikimleri" bir yandan yaşamlarını daha "Rahat" bir konuma getirirken, diğer yandan onları kendi yapıları ve etrafındaki ortam ve giderek bu ortamın bir parçası olduğunu "Anladıkları" tüm Evren'in oluşumu gibi "Merak" edilen konuları da "Araştırmaya" yönlendirmiştir.

 

Allah Ayetinde İnsana "Daha önce hiçbir şey olmadığı halde" bu ortamda "Nasıl Bulunduğunu", diğer bir ifade ile "Benliğinin" bu ortamda nasıl oluştuğunu düşünmesini önermektedir. Zira "İnsan" bu durumu düşündüğünde bir parçası olarak görüp algıladığı Evren ve Dünya ortamındaki "Her Şeyin" de nasıl "Başladığını" ve nasıl "Bu Duruma Geldiğini" araştırma ihtiyacını hissedecek ve sahip olduğu bilgi birikimlerini de kullanarak yapacağı araştırmalar sonrasında "Yaratılış" ve "Yaratan" ile ilgili bilgilere de ulaşabilecektir. Yaratılışın esasları ve "Tek Yaratan" bir "İradeyi" anlaması halinde artık onun "Ölümden sonra diri olarak çıkarılacağı" konusundaki kuşkularını giderileceği açıklanmaktadır.

 

Allah, buna rağmen sahip oldukları bilgiyi daima "En Doğru" ve "Tartışmasız" olarak kabul edip kibirlenen ve bu yüzden kendilerine "Gösterilen" Allah'ın "Tek Yaratıcı" olduğu gerçeğini bu kibirlerinin etkisi ile "Kabullenmeyen" insanları, "Şeytanlarla" birlikte mahşerde toplayacağını, onları diz üstü çökmüş vaziyette cehennemin çevresinde hazır bulunduracağını, sonra her milletten çok merhametli Yaratıcı (Rahman) olan Allah'a en çok asi olanları çekip ayıracağını, bir "Uyarı" olarak tüm insanlara iletmektedir. 

 

Allah insanlara ölüm sonrası konusunda kendilerine iletilen bilgilerin "Uydurma" olduğunu düşünerek bu ortamdaki yaşamlarını sürdüren insanlara ayrıca bir uyarıda bulunarak orayı boylamaya daha çok müstahak olanları elbette daha iyi bildiğini açıklamakta ve bu insanlara yaşamlarında "Ölüm Ötesi" ile ilgili olarak yapılan bu "Uyarıları" dikkate almalarını öğütlemektedir.

 

Ayet hükmüne göre ayrıntısı tam olarak belirtilmemekle birlikte ve Allah'ın "Kesinleşmiş bir hükmü" olarak, bu Dünya ortamında yaşamış olan ve Kıyamet zamanına kadar yaşayacak olan tüm insanların öldükten sonra "Cehennemin Çevresine" uğrayacakları önemle dikkate almaları gereken diğer bir "Gerçek" olarak açıklanmakta ve insanların bunun üzerinde de ayrıca düşünmelerinin gerektiği belirtilmektedir.

 

Ayette yer alan "Cehennemin Çevresine" uğranılması ifadesi ile ölüm sonrasındaki değerlendirme aşamasında “herkesin” Cehennemi gözlemleyeceği, izleyeceği veya göreceğine (müşahede edeceğine) işaret edildiği açıklanmaktadır Muhammed Esed tefsirinde bu Ayet, insanların her birisinin Cehennemi görebilecek bir noktaya varacağı ve bunun Allah katında yerine getirilmesi gerekli bir hüküm olduğu şeklinde yorumlanmaktadır.

 

Nitekim Yüce Allah "Kendisinden" sakınan ve "Varlığını" kabul edip Allah'a "İman" edenleri "Cehennemin Çevresine" uğramalarından (gözlemlemelerinden) sonra oradan kurtaracağını ve kibirlerine yenilerek iman etmeyen inkarcıları yani zalimleri de diz üstü çökmüş olarak orada bırakacağını tüm insanlara iletmektedir.

 

Yeniden diriliş konusunda insanların taşıdıkları kuşkunun, bu dünyadaki algılama yeteneklerinin yeterli olmaması nedeniyle çok güçlü olduğuna dikkat çekilmektedir.

İnsan der ki: "Öldüğüm zaman sahi diri olarak çıkarılacak mıyım?" (44/66), (19/66)

İnsan düşünmez mi ki, daha önce o hiçbir şey olmadığı halde biz kendisini yaratmışızdır? (44/67), (19/67)

 

Allah, insanın ilk yaratılışına işaret ederek “akıl kullanmada” bir yol göstermektedir. Buna göre tüm “Akıllı” insanların Kur'an’da ilk yaratılış ile ilgili açıklamaların ve gelişen bilim ile elde edilen bilgilerin yardımı ile bu konu hakkında sürekli olarak düşünmeleri ve sonuçta yeniden yaratılışın nasıl olabileceği konusunda “ip uçlarına” ulaşılarak kuşkularını gidermeleri gerekmektedir. Çünkü bu tür düşünce ve analizler "İnsan Olmak" için son derece önem taşımaktadır.

 

Allah'ı ve "Yaratıcılığını" kendi "Akıllarına" ve bu Dünyada sahip oldukları "Bilgilerine" veya elde ettikleri “varlıklarına” güvenerek kendilerine Kur'an Ayetleri ayan beyan okunduğu zaman inkâr edenlerin iman edenler ile bulundukları ortamlarda kendilerinin mevki ve makamlarının daha iyi, meclis ve topluluklarının da daha güzel olduğunu bir delil olarak gösterdikleri ne dikkat çekilmektedir.

 

Kendilerine ayetlerimiz ayan beyan okunduğu zaman inkar edenler, iman edenlere: “İki topluluktan hangisinin mevki ve makamı daha iyi, meclis ve topluluğu daha güzeldir?” dediler. (44/73), (19/73)

Onlardan önce de eşya ve görünüş bakımından daha güzel olan nice nesiller helâk ettik. (44/74), (19/74)

De ki: “Kim sapıklıkta ise, çok merhametli olan Allah ona mühlet versin! Nihayet kendilerine vadolunan şeyi -ya azabı veya kıyameti- gördükleri zaman, mevki ve makamı daha kötü ve askeri daha zayıf olanın kim olduğunu öğreneceklerdir.” (44/75), (19/75)

Allah, doğru yola gidenlerin hidayetini artırır. Sürekli kalan iyi işler, Rabbinin nezdinde hem mükâfat bakımından daha hayırlı hem de akıbetçe daha iyidir. (44/76), (19/76)

Ayetlerimizi inkar eden ve "Muhakkak surette bana mal ve evlat verilecek" diyen adamı gördün mü? (44/77), (19/77)

O, gaybı mı bildi, yoksa Allah'ın katından bir söz mü aldı? (44/78), (19/78)

Kesinlikle hayır! Biz onun söylediğini yazacağız ve azabını uzattıkça uzatacağız. (44/79), (19/79)

Onun dediğine biz vâris oluruz, kendisi de bize yapayalnız gelir. (44/80), (19/80)

 

Yüce Allah kendilerini böbürlenerek "üstün" görenlerden önce de eşya ve görünüş bakımından daha güzel olan nice nesilleri helâk ettiğini hatırlatmakta ve sapıklıkta olanlara da çok merhametli olduğunu, bu nedenle onlara "Mühlet verdiğini" ancak sonuçta kendilerine vaat olunan şeyi (azabı veya kıyameti) gördükleri zaman, mevki ve makamı daha kötü ve gücü (askeri) daha zayıf olanın kim olduğunu öğreneceklerini tartışılmaz bir "Gerçek" olarak iletmektedir.

 

Yapılan bu uyarılara göre tüm insanların Hz.Muhammed'e iletilen bu Ayet hükmü üzerinde önemle ve sürekli olarak "Düşünmeleri" ve bu ortamdaki yaşantılarını karşılaşacakları "Sonuçlar" üzerinde durarak değerlendirip "Yönlendirmeleri" gerekmektedir. Bu şekilde düşünüp "Doğru Yola" yönelen insanların "İlâhî Ayetleri" okuyup anlama yeteneklerinin, sevaplarının ve "Doğru Yola" ulaşmalarının (Hidayetlerinin) kat kat artırılacağına işaret edilmektedir.

 

İnsanların bu ortamda yaptıkları "İyi" işlerin devamlı olarak kalacağı ve Allah katında "Ödüllendirilme" bakımından hem daha "Hayırlı" olacağı ve hem de çok daha iyi bir "Sonuca "ulaşılmasını sağlayacağı açıklanmaktadır.

 

Buna karşılık elde ettiği durumunu ve başardığı şeyleri dikkate alıp kendi akıl ve bilgisine güvenerek Kur'an Ayetlerini inkâr eden ve "Kibirle" muhakkak kendisine mal ve evlat verileceğini ileri süren insanları örnek gösteren Allah, bu tür iddialarda bulunanlara "Bilinmeyenleri yani gaybı mı bildiklerini yoksa Allah'ın katından bir söz mü aldıklarını" sorarak bu durumlarını "Gözden Geçirmelerini" önermektedir.

 

Zira bu şekilde düşünceye sahip olan insanların bu düşünce ve söylemlerinin "Not" edildiğini bilmeleri gerektiğine ve böyle devam etmekte bilerek ve isteyerek ısrar etmeleri halinde ölüm ötesi ortamda karşılaşacakları "Azabın" uzatıldıkça uzatılacağına dikkat çekilmekte, ayrıca "Mutlaka" kendilerine mal ve evlat verileceğine dair söylediklerinin "Sadece" Allah'ın tasarrufunda bulunduğu hatırlatılmakta ve bu insanların Allah'ın Katına "Yapayalnız" gelecekleri bildirilmektedir.

 

Bu durum diğer Ayetlerde de insanların yeniden yaratılıp "diriltilecekleri" ve Allah'ın huzuruna tek başına gelecekleri belirtilerek ve kesin bir hüküm olarak yer almaktadır.

 

Göklerde ve yerde olan herkes istisnasız, kul olarak Rahman'a gelecektir. (44/93), (19/93)

O, bunların hepsini kuşatmış ve sayılarını tesbit etmiştir. (44/94), (19/94)

Bunların hepsi de kıyamet gününde Allah'ın huzuruna tek başına gelecektir. (44/95), (19/95)

İman edip de iyi davranışlarda bulunanlara gelince, onlar için çok merhametli olan Allah bir sevgi yaratacaktır. (44/96), (19/96)

 

Ayette göklerde ve yerde (Evren’de) olan herkesin baş eğmiş ve çaresiz olarak Allah'a geleceği açıklanmaktadır. Bu durumun anlaşılabilmesi açısından Yüce Allah halen yaratılmış bulunan ve şu andan itibaren yaratılacak olanlar da dahil hepsini kuşattığını ve "sayılarını tespit etmiş" olduğunu bütün "Akıllı" insanlara bildirmektedir.

 

"İnsanın İlk Yaratılışı" bölümünde açıklandığı gibi, Yüce Allah'ın Ademin ve eşinin yeryüzüne "indirilmesine" hükmetmesi ile onların ve onlardan meydana gelecek ve yeryüzünde "bir süre" yaşayacak bütün "Akıllı" insanların "zürriyetleri" çıkarılarak "Ruhlarının" Allah'ın huzurunda toplandığı (Elest), Yüce Yaratan'ın onlara "Sizin Rabbiniz değil miyim" sorusunu yönelttiği ve böylece sayısını sadece Allah'ın bildiği yeryüzünde yaşamış ve yaşayacak bütün insanların bu soruya "Evet, bizim Rabbimiz Sensin" cevabını verdikleri ve her birisinin diğer bütün insanların bu cevabı verdiğine "şahitlik" ettiği Ayette açıkça bildirilmektedir.

 

Kıyamet gününde, biz bundan habersizdik demeyesiniz diye Rabbin Adem oğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı, onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: "Ben sizin Rabbiniz değil miyim? “Evet şahit olduk” dediler. (39/172), (7/172)

 

Yüce Allah böylece yeryüzü ortamına "indirilmelerini" takdir ettiği geçmiş ve gelecekteki bütün insanların sayısını sadece Allah'ın bildiğini (sayılarını tespit etmiştir) açıklamakta ve istisnasız herkesin "Kıyamet Gününde" bir "Kul" olarak ve "tek başlarına" Allah'a (Rahman'a) geleceğini bütün insanlara hatırlatmaktadır. Buna göre bütün insanların Kıyamet sürecinde (gününde) yeniden yaratılarak eski haline benzer şekilde "diriltilecekleri" bir defa daha teyit edilmektedir.

 

Bu durumda her "İnsanın" yeryüzünde yaşarken zürriyeti çıkarılarak Allah'ın huzurunda toplandığı zaman verdiği sözü hatırlanmasının ve yeniden diriltilerek "Rahman'ın" huzuruna tek başına gelindiğinde iman edip de iyi davranışlarda bulunanlar arasında bulunmasının ne kadar önemli olduğuna dikkat çekilmektedir. Zira çok merhametli olan Yüce Yaratan Allah insanlara bildirdiklerine iman edip de iyi davranışlarda bulunanlar için bir sevgi yaratacağını bildirmekte ve halen yaşamakta olan insanları böylece uyararak onları doğru yola yönlendirmektedir.

 

Görüldüğü gibi tüm bu örnekler ve yol göstermeler ancak insanın aklını kullanarak "İnsan Olmak" için tek yolun "Kur'an" olduğunu göstermektedir.

 

Ayetlerde "Yeniden Dirilme" olayının "Allah'a hamdederek (yücelterek) çağrısına uyulması" ile gerçekleşeceği ve ölüm ile yeniden dirilme arasındaki sürenin "kısa" bir dünya zamanı olarak algılanacağı açıklanmaktadır.

 

Aralarında birbirlerine gizli gizli şöyle derler: "Dünyada sadece on gün kaldınız." (45/103), (20/103)

Aralarında konuştukları konuyu biz daha iyi biliriz. Onların en olgun ve akıllı olanı o zaman: "Bir günden fazla kalmadınız" der. (45/104), (20/104)

Allah sizi çağıracağı gün, kendisine hamdederek çağrısına uyarsınız ve çok az kaldığınızı sanırsınız. (50/52), (17/52)

Allah'ın onları, sanki günün ancak bir saati kadar kaldıklarını zanneder vaziyette yeniden diriltip toplayacağı gün aralarında birbirleriyle tanışırlar. (51/45), (10/45)

 

İnsanların bu şekilde yeniden dirildiklerinde "Yeniden Diriltilmiş" olan diğer tüm insanlar ile bir araya "Toplandıklarını" görecekleri ve bu arada birbirleri ile şaşkınlık içinde Dünya ortamındaki yaşamlarının sadece on gün kadar yani az bir zaman olduğunu tartışacakları, en olgun ve akıllı olanların ise ancak bir gün kaldıklarını ifade edecekleri belirtmektedir.

 

Allah insanların bu durumdaki şaşkınlıklarını bizlere şimdiden iletmekte ve Ahiret ortamı ile ilgili bir “gerçek” olarak Gerçek Ortam koşullarında "Bir An" bile olmayan Dünyada geçirdikleri zamanın "Çok Kısa" olduğunu hatırlatmaktadır.  Böylece halen yaşamakta olan insanları bu Dünya ortamındaki yaşamlarında Peygamberler aracılığı ile iletmiş olduğu öğüt ve önerilerini anlayıp zamanlarını en iyi şekilde değerlendirmeye ve "Allah’ı" düşünmeye yönlendirmektedir.

 

Bu arada Ayetlerde Ruhunun Kıyamet sonrasındaki yeni oluşum sürecinde "yeni" bedenine gireceği (yeni bedeni ile birleştirileceği) açıklanmaktadır

 

Ruhlar birleştirildiğinde, (7/7), (81/7)

 

Bu durumda İnsanın doğumundan önce dört aylık cenin halinde iken Allah'ın Ruhundan "üfleyerek" bünyesine indirdiği "Ruhunu", ölüm anında ve ölüm sonrasında da taşıdığı ve buna göre de yeryüzündeki yaşamında kullandığı "beden" yapısını ölüm ile Dünyada bırakılmasına rağmen "Canlı" iken beynine yerleşen "bilinç" duyusunun (algılama yetisinin) ölüm sonrasında "Ruhu" ile birlikte olmaya devam edeceği, böylece insanın ölüm anında ve sonrasındaki ortamlarda yeniden yaratılarak diriltilmesi sırasında gelişen olayları algılamasının sağlandığı söylenebilir.

 

Bununla birlikte bilincinin geçen bu süreyi ancak birkaç dünya günü veya daha az bir süre olarak algılayacağı bildirilmektedir. Gerçekten yeniden diriltilmeleri sonrasında insanların aralarında Dünyada ne kadar kaldıklarını konuşacakları ve sadece on gün kaldıklarını veya "onlardan en olgun ve akıllı olanın" bir günden fazla kalmadıklarını söyleyecekleri, böylece Allah'ın onları yeniden "dirilteceği" gün (çağıracağı gün) hamdederek Allah'ın çağrısına uyduklarında çok az kaldıklarını sanacakları açıklanmaktadır.

 

Burada belirtilen "Dünyada geçen Zaman" ifadesinin ölüm sonrasında insanların bu Dünya ortamına geri dönüşüne ya da başka bir yere gidişine "yeniden dirilecekleri güne kadar" izin vermeyen "Berzah" engelinde geçen süreyi de kapsadığı söylenebilir.

 

Nihayet onlardan birine ölüm gelip çattığında: "Rabbim! der, beni geri gönder;" (74/99), (23/99)

"Ta ki boşa geçirdiğim dünyada iyi iş yapayım." Hayır! onun söylediği bu söz laftan ibarettir. Onların gerisinde ise, yeniden dirilecekleri güne kadar bir berzah vardır. (74/100), (23/100)

 

Ayetlerdeki ifadelerden ölüm sonrasında insanların Gerçek Ortamda yaratılmış olan ve Allah'ın "Kendi" Ruhundan bir "esinti" olarak anne rahminde dört aylık iken Ruhlarına yüklediği "Ruhun" ve bu ortamda yaşarken "Beyinlerinde" oluşturdukları "kişilik" veya "benliklerinin" yeniden diriltildiklerinde aynen devam edeceği ve beden yapıları "aynı" olmamasına rağmen bir şekilde "bilinçli" olacakları da anlaşılmaktadır.

 

Bu konuda Dr. Robert Lanza adlı bir bilim adamı benzer bir sonuca işaret etmektedir. Lanza “Beden ölümünün yaşamın sonu olmadığını, Ölümden sonra bilincimiz kaybolmadığını, başka bir evrene transfer olduğunu ve ölümün algımızın bir parçası ve farkındalığımızın yarattığı bir illüzyon olduğunu" ifade ediyor. Buna göre hayat sona ermiyor ve başka bir boyutta sonsuza kadar devam ediyor.

http://www.robertlanza.com/biocentrism-how-life-and-consciousness-are-the-keys-to-understanding-the-true-nature-of-the-universe /

 

Ayette Allah'ın insanları iki defa öldürdüğü ve iki defa dirilttiği ifade edilmektedir.

 

Onlar: “Rabbimiz, bizi iki defa öldürdün, iki defa dirilttin. Biz de günahlarımızı itiraf ettik. Bir daha çıkmaya yol var mıdır?” derler. (60/11), (40/11)

 

Bu durumda insanların bu ortama inmeden önce Gerçek Ortamda "Ruh" yapısında ve "bilinçli" olarak "Yaratıldıklarına" fakat bu Dünya ortamına göre "Ölü" gibi olduklarına işaret edilmekte ve "Gerçek Ortamda" yani "Arş" ortamında yaratılmış olan "Ruhlarının" bu Dünya ortamına gelirken "Gerçek Ortamdan" ayrılması "Birinci Öldürülme"; ana rahminde "Allah'ın Ruhundan Üflemesi" ile birleşerek yeniden "bilincini" kazanması "Birinci "Diriltilme" olduğu ve bu ortamdaki ölümünün "İkinci Öldürülme"; bu ortamın sona erdiği "Kıyamet" zamanına kadar "Bekletildiği" bildirilen ve "Engelin" yani Berzahın kaldırılmasından sonra ruhlarının "Kıyamet" ortamında bu defa Akıllı İnsanın "İlk Yaratılışı" ile "Benzer" şekilde "Yeniden Diriltilişi" olayının da "İkinci Diriltilme" olduğu anlaşılmaktadır.

 

İnkâr edenlerin bu ortamdaki ölümlerinden (canlarının alınmasından) sonra "Kıyamet" sürecinde yeniden diriltildiklerinde, günahlarını itiraf ettiklerini ve artık Allah'ı "tanıyıp" varlığını "kabul ettiklerini" ve pişmanlık içinde yalvararak bir daha çıkmaya yol olup olmadığını sordukları "temsili" olarak açıklanmaktadır. Diğer Ayetlerde Ahiret ortamından geri dönüşün artık mümkün olmadığı ayrıca bildirilmektedir.

 

Bu Ayetin bir başka şekilde tefsirinde, bu Dünya ortamındaki ölümden sonra ruhların Kıyamet zamanına kadar bir ortamda "Bekletildiklerine" ve bu ortamdan "Ayrılmalarını" önleyen bir engel (Berzah) bulunduğuna işaret edilerek, birinci öldürülme ve diriltilmenin Dünya ortamındaki ölüm ve bekleme ortamında "Berzah" diriltilme ve ikinci öldürülme ve diriltilmenin ise "Engelin" kaldırılması ile yani "Berzahtan" ayrılarak Kıyamet ortamında diriltilme olduğu belirtilmektedir.

 

"O halde, birinci öldürülme ile birinci diriltilme dünya hayatındaki öldürülme ile berzah hayatındaki diriltilmeye ve ikinci öldürülme ve diriltilme ise berzah hayatındaki öldürülme ile kıyamet hayatındaki diriltilmeye işaret etmektedir."

http://www.ehli-beyt.org/usul-i-din/kuran-i-kerimde-berzah.html/

 

Allah Kur'an Ayetlerinde defalarca insanların bu Dünya ortamındaki yaşamlarında "Yaptıkları" ve hatta "Akıllarından Geçirdikleri" ile birlikte "Kıyamet" zamanında yeniden diriltileceklerini (Meydana Çıkacaklarını) ve hiçbir şeyin Allah'tan "Gizli" kalmayacağını bildirmektedir.

 

O gün onlar meydana çıkarlar, onların hiçbir şeyi Allah'a gizli kalmaz; bugün hükümranlık kimindir? Kahhâr olan tek Allah'ındır. (60/16), (40/16)

Bugün herkese kazandığının karşılığı verilir, bugün haksızlık yoktur. Şüphesiz Allah, hesabı çarçabuk görendir.  (60/17), (40/17)

Yaklaşan gün hususunda onları uyar! çünkü o onda dehşet içinde yutkunurken yürekleri ağızlarına gelmiştir; zalimlerin ne dostu ne de sözü dinlenir şefaatçisi vardır.   (60/18), (40/18)

Allah, gözlerin hain bakışını ve kalplerin gizlediğini bilir.  (60/19), (40/19)

Allah, adaletle hükmeder, O'nu bırakıp taptıkları ise, hiçbir şeye hükmedemezler. Şüphesiz Allah, hakkıyla işiten ve görendir.   (60/20), (40/20)

 

Buna göre, her şeyin tek "Yaratıcısı" ve "Yok Edicisi" ve Kıyamet zamanında da tek "Hükümranlık" sahibi olan Allah, İnsanların yeniden diriltilecekleri "Gerçeğini" anlamaları gerektiğine işaret etmektedir. Buna göre insanlara, bu Dünya ortamındaki yaşamlarında yaptıkları ve hatta "Akıllarından Geçirdikleri" hiçbir şeyin Allah'tan gizli kalmadığını anlayıp yaşamlarını ona göre düzenlemelerinin beklendiği ve o "Gün" herkese hesabı "Çarçabuk" görülerek ve "Haksızlık" olmadan kazandığının karşılığının verileceği açıkça bildirilmektedir.

 

İnkar edenleri "Yaklaşan Gün" hususunda "Uyarması "Hz.Muhammed'e özellikle bildirilmekte ve  inkar ederek "Zalimlerden" olanların ölüm sonrasında "Dehşet" içinde "Yutkunurken" korkudan yüreklerinin ağızlarına geleceği,  o zaman yanlarında  bir "Dost" bulunmayacağı, kimsenin onların "Affedilmeleri" için aracı (Şefaatçi) olmayacağı ve sözlerinin dinlenmeyeceği; zira Allah'ın bu Dünya ortamındaki yaşamlarında Allah’a inanmayanların art niyetlerini, besledikleri kinlerini (hain bakışlarını) ve gizledikleri şeyleri "Bildiği" onlara ve "Bütün İnsanlara" ihtar edilmektedir.

 

Hakkıyla işiten ve gören Allah, ölümleri sonrasında "Yeniden Diriltilecek" olan bütün insanlara adaletle hükmettiğini, O'nu bırakıp taptıklarının ise hiçbir şeye hükmedemeyeceklerini kesin bir şekilde açıklamaktadır.

 

Onlar, yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, kendilerinden öncekilerin akıbetinin nasıl olduğunu görsünler! onlar, kuvvet ve yeryüzündeki eserleri yönünden bunlardan daha da üstündüler, böyleyken Allah onları günahları yüzünden yakaladı, onları Allah'ın gazabından koruyan da olmadı. (60/21), (40/21)

Bunun sebebi, peygamberleri kendilerine apaçık mucizeler getirdikleri halde, inkar etmeleri idi, Allah da kendilerini tutup yakalayıverdi; doğrusu O, kuvvetlidir; azabı da pek çetindir.  (60/22), (40/22)

 

Öte yandan Hz.Muhammed'in ilettiği "Ayetlere" inanmayıp inkar edenlere, yeryüzünde gezip dolaşmaları ve kendilerinden önce yaşamış olan ve güçleri ve yeryüzündeki "Eserleri" yönünden bunlardan daha da "Üstün" olan toplumların inkarları nedeniyle nasıl "Sona Erdiklerinin" delili olarak onlardan kalan "Kalıntıları" görmeleri ve incelemeleri önerilmektedir. Yüce Allah, peygamberleri kendilerine apaçık mucizeler getirdikleri halde onlara inanmamakla işledikleri "Günahları" yüzünden onları yakaladığını ve onları "Gazabından" koruyanın da bulunmadığını; çünkü kuvvetinin emsali bulunmadığını ve "Azabının" da pek çetin olduğunu hatırlatmaktadır.

 

Söz konusu eski ve "Üstün" medeniyetlere ait kalıntıların bu açıdan da incelenerek neden devam etmediklerinin araştırılması, günümüz insanları açısından da bir "İşaret" olabilir. Buna göre, eski toplumların "İnkarları" yüzünden yok olduklarını ileri süren bir değerlendirme yapılırken o dönemdeki insanların yaptıkları inkarın sonuçlarını anlayabilmeleri için toplumlarının "azaba" uğratılmalarının en etkili bir yöntem olabileceği söylenebilir. Günümüzde de insanların eriştikleri bilgi birikimine göre edindikleri “anlayış tarzlarına” olan bağımlılıkları yüzünden "Kendi Elleriyle" neden oldukları "Musibetlerin" süregelen "İnkarları" ile ilgili olabileceği düşünülebilir.

 

Bu nedenle insanlardan kendilerine açıklanan bu gerçekler üzerinde düşünerek ve "Akıllarını" kullanarak bu ortamdaki "Yaratılışı" ve ölüm sonrasındaki "Yaratılışı" ile ilgili oluşumları ve her şeyi "Yaratan" konusundaki fikirlerini gözden geçirmeleri beklenmektedir.

 

Yüce Allah Kıyamet sürecinde insanların bir süre yaşamaları için Evren kapsamında "düzenlediği" yeryüzü ortamının bütün görünüşünün, dağların yerinden götürülmesi ve böylece yeryüzünün çırılçıplak bir hal alması ile "bozularak" sona ereceğine işaret etmektedir.

 

O gün ki, dağları yerinden götürürüz ve yeryüzünün çırılçıplak olduğunu görürsün. Hiçbirini bırakmaksızın onları mahşerde toplamış olacağız. (69/47), (18/47)

Ve hepsi sıra sıra Rabbinin huzuruna çıkarılmışlardır. Andolsun ki sizi ilk defasında yarattığımız şekilde bize geldiniz, oysa size yâdedilenlerin tahakkuk edeceği bir zaman tayin etmediğimizi sanmıştınız, değil mi? (69/48), (18/48)

 

Ayrıca yeryüzü ortamda yaşamış ve ölmüş olan "bütün insanların" ölüm sonrası ortamlarda toplanacağını (Mahşer) orada bütün insanların Gerçek Ortamda ilk defasında yaratıldıkları şekilde yaratılarak yeniden diriltileceğini ve Allah'ın Huzuruna" çıkarılacaklarını bildirmektedir.

 

Böylece çok sayıdaki Ayetlerde de bildirilmiş olmasına rağmen dünyada daldıkları bencillik ve kibirleri yüzünden "yeniden diriltilecekleri" ve bir araya toplanarak (Mahşer) Allah'ın huzuruna çıkarılacakları bir zamanın tayin edilmediğini sananların Ahiret ortamında "yeniden diriltilmelerinin" ve "bir araya toplanmalarının" ihtişamı karşısında ne kadar "aciz" kalacakları açıklanmakta ve bütün insanlardan henüz hayatta iken yapılan bu "uyarıları" dikkate alarak yaşamlarına yön vermeleri beklenmektedir.

 

Buna göre bütün insanların şu anda hiç gelmeyecekmiş gibi görünen ancak ölümden sonra kısa bir süre olarak algılanacak olan kıyamet sonrasındaki yeniden diriltilme zamanında "aciz" kalmamak için, Dünyada iken görebilmeleri ve anlayabilmeleri açısından çok önemli olan bu uyarıları dikkate alarak, üzerlerinde düşünerek, akıl yürütülerek yani akıllı olunarak, Allah'ı "hissederek" tanıyıp O'na teslim olmaları, "İnsan Olmak" açısından önem taşımaktadır.

 

Yüce Allah, Evren ve Dünya ortamını sona erdirip "Kıyamet" ortamına geçilmesi anına kadar Dünya ortamında yaşamış olan "Bütün İnsanların" bir "Üfleme" ile yeniden "diriltileceklerini" bildirmektedir.

 

Sûr'a üflendiği zaman artık aralarında akrabalık bağları kalmamıştır; birbirlerini de arayıp sormazlar. (74/101), (23/101)

Artık kimlerin tartıları ağır basarsa, işte asıl bunlar kurtuluşa erenlerdir.  (74/102), (23/102)

Kimlerin de tartıları hafif gelirse, artık bunlar da kendilerine yazık etmişlerdir; ebedi cehennemdedirler.  (74/103), (23/103)

Ateş yüzlerini yakar; orada suratları çirkin ve gülünç bir halde bulunurlar.  (74/104), (23/104)

Size ayetlerim okunurdu da siz onları yalanlardınız değil mi? (74/105), (23/105)

Derler ki: “Rabbimiz! Azgınlığımız bizi altetti; biz, bir sapıklar topluluğu idik.” (74/106), (23/106)

 “Rabbimiz! Bizi buradan çıkar. Eğer bir daha dönersek, artık belli ki biz zalim insanlarız.” (74/107), (23/101)

Buyurur ki: “Alçaldıkça alçalın orada! Bana karşı konuşmayın artık!” (74/108), (23/108)

 “Zira kullarımdan bir zümre: “Rabbimiz! Biz iman ettik; öyle ise bizi affet, bize acı! Sen, merhametlilerin en iyisisin, demişlerdi.” (74/109), (23/109)

“İşte siz onları alaya aldınız; sonunda onlar size beni yâdetmeyi unutturdu, siz onlara gülüyordunuz.” (74/110), (23/110)

“Bugün ben onlara, sabrettiklerinin karşılığını verdim; onlar, hakikaten muratlarına erenlerdir.” (74/111), (23/111)

 

Bu yeryüzü ortamında yaşamış olan, halen yaşayan ve gelecekte yaşayacak olan bütün insanların ölümleri sonrasında Ahiret ortamında Sûr'a üflendiği zaman yeniden diriltilerek bir araya getirileceklerine, ancak artık aralarında herhangi bir "akrabalık" bağı kalmayacağına ve birbirlerini arayıp sormayacaklarına böylece yeniden diriltilen her İnsanın "tek başına" kalacağına işaret edilmektedir.

 

Bu aşamada bütün insanların yeryüzündeki yaşamları sırasında yaptıkları her iş ve faaliyetlerinin "değerlendirileceği" belirtilmekte ve bunun sonucuna göre de daha fazla "İyi İşler" yaptıkları için "tartıları" ağır basanların "ceza" görmeyecekleri ve "kurtuluşa" erecekleri bildirilmektedir. Buna karşın, kendilerine iletilen ve "doğru yolu" gösteren "gerçeklere" inanmamakta inatlaşarak "Zalim" olmaları ve "İyi İşler" yapmamalarından dolayı "tartıları" hafif gelenlerin ise, kendilerine yazık ettikleri için "ebedi" olarak cehennemde kalacakları, orada "ateşin" yüzlerini "yakacağı", suratlarının da çirkin ve gülünç bir halde olacağı açıklanmaktadır. Bu durumda olanlara o sırada kendilerine Allah'ın Ayetlerinin okunduğu ve onların da bu Ayetleri yalanladıkları hatırlatıldığında ise daha da ileri giderek "buradan" çıkarılıp yeryüzünde yeni bir fırsat verilmesi halinde yine Allah'a "iman" etmekten dönerlerse artık o zaman "zalim insanlar" olduklarını kabul edeceklerini bildirerek durumlarını bir çeşit "pazarlık" konusu yaptıkları mecazi bir canlandırma şeklinde bildirilmektedir.

 

Yüce Allah, ölümleri sonrasında bu durumda olanlara, içinde bulundukları "alçaltıcı" durumda kalmalarını, artık "Kendisinden" bir şey istememelerini zira yeryüzünde onlarla birlikte yaşayan ve Allah'a "iman" ederek affedilmeleri için yalvaran ve Allah'ı merhametlilerin "en iyisi" olduğunu söyleyip "yücelten" insanları "alaya" aldıklarını, onlara güldüklerini ve bu davranışları yüzünden Allah'ı anmayı unuttuklarını iletip "azarlayacağını" halen yaşayan bütün "İnsanlara" ve özellikle bu durumda olanlara "ihtar" etmektedir. Ayrıca, yeryüzünde yaşarken Allah'a iman ederek O'nu yücelten ve O'na teslim olanlara Kıyamet ortamında gösterdikleri "sabırlarının" karşılığını verdiğine işaret ederek onların hakikaten "muratlarına erenler" olduklarını hatırlatmakta ve böylece halen yaşamakta olan ve "inanmamakta" devam edenlere ölümlerinden önce "uyarıda" bulunmaktadır.

 

Yüce Yaratan yeryüzündeki yıkıntı haline gelmiş olan bir yeri ya da eski yaşam alanlarına ait kalıntıları gören insanların ölümden sonra nasıl dirileceklerini sorguladığına işaret etmekte ve bazı açıklamalarda bulunmaktadır.

 

Yahut görmedin mi o kimseyi ki, evlerinin duvarları çatıları üzerine çökmüş bir kasabaya uğradı "Ölümünden sonra Allah bunları nasıl diriltir acaba!?" dedi. Bunun üzerine Allah onu öldürüp yüz sene bıraktı sonra tekrar diriltti. "Ne kadar kaldın?" dedi. "Bir gün yahut daha az" dedi. Allah ona: "Hayır, yüz sene kaldın, yiyeceğine ve içeceğine bak, henüz bozulmamıştır, eşeğine de bak, seni insanlara bir ibret kılalım diye, şimdi sen kemiklere bak, onları nasıl düzenliyor sonra ona nasıl et giydiriyoruz" dedi. Durum kendisince anlaşılınca: "Şimdi iyice biliyorum ki, Allah her şeye kadirdir" dedi. (87/259), (2/259)

İbrahim Rabbine: "Ey Rabbim! ölüyü nasıl dirilttiğini bana göster" demişti. Rabbi ona: "Yoksa inanmadın mı?" dedi. İbrahim: "Hayır! İnandım, fakat kalbimin mutmain olması için" dedi. Bunun üzerine Allah: "Öyleyse dört tane kuş yakala, onları yanına al, sonra, her dağın başına onlardan bir parça koy, sonra da onları kendine çağır; koşarak sana gelirler, bil ki Allah azizdir, hakîmdir" buyurdu. (87/260), (2/260)

 

İnsanların ölüm ve yeniden yaratılma konularını kavrama ve anlamalarında güçlük bulunmaktadır. Zira insan, aklını kullanmada meydana gelen gelişmeler paralelinde elde ettiği ve sonraki nesillere devrettiği bilgilerin gelişmesi ve çoğalmasına paralel olarak bulunduğu ortam, bu ortamın bulunduğu ortamlar ve bulunduğu ortamı meydana getiren unsurlar konularında giderek somut sonuçlar elde etmektedir. Henüz somut sonuçlar elde edilememiş konularda ise ilgi ve çalışmalarını sürdürmektedir. Bu konulardan en gerçek ve ürkütücü olanı ölüm ve sonrasıdır. Kur'an bu bilgileri insanlara aktarırken, önceki dönemlerde olmuş ve bir şekilde masal veya efsane olarak nesiller boyunca insanlara anlatılmış olan olayları hatırlatmakta ve bu olaylardan nasıl yararlanılacağını göstermektedir. Bu olayların bir bölümüne, Hz.Muhammed'in şahit olması da mümkün bulunmaktadır.

 

Ayette, duvarları çatıları üzerine göçmüş evleri gören bin insanın Allah'ın bu göçük altında ölmüş olan insanları nasıl dirilteceğini düşündüğü belirtilmekte ve Allah'ın bu kişiyi öldürüp yüz sene öylece bıraktıktan sonra dirilterek ne kadar bu şekilde kaldığını sorguladığı ve bu insanın bu süreyi ancak bir gün veya daha az olarak algıladığı belirtilmektedir. Ancak, Allah ona yüz sene geçtiği halde bozulmayan yiyeceklerini ve eşeğini ve kemiklerin düzenlenmesini ve kemiklerin üzerine et bağlanmasının nasıl olduğunu göstermiştir. Muhtemelen bu insanın o zamanda yaşayan bir peygamber (Uyarıcı) olması mümkündür. Zira bu insan aldığı bilgilerden sonra Allah'ın her şeye kadir olduğunu kesin olarak anlamış olduğu açıklanmaktadır.

 

Bu durum bu insana Allah tarafından “bu ortamda” ve doğrudan gösterilmiştir. Yani yüz yıl ölü olarak kalmış, daha sonra yeniden yaşama döndürülmüş ve kendisinin ancak bir gün olarak algılayabildiği bu süre içerisinde yiyeceklerinin bozulmaması, eşeğinin ve kendisinin kemiklere dönüşmesinden sonra yeniden yapılandırılmaları ve eski hallerine döndürülmeleri kendisine doğrudan ve anlayacağı şekilde gösterilmiştir.

 

Yüce Allah’ın bugün insanlara eriştikleri akıl ve anlayış düzeyi çerçevesinde böyle bir olayı aynı şekilde doğrudan göstermesi beklenmemelidir. Zira bugün insanlardan sahip oldukları “Akıl” ve “Bilgi Birikimleri” ile bu gibi durumları “Akıllarını Kullanarak” anlayabilecek ve yorumlayabilecek düzeye ulaşmaları beklenmektedir.

 

Buna göre Ayette yer alan olayın, kişinin ölümünün meydana geldiği küçük alandaki zaman boyutunun değiştirilmesi ile gerçekleştiği düşünülebilir. Buna göre bu küçük alan dışında normal dünya zaman süreci geçerken bu küçük alandaki zaman durdurulmuş olmaktadır.

 

Benzer olarak, İbrahim Peygamber ile ilgili bir olayda, Allah İbrahim'in yeniden diriltilmenin nasıl olabileceği konusundaki merakının giderilmesi için yakaladığı dört kuşu parçalara ayırıp her dağın başına dağıttırmıştır. Benzer şekilde kuşların parçalara ayrılarak dağıtılması sırasında normal dünya zaman süreci geçerken aslında kuşların parçalara ayrıldığı alanda zaman durdurulmuş olmaktadır. Böylece öldüklerinden emin olduğu bu kuşları kendisine çağırdığında onları canlı olarak kendisine göndermiştir.

 

Yukarıda da belirtildiği gibi bu tür doğrudan “gösterimler”, ancak önceki peygamberlerin yaşadıkları zamanda onların ve diğer insanların sahip bulundukları bilgi ve anlayış durumları ile ilgili olduğu varsayılabilir. Bu nedenle İnsanların akıl ve bilgilerinin gelişmesi ile paralel olarak bu tür mucizevi işlemler artık meydana gelmeyecektir. Zira insanlar bu tür olayları elde ettikleri bilgiler çerçevesinde artık "İlmen" açıklayabilir durumda olacaklardır. Ancak, bu da Allah'ın izin verdiği kadar ile sınırlı olacaktır.

 

Allah'ın bildirdiklerinin dışında insanlar Allah'ın ilminden hiçbir şeyi tam olarak bilemezler. (87/255), (2/255)

 

Şayet Yüce Allah bu konuda izin vermiş ise insanlar Kur'an’da anlatılan ve mucize olarak görülen olayları elde edecekleri bilgiler ile açıklayabileceklerdir.

 

Yüce Allah üzerinde şüphe olmayan Kıyamet vakti geldiğinde kabirlerdeki kimseleri diriltip kaldıracağını açıklamaktadır.

 

Kıyamet vakti de gelecektir; bunda şüphe yoktur ve Allah kabirlerdeki kimseleri diriltip kaldıracaktır. (103/7), (22/7)

O, size hayat veren, sonra sizi öldürecek, sonra yine diriltecek olandır. (103/66), (22/66)

 

Bütün insanların ölümden sonra "kabirlerinden" kaldırılarak yeniden yaratılıp "diriltilecekleri" kesin hüküm olarak açıklanmaktadır.

 

İnsanlardan bu konuda kuşku duyulmaması beklenmekte Allah'a inanılması, Allah'a teslim olunması ve Allah'ı tanıyıp sadece O'na ibadet edilmesi "İnsan Olmak" için en önde gelen ve Kur'an da sık sık tekrarlanan bir husus olarak Ayetlerde yer almaktadır. İnsanların "kabirlerinden kaldırılması" konusunda "İnsanların Yeniden Yatılmaları" bölümünde bilgi bulunmaktadır.

YENİDEN DİRİLME
TÜRK BAYRAĞI.jpg
bottom of page