

İNSAN OLMAK
İNSAN OLMAK İÇİN BURADAYIZ
EVREN VE DÜNYANIN SONU
KONU BAŞLIKLARI
Kıyamet
Türkçe sözlüklerde Kıyamet "Bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman" olarak tanımlanmaktadır.
Ancak Kur'an Ayetlerinde "Kıyamet" kelimesi ile uzun bir süreci kapsayan tek başına bir "olay" olmaktan öte, birbirini izleyen bir takım "aşamaları" olan olaylara işaret edilmektedir. Nitekim Kur'an’da çok sayıdaki Ayetlerde geçen ve kelime anlamı "Ayağa Kalkma" olan "Kıyamet" kelimesi ile Evren ortamının sona ermesini, "Dürülerek" ortadan kalkmasını, bu ortamdaki bütün "Canlıların" ölmelerinden sonra yeni bir ortama geçişlerini ve insanların yeniden diriltildiklerinde toplanacakları "Mahşer" ortamını kapsamaktadır.
Buna göre "Kıyamet" aynı zamanda Evrenin sona ermesini, buna bağlı olarak "İnsan Ruhlarının" bir süre engellendikten (Berzah) sonra Dünya ortamında "Kullandıkları" ve aslında "Gerçek Ortamda" ilk yaratıldıkları beden yapısının "benzeri" olan beden yapısına girmelerini ve "Ahiret" olarak adlandırılan "bir ortamda" yenden canlanmalarını (Ayağa Kalkmalarını) ve sonrasında yaşanacak olayları açıklamaktadır.
Ayetlerde yer alan anlatımlara göre Kıyamet olayı öncelikle Evrenin ve kapsamında bulunan Dünya ortamının "madde" yapısının tamamen bozularak "sona ermesini" tanımlamaktadır. Yapılan bilimsel araştırmalara göre Evrenin madde yapısının çok yoğun bir kütlenin büyük bir patlama (Büyük Patlama) ile saçılması sonucunda meydana geldiği varsayılmaktadır. Bu varsayım halen genel olarak tüm bilim insanları tarafından kabul görmektedir. Ancak bu yoğun kütlenin hangi ortamda "Oluştuğu" ve nasıl "Patladığı" konularında somut bulgulara henüz ulaşılamamıştır.
Ancak Ayetlerde yer alan açıklamalara göre Evrenin özetle Allah'a ait olan ve "Arş" olarak adlandırılan özel bir ortamda Allah'ın "Takdir" ve "İradesine" göre ve "göklerle yer bitişik bir halde iken birbirinden koparılması" ile oluşturulduğu yani "Yaratıldığı" anlaşılmaktadır.
İnkâr edenler, göklerle yer bitişik bir halde iken bizim, onları birbirinden kopardığımızı ve her canlı şeyi sudan yarattığımızı görüp düşünmediler mi? Yine de inanmazlar mı? (73/30, 21/30)
Bu konuda "Evren ve Dünyanın Yaratılışı" bölümünde Ayetlere dayalı olarak ayrıntılı bilgilere yer almaktadır.
Ayetlerdeki ifadelerden Evrenin ilk oluşumunun bir patlama olarak düşünülmesi mümkün bulunmakla birlikte, bu patlama sonrasında Evrenin nasıl bir şekil alarak genişlediği konusunda açıklık bulunmamaktadır. Ancak Yüce Allah "İnsanlar" için yaratmış olduğu bu Evren ortamını sadece Kendisinin bileceği bir zaman tamamen "Eski" haline döndürüp “dürülerek” ortadan kaldıracağını da bir başka Ayeti ile bildirmektedir.
Kıyamet günü bütün yeryüzü Allah'ın tasarrufundadır, gökler Allah'ın kudret eliyle dürülmüş olacaktır. (59/67), (39/67)
O gün ki, yazılı kâğıtların tomarını dürer gibi göğü toplayıp düreriz. Tıpkı ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar o hale getiririz. Üzerimize aldığımız bir vaat oldu. Biz yaparız. (73/104), (21/104)
Buna göre, İlk Patlama ile birlikte oluşan dengeler çerçevesinde "Evren Ortamı Zaman Boyutu" ve buna bağlı olarak da halen Evrende geçerli olan tüm "Oluşumlar" ile ilgili "Kuralların" birbirleri ile uyumlu ve bağlantılı olarak ortaya çıktıkları ve "Yeni Bir Ortam" oluşturdukları ve ilk oluşum ile başlayıp bugüne kadar süregelen bu ortamın "Dürüleceği" zamana kadar süreceği ileri sürülebilir.
Yüce Yaratan "Kıyamet" zamanında bütün yeryüzünün Allah'ın tasarrufunda olduğunu, göklerin (Evrenin) Allah'ın eşsiz "Gücü" ile (Kudret Eliyle) dürülmüş olacağını bildirmektedir. Ayrıca çok sayıdaki Ayetlerinde de inanmayıp Allah'a eş tutmalarından (Müşriklerin) yüce ve uzakta (Münezzehtir) bulunduğunu hatırlatmakta bu nedenle inanmayanların Allah'ı hakkıyla tanıyıp bilemediklerine işaret etmektedir.
Bu durumda Kıyamet olarak tanımlanan olay, Allah’ın "Yaratmış" olan Evrenin madde yapısının "Tekrar" ilk hale döndürülmesi ile "Tamamen" bozularak "Yok" olması olarak açıklanabilir. Zira “Yaratılış” ile ilgili Ayetlere göre "Yok Oluş" olayının her an devam etmekte olan "Yaratılışın" bir aşaması olarak gerçekleştiği anlaşılmaktadır.
O, her an yaratma halindedir. (97/29), (55/29)
Zira "Yaratılış" hiçbir zaman durmamakta ve kesintiye uğramamakta ve yok oluşu tanımlayan "dürülme" olayı da aynı zamanda bir "Yaratılışa" işaret etmektedir.
Yüce Allah Ayetinde "Tıpkı ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar o hale getiririz" hükmü ile Evrenin yaratılışına işaret ederek tüm Evrenin tekrar geri dürülerek ilk haline döndürüleceğine işaret etmektedir. Böylece Kıyamet sonrası yeniden bir yapılanma söz konusu olmaktadır. Ancak, insanın ilk yaratılışına dair bir kısım ayetlerden Cennetin Evrenin yaratılmasından önce de ve Arş bünyesinde bulunduğunu düşündürecek ifadeler bulunmaktadır.
“Ey Adem! Sen ve eşin cennette yerleşip dilediğiniz yerden yiyin. Ancak şu ağaca yaklaşmayın! Sonra zalimlerden olursunuz.” (39/19), (7/19)
Biz: Ey Adem! Sen ve eşin beraberce cennete yerleşin; orada kolaylıkla istediğiniz zaman her yerde cennet nimetlerinden yiyin; sadece şu ağaca yaklaşmayın. Eğer bu ağaçtan yerseniz her ikiniz de kendine kötülük eden zalimlerden olursunuz, dedik. (87/35), (2/35)
Bu varsayıma göre şu anda algılayabildiğimiz Evrenin bir "ikizinin" bulunması ve "sonsuz yaşamın" yer alacağı Cennet ve Cehennem olarak tanımlanan ortamların bu "İkiz Evrende" olduğu düşünülebilir. Nitekim Fatiha Suresinde ve birçok Ayette Allah'ın Alemlerin (Evrenlerin) Rabbi olduğu belirtilmektedir. Bu durumda "Ahiret" kavramı "İkiz Evreni" veya "Diğer Evrenleri" ifade etmektedir.
Öte yandan Evrenimiz Kıyamet Günü "Dürülerek" yok olurken "İlk Yaratılışında" olduğu gibi (onu tekrar o hale getiririz) yeni bir Evrenin yaratılması da bir olasılık olarak ileri sürülebilir. Bu olasılığa göre esasen "var" olan ve insanların şu andaki bilgi birikimleri ile tam ve açıkça anlayıp algılamaları mümkün bulunmayan ve "sonsuz yaşamın" yer alacağı Cennet ve Cehennem olarak tanımlanan "Diğer Evrenlerin" yeniden "Yaratılacak" olan bu "Yeni Evren" ile "bir bütün olarak" ve birlikte "var olacağı" söylenebilir.
Bu konuda yayınlanan bir belgeselde de Evrenin "Faz Değişimi" denilen Uzay Zamanda "Ani" bir değişimin yaşanması sonucunda çok kısa bir zaman sonra da her şeyin "Kara Deliğe" dönüşeceği ve böylece Evren'in "İlk Haline" dönebileceği varsayılmaktadır.
https://www.belgeselx.com/belgesel/evrenin-sonu-evren-nasil-isler
Bu arada bilimsel çalışmalardan elde edilen bilgilere göre Evren'in madde yapısını oluşturan Galaksi ve Yıldızların etrafında Evrenin çok büyük bir bölümünü kapsayan "Karanlık Madde" ve "Kara Enerji" olarak tanımlanan "Enerji Oluşumlarının" görünüşünün, İnsanların "Beyin Hücrelerinin" yapısına ve birbirleri ile olan bağlantılarına ne kadar "Benzer" olduğu belirtilmektedir. Bu durumun "Hayal Edilen" görünüşü, üzerinde düşünülmesi gereken ilginç bir konu olmaktadır.
Yüce Allah Ayetlerinde ayrıca Kıyametin "Mutlaka" gerçekleşeceğini ve onu durduracak hiçbir Güç bulunmadığını açık ve kesin olarak bir şekilde bildirmektedir.
“Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Herkes peşine koştuğu şeyin karşılığını bulsun diye neredeyse onu gizleyeceğim.” (45/15), (20/15)
Biz gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri ancak hak ile yarattık. O saat mutlaka gelecektir. Şimdilik onlara güzel muamele et. (54/85), (15/85)
Size vadedilen mutlaka gelecektir; siz bunu önleyemezsiniz. (55/134), (6/134)
Kıyamet günü mutlaka gelecektir, bunda hiç şüphe yoktur, fakat insanların çoğu buna inanmazlar. (60/59), (40/59)
Tûr'a, (76/1), (52/1)
Yayılmış ince deri üzerine, (76/2), (52/2)
Satır satır yazılmış Kitab'a, (76/3), (52/3)
Beyt-i Ma'mûr'a, (76/4), (52/4)
Yükseltilmiş tavana, (76/5), (52/5)
Dolu denize andolsun ki, (76/6), (52/6)
Rabbinin azabı mutlaka vuku bulacaktır. (76/7), (52/7)
Ona engel olacak hiçbir şey yoktur. (76/8), (52/8)
Gerçekleşecek olan; (78/1), (69/1)
Nedir o gerçekleşecek olan? (78/2), (69/2)
Gerçekleşecek olanın ne olduğunu sen nereden bileceksin? (78/3), (69/3)
Söküp çıkaranlara andolsun (81/1), (79/1)
Yavaşça çekenlere andolsun (81/2), (79/2)
Yüzdükçe yüzenlere andolsun (81/3), (79/3)
Yarıştıkça yarışanlara andolsun (81/4), (79/4)
İş düzenleyenlere andolsun (81/5), (79/5)
Birinci üflemenin (kâinatı) sarstığı gün (81/6), (79/6)
Onu ikinci üflemenin takip ettiği gün (81/7), (79/7)
İşte o gün yürekler kaygıdan oynar (81/8), (79/8)
Gözler yorgun düşer. (81/9), (79/9)
"Öldükten sonra biz ilk halimize mi döndürüleceğiz" (81/10), (79/10)
"Çürümüş kemikler olduktan sonra mı? "derler. (81/11), (79/11)
"O zaman bu ziyanlı bir dönüş olur" dediler. (81/12), (79/12)
Bu dönüş, sadece bir seslenmeye bakar. (81/13), (79/13)
Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler. (81/14), (79/14)
Kim Allah'a kavuşmayı umuyorsa, bilsin ki Allah'ın tayin ettiği o vakit elbet gelecektir. O, her şeyi işiten ve bilendir. (85/5), (29/5)
Kıyamet vakti de gelecektir; bunda şüphe yoktur ve Allah kabirlerdeki kimseleri diriltip kaldıracaktır. (103/7), (22/7)
O gün, mülk Allah'ındır. İnsanlar arasında hüküm verir. İman edip iyi davranışlarda bulunanlar Naim cennetlerinin içindedirler. (103/56), (22/56)
Allah kıyamet gününde, ihtilaf etmekte olduğunuz konulara dair aranızda hüküm verecektir. (103/69), (22/69)
Görüldüğü gibi Kur'an Ayetlerinde "Kıyamet" olayının "mutlaka geleceği" çok kesin ifadelerle bütün insanlara bildirilmektedir. Ayetlerde bu olayların yaşanacağı "Zamanın" sözden ibaret olmadığına işaret edilerek bu olayın "Mutlaka" gerçekleşeceği buna göre Kıyametin "kesin" olduğu, bunda hiç şüphe bulunmadığı fakat insanların "çoğunun" buna inanmadığı belirtilmektedir.
Yüce Allah, Tur Dağında Musa Peygambere "doğrudan vahiy etmesine", ona ve diğer uyarıcı Peygamberlere ilettiklerinin ince deri tabakalar ve diğer sayfalar üzerine satır satır yazılmış olmalarına (Kitap), Allah'ın "Yaratma" iradesini "yürütmek" üzere bu görevlerini yapmaları için onlara özel yetenekler verdiğine, “enerji” esaslı olarak yaratmış olduğu "Meleklerin" bulundukları ve Allah'ı "andıkları" makamlara (Beyt-i Ma'mûr), Dünya ortamından bakıldığında Evren'in görüntüsü olan "Yükseltilmiş Tavana", yeryüzünde hayranlık uyandıran denizlerdeki ihtişama, bütün bu gerçeklerin "yaratıcısı" olarak "yemin ederek"; bu ortamın "kesin olarak" sona ereceğini, bu ortamda yaşarken "Kendisine" ve "İlettiklerine" inanmayıp inkar edenler için "azabının" mutlaka gerçekleşeceğini ve O'na engel olabilecek hiç bir şeyin ve gücün bulunmadığını açıklamaktadır. Böylece Kıyamet olarak adlandırılan evrenin çöküşü olayına insanların dikkatleri çekilmektedir.
Yüce Allah böylece "yaratmış olduğu" bütün madde varlıklar ile hükmünü ve iradesini yürütmekler görevlendirdiği diğer bütün "soyut unsurlar" üzerine "yemin" ederek bu "Evren" ortamının bir "sonu" bulunduğuna dikkat çekmektedir.
Bu anlamda Allah'ın "Yaratıcılığına" en somut "delil" olarak,"hükmettiği" bütün unsurlar (Meleklerin ve Cinlerin) tarafından “İlahi İradesi” ile koyduğu kanunlar ve kurallar uyarınca Evren'i Arş ortamında "Yokluktan Söküp" ortaya çıkarmasına, buna bağlı olarak Evren "bünyesindeki" yıldızların ve gezegenlerin düzenli olarak "yükselişlerine, doğuşlarına yörüngelerinde "yüzerek ve yarışırcasına" akıp gitmelerine ve "yok oluşlarına" işaret edilmektedir.
Bu açıklamalarla birlikte insanlara Evren'in "çöküş" süreci (Dürülmesi) ve buna bağlı olan "gelişmeler ile ilgili olarak "üflenecek ilk Sûr'a" ile şiddetli sarsıntıların meydana geleceği, Evren'in yok olmasının ardından ikinci bir sarsılma (İkinci Sûr'a üflenmesi) ile "Yeniden Diriltilecekleri" ve böylece bir araya toplanan (Mahşer) insanların derin korku, dehşet, kaygı gibi olağanüstü hallerin içine düşecekleri ve bitkin ve güçsüz halde olacakları (gözleri yorgun düşer) bildirilmektedir.
Böylece, "Akıllarını İşletip" kavrayabilmeleri halinde, bütün insanların Allah'ın "Tek Yaratan Güç" olarak "Evren Sonrası" ortamlardaki olayların da Allah'ın tarafından "düzenlendiğini" ve bunların tartışmasız "gerçekler" olduklarını anlayabilecekleri açıklanmaktadır.
Birer "delil" niteliğinde olmak üzere verilen bu örneklere rağmen insanların ölüm sonrası ile ilgili uyarılara ve öldükten ve çürümüş kemikler olduktan sonra Dünyadaki ilk hallerine "benzer olarak" döndürüleceklerine inanmakta güçlük çektiklerine işaret edilmekte ve bunun sadece bir "seslenme" ile gerçekleşeceği ve insanların birdenbire kendilerini Kıyamet sürecinde (Mahşer) yeniden diriltilmiş olarak bulacakları "kesin" olarak bildirilmektedir.
Böylece bu ortamın yok olması ile başlayan "Kıyamet" olayının "mutlaka" geleceği, bunda hiçbir "şüphe" bulunmadığı, insanların ölüm sonrasında "Ruhlarının” engellendiği (Berzah) ortamından (Kabirlerinden ya da öldükleri yerlerden) Kıyamet ortamında "Bilinçleri" yerinde olarak "diriltilip" kaldırılacakları bildirilerek, bütün insanlara uyarıda ve ihtarda bulunulmaktadır.
Ayrıca Kıyamet ortamında her şeyin tek sahibinin "Allah" olduğu, insanlar arasında sadece Allah'ın hüküm vereceği, buna göre iman edip iyi davranışlarda bulunanların "Naim" cennetlerinin içinde olacakları açıklanmaktadır. Allah, yapılan bu uyarı, ihtar ve açıklamalar ile insanlara aralarındaki özellikle Allah, Kur'an ve İslam ile ilgili ihtilaf konularında "son hükmü "Kendisinin" verileceğini "kesin bir gerçek" olarak bir defa daha hatırlatılmaktadır.
Allah bu Evren ve Dünya ortamının "Ortadan Kaldırılması" olarak tanımlayabileceğimiz "Kıyamet" olayının "Gerçek" olduğunu ve Kıyamet olayının oluşunu yalanlayabilecek hiçbir kimsenin veya "Delilin" olmadığını yeniden ve açık bir şekilde bildirmekte ve Kıyamet olayının "İnanmayan" insanlar için "Alçaltıcı" ve "Mümin" insanlar için "Yükseltici" bir durum olduğu açıklamaktadır.
Kıyamet koptuğu zaman, (46/1), (56/1)
Ki onun oluşunu yalanlayacak hiçbir kimse yoktur; (46/2), (56/2)
O, alçaltıcı, yükselticidir. (46/3), (56/3)
Buna göre Kıyamet ile ilgili olarak diğer Ayetlerde de açıklandığı gibi, insanlara bu yeryüzü ortamındaki yaşamlarında Allah'a iman ederek buraya "İnsan Olmak" için gönderildiklerini anlayabilenlerin ölümleri sonrasında Kıyamet'in onları "yükselteceği", ancak Allah'ı inkâr ederek buraya gönderilme nedenini anlayamayanları da "alçaltacağı" bildirilmektedir. Diğer bir ifade ile ölüm sonrası ile ilgili Ayetlerde belirtildiği gibi Kıyametin yükselteceği insanların "Cennet Yaşamı" ile ödüllendirilecekleri ve Kıyametin alçaltacağı insanların da "Cehennem" olarak tanımlanan "azap ve eziyet” çekecekleri ve bundan kurtulamayacakları bir defa daha hatırlatılmaktadır.
Kıyamet günü zulmedenlerin karşılaşacakları azaptan kurtulmak için sahip oldukları her şeyi feda edeceklerine işaret edilmekte ancak o gün hiç hesaba katmadıkları şeyin ortaya çıkmış olacağı ve artık geri dönüşün bulunmadığı bildirilmektedir.
Eğer yerde ne varsa hepsi ve onunla birlikte bir misli daha o zulmedenlerin olsaydı, kıyamet gününde azabın fenalığından elbette bunları feda ederlerdi, halbuki onlar için, Allah tarafından, hiç hesaba katmadıkları şeyler ortaya çıkmıştır. (59/47), (39/47)
Onların kazandıkları kötülükler açığa çıkmış, alaya aldıkları şey, kendilerini sarmıştır. (59/48), (39/48)
Ayetlerde Allah'a inanmayanlara Kıyamet zamanının "dehşetini" anlamaları için bir uyarı olarak şayet yerde ne varsa hepsi ve onunla birlikte bir misli daha onların olsaydı bile kıyamet gününde "karşılaşacakları" azaptan kurtulmak için elbette bunları "feda" edecekleri ancak bunun bir faydasının olmayacağı hatırlatılmaktadır. Böylece yeryüzünde yaşarken elde ettikleri varlıklarının etkisi altında kalanların Allah'a inanmamakla kendilerine ve diğer insanlara "zulmetmeleri" yüzünden kazandıkları "kötülüklerin" ve hiç hesaba katmadıkları ve alaya aldıkları şeylerin Allah tarafından onlar için "açığa ve ortaya çıkarılacağı", alaya aldıkları şeyin kendilerini saracağı, bu durumun hiçbir şekilde "değişmeyeceği ve Kıyamet ortamından artık "Geri Dönüş" olmadığı açıklanmaktadır.

Kıyamet İşaretleri
İslam Ansiklopedisinde Kıyametin başlamasının "işaretleri" olarak Kur'an Ayetlerinde kesin ve açık bilgi verilmediği ancak bazı Ayetlerde Ye’cûc ve Me’cûc’ün gelişinden, dâbbetü’l-arzın çıkışından, göğün insanları saracak bir duman (duhân) yayacağından ve ayın yarılacağından bahsedilmesinden bu olayların bir anlamda Evren'in sona ereceği zamana ait "işaretler" olabileceği belirtilmektedir.
KIYAMET ALÂMETLERİ - TDV İslâm Ansiklopedisi
Belirtilen bu olaylar ile ilgili Ayetlerde yapılan betimlemelerden anlaşıldığına göre Kıyametin ne kadar yakında olacağının anlaşılması mümkün değildir. Ancak Ayetlerde belirtilen olayların bir şekilde gerçekleştiği veya gerçekleşmekte olduğu dikkate alındığında Kıyametin başlamasının Evren'in yaratılışından bugüne kadar geçen süreden daha kısa bir zamanda olacağı söylenebilir.
Ye’cûc ve Me’cûc
İslam Ansiklopedisinde verilen bilgilere göre Kureyş kabilesinin kendi kabilelerinin mensubu olan ve doğruluğundan ve dürüstlüğünden dolayı "Muhammed'ül Emin" lakabı ile hitap etmelerine rağmen, Hz.Muhammed'in peygamberliğinden emin olamayıp şüphe duymaları nedeniyle toplumdaki Yahudi bilginlere danıştıkları ve onların önerilerine uyarak Dünyanın doğusunu ve batısını dolaşmış olan adamı (Zulkarneyn) hakkında Hz.Muhammed'e soru sordukları belirtilmektedir.
ZÜLKARNEYN - TDV İslâm Ansiklopedisi (islamansiklopedisi.org.tr)
Zülkarneyn Ayetlerde iktidar ve kudret sahibi "gezgin" bir kişilik olarak tanımlanmakta ve ilim ve hikmet sahibi, mümin ve sâlih bir hükümdar olduğu anlaşılmaktadır. Yüce Allah'ın Hz.Muhammed'e sorulan Zulkarneyn ile ilgili "gerçekleri" bildirdiği Ayetlerinde Ye’cûc ve Me’cûc hakkında ayrıntılı olarak açıklamalar yer almaktadır.
Söz konusu Ayetlerde özet olarak Dünyanın Doğusunu ve Batısını Dolaşmış Olan Zulkarneyn'in "iki dağ" arasına ulaştığında onların önünde, hemen hiçbir sözü anlamayan bir kavim bulduğuna işaret edilmekte ve onların "Ye'cüc ve Me'cüc" tarafından toplumlarında "bozgunculuk" yapıldığını Zülkarney'e ilettikleri ve Zülkarneyn'den toplum ile onlar arasında bir "set" yapmasını istedikleri, bunun için bir ücret verebileceklerini söyledikleri anlatılmaktadır. Zülkernayn'ın ücret teklifini reddederek Allah'ın kendisine verdiği nimet ve kudretin daha hayırlı olduğunu, toplumun kendisine kuvvetleri ile destek olmalarının yeterli olduğunu ve böylece bu toplum ile onlar arasına aşılmaz bir engel yapacağını topluma ilettiği belirtilmektedir. Zülkarneyn'in toplumu çalıştırarak iki dağın arasının aynı seviyeye gelinceye kadar demir kütleleri ile doldurulmasını sağladığı, yakılan "ateş" ile bu kütlelerin "kor" haline getirildiği ve üzerine erimiş bakır döktürdüğü, böylece o toplum ile "Ye'cüc ve Me'cüc" arasında aşılmasının veya delinmesinin mümkün olmadığı bir "set" yapıldığı anlatılmaktadır. (Söz konusu olay ile ilgili Ayetler ve yapılan açıklamalar "Hz.Muhammed" bölümünde "Dünyanın Doğusunu ve Batısını Dolaşmış Olan Adam-Zülkarneyn" başlığı altında bulunmaktadır.)
“Dediler ki: “Ey Zülkarneyn! Bu memlekette Ye'cüc ve Me'cüc bozgunculuk yapmaktadırlar. Bizimle onlar arasında bir sed yapman için sana bir vergi verelim mi?” (69/94), (18/94)
“Dedi ki: "Rabbimin beni içinde bulundurduğu nimet ve kudret daha hayırlıdır. Siz bana kuvvetinizle destek olun da sizinle onlar arasına aşılmaz bir engel yapayım.”" (69/95), (18/95)
“Bana, demir kütleleri getirin." Nihayet dağın iki yanı arasını aynı seviyeye getirince "Üfleyin" dedi. Artık onu kor haline sokunca "Getirin bana, üzerine bir miktar erimiş bakır dökeyim" dedi. (69/96), (18/96)
“Bu sebeple onu ne aşmaya muktedir oldular ne de onu delebildiler.” (69/97), (18/97)
“Zülkarneyn: “Bu, Rabbimden bir rahmettir. Fakat Rabbimin vadi gelince, O, bunu yerle bir eder. Rabbimin vadi haktır” dedi.” (69/98), (18/98)
O gün biz onları, birbirine çarparak çalkalanır bir halde bırakmışızdır; Sûr'a da üfürülmüş, böylece onları bütünüyle bir araya getirmişizdir. (69/99), (18/99)
Ve gözleri beni görmeye kapalı bulunan, kulak vermeye de tahammül edemez olan kafirleri. (69/100), (18/100)
O gün cehennemle yüz yüze getirmişizdir. (69/101), (18/101)
Ayrıca Zülkarneyn'in hiçbir söz dinlemeyen "Ye'cüc ve Me'cüc" kavmine karşı yapılan bu "setin" Allah'ın bir bağışlaması (Rahmeti) olduğunu hatırlattığı, ancak Allah'ın sözü olarak (Rabbimin vaadi gelince) bu seti yerle bir edeceğini ve Kıyamet ortamında insanların "gerçeklere" ulaşmalarına "zarar" veren, gözleri Allah'ı görmeye kapalı bulunan kulak vermeye de tahammül edemeyen ve "Ye'cüc" ve "Me'cüc" olarak tanımlanan bu "inkarcı" kavimin cehennemle yüz yüze getirileceğini, bunun "önüne geçilemez bir gerçek" olduğunu kendisinden yardım isteyen topluma ilettiği açıklanmaktadır.
Öte yandan diğer bir ifade ile bu Evren ve Dünya ortamdaki yaşamları sona erdiği sırada bu ortamda yaşarken kendilerine yapılan hatırlatmalara, uyarılara ve verilen öğütlere (Gerçeklere) rağmen inanmamakta devam edenlerin Ahiret ortamında yeniden yaratılışa ait "Sur'a" üflendiğinde birer "Ye'cüc ve Me'cüc" olarak bir araya getirilecekleri, orada şaşkınlıkla ve telaşla "birbirine çarparak çalkalanır bir halde" bırakılacakları, artık gözlerinin Allah'ı görmeye kapalı olacağı ve gerçeklere "kulak vermeye" tahammüllerinin ve güçlerinin kalmayacağı, işte o zaman Cehennem ile yüz yüze gelecekleri canlandırılmaktadır.
Bu anlamda halen Evren ortamında yaşayan ve gelecekte yaşayacak olan bütün insanlara da Yüce Allah'ı ve Allah'ın insanlara ilettiklerini inkâr edenlerin Akıllarını kullanmamaları nedeniyle kendilerini Şeytan'ın "dürtülerinden" koruyacak olan "setlerin" açılmasına yol açacakları ve bu yüzden "her tepeden akın eden Ye'cüc ve Me'cüc" olarak tasvir edilen Şeytan'ın etkileri altında kalacakları bildirilmektedir.
Nihayet Ye'cüc ve Me'cüc açıldığı ve onlar her tepeden akın ettiği zaman; (73/96), (21/96)
Ve gerçek vaat yaklaşınca, birden, inkar edenlerin gözleri donakalır! "Yazıklar olsun bize! gerçekten biz, bu durumdan habersizmişiz; hatta biz zalim kimselermişiz." (73/97), (21/97)
Böylece Allah'ı inkâr edenlerin "Şeytani Dürtüleri" engelleyen "Akıllarını" kullanmamaları nedeniyle "Ye'cüc ve Me'cüc" yani "Akıl Seti" açıldığında "Şeytanın Etkileri" ile kendilerine ve diğer insanlara "zarar veren" davranışlarda bulunacakları ve "gerçek vaat" olan ölüm yaklaştığında gözleri donakalıp "Yazıklar olsun bize! gerçekten biz bu durumdan habersizmişiz; hatta biz (Allah'a karşı) zalim kimselermişiz" diyerek çaresizlik içinde pişmanlık duyacakları açıklanmaktadır.
Bu konuya İnsanın ve Şeytan'ın Cennet ortamından "indirilmesi" ile ilgili Ayetlerde de işaret edilmekte ve Şeytan insanlara her yönden ve her şekilde yaklaşarak onları Allah'a inanmaktan alıkoymak üzere onlara "musallat" olacağını Yüce Allah'a ilettiği, buna karşılık Yüce Allah Şeytanın "Allah'a iman edenlere" bir etkisinin olmayacağını bildirerek Şeytana bu konuda "izin" verdiği açıklanmaktadır. Nitekim bu durum Ayette "her tepeden akın eden" olarak tasvir edilmekte ve insanlara "Akıllarını" kullanmaları halinde Şeytan'ın kendilerine bir etkisinin olamayacağı hatırlatılmaktadır.
"Sonra elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen, onların çoklarını şükredenlerden bulmayacaksın!" dedi. (39/17), (7/17)
'Şurası muhakkak ki, benim kullarım üzerinde senin hiçbir ağırlığın olmayacaktır. Koruyucu olarak Rabbin yeter''. (50/65), (17/65)
Buna göre "her tepeden akın ettiği zaman" ifadesi ile Allah'ı ve Allah'ın insanlara ilettiklerini Şeytan'ın "etkisi" altında kalarak inkâr edenlerin, Akıllarını kullanmamaları nedeniyle artık kendilerini Şeytan'ın dürtülerinden koruyacak olan "setlerin" açılmasına yol açacaklarına işaret edilmektedir.
Bu durumda "Ye'cûc ve Me'cûn" açılması ve onların "her tepeden akın etmeleri" ifadesi ile Akıl, iman, ahlak gibi insanı doğru yola yönlendiren Allah'a ait duygu ve diğer tüm özelliklerin terk edilmesine yol açılacağına ve insanlara ve toplumlara "zarar veren" her türlü olay ve davranışlara neden olunacağına işaret edildiği anlaşılmaktadır. Buna göre insanlardan her türlü olumsuz ve zararlı olay ve davranışlarla karşılaştıklarında veya şahit olduklarında, "Akıllarını" kullanmaları ve bu durumdan kurtularak "doğru yola" ulaşmaya gayret etmeleri beklenmektedir.
Bu nedenlerle yukarıdaki Ayetlerin bir kısım ilahiyatçılar tarafından "Kıyamet" ile ilgili "işaret" olarak yorumlandığı söylenebilir. Nitekim Ayette yer alan "Ye'cûc ve Me'cûc açıldığı ve onların her tepeden akın ettiği zaman" ifadelerine dayanılarak bu durumun "Kıyamet" zamanının yaklaşmakta olduğunun habercisi olarak yorumlandığı görülmektedir. Gerçekten Ayette yer alan ifadelerden "Kıyamet" zamanının yaklaşmakta olduğu, çünkü Kıyamet zamanı yaklaştığında Ye'cûc ve Me'cûc ün açılması ile onların her tepeden akın etmesinin, bütün insanlara ve toplumlarına "zarar veren" her türlü olay ve davranışlara neden olacağının "temsil ettiği" söylenebilir.
Bu duruma göre Akıllarını kullanmamaları nedeniyle Yüce Allah'ı ve Allah'ın insanlara ilettiklerini inkâr ederek Şeytan'ın "dürtülerinden" kendilerini koruyacak olan "setlerin" açılmasına yol açan "inkâr edenlerin" giderek çok büyük bir "çoğunluk" oluşturdukları bir zamanda en azından Kıyametin yaklaşmakta olduğunun varsayılabileceği düşünülebilir.
Dabbet-ül Arz
Yüce Allah kendilerine iletilenlere ölü gibi duyarsız, sağır gibi kayıtsız ve ilgisiz kalarak ve sapıklıklarından ötürü doğru yolu kör gibi görmeyerek Allah'ı ve Allah'ın öğüt ve önerilerini “zorla” duyuramayacağını ve doğru yola getiremeyeceğini Hz.Muhammed’e bildirmektedir. İnkâr edenlerin ancak ölüm anında "Ölüm Ötesi" ile ilgili olarak kendilerine iletilen "Bir gün hesap verecekleri ve azaba çarptırılacakları" şeklindeki uyarı sözleri başlarına geldiğinde onları "Hayal bile edilemeyecek" kadar dehşete düşürecek olan yürüyen bir şeyin (Dabbeten minel Ardı) yerden çıkarak onlara "Allah'ın Ayetlerine kesin bir iman getirmemiş olduklarını" söyleyeceği belirtilmektedir.
Bil ki sen ölülere işittiremezsin, arkalarını dönüp giderlerken sağırlara da daveti duyuramazsın. (48/80), (27/80)
Sen körleri sapıklıklarından çevirip doğru yola getiremezsin, ancak ayetlerimize inanıp da teslim olanlara duyurabilirsin. (48/81), (27/81)
O söz başlarına geldiği zaman, onlara yerden bir dabbe çıkarırız da bu onlara insanların ayetlerimize kesin bir iman getirmemiş olduklarını söyler. (48/82), (27/82)
O gün, her ümmet içinden ayetlerimizi yalan sayanlardan bir cemaat toplarız da onlar toplu olarak sevkedilirler. (48/83), (27/83)
Nihayet geldikleri zaman Allah buyurur: “Siz benim ayetlerimi, ne olduğunu kavramadan yalan saydınız öyle mi? Değilse yaptığınız neydi?” (48/84), (27/84)
Yaptıkları haksızlıktan ötürü, o söz gerçekleşmiştir; artık onlar konuşamazlar. (48/85), (27/85)
Ancak Ayetlerin devamında bu durumun "Kıyamet" sonrasında "Ahiret" ortamında (O gün) her toplum içinden Allah'ın Ayetlerimi yalan sayanlardan (inkâr edenlerden) bir grubun (cemaat) toplu olarak "Azaba" sevk edileceği ve onlara Allah'ın Ayetlerini, ne olduğunu kavramadan yalan saydıklarının söyleneceği böylece Allah'ın Ayetlerinde bildirdiklerinin (o söz) gerçekleşmiş olacağı hatırlatılmaktadır.
Bu Ayetlere göre "Hayal bile edilemeyecek" kadar dehşete düşürecek olan yürüyen bir şeyin (Dabbeten minel Ardı) Allah’ı inkâr edenlerin ölümleri sırasında yerden çıkacağını “algılayacakları” varsayılabilir. Bu durumda söz konusu olayın yer yüzünde her an ölmekte olan “iman etmemiş” insanlar tarafından algılandığı dikkate alındığında Evren’in sona ereceği Kıyamet zamanına kadar böylece süreceği ve Kıyametin “yaklaşması” ile ilgili olmadığı söylenebilir. Ancak diğer Kıyamet işaretlerinde olduğu gibi "inkâr edenlerin" giderek çok büyük bir hızla "çoğaldıkları" gerçek bir durum olarak varsayıldığında, Evren’in ortaya çıktığı zamana göre daha kısa bir sürede Kıyametin yaklaşmakta olduğu düşünülebilir.
Öte yandan İslam Ansiklopedisinde Arapça (Dabbet'ül Ardı) ifadesinin Kur'an'da sadece bir Ayette ve Süleyman Peygamberin asasını (bastonunu) kemirerek kırılmasına neden olan "ağaç kurdu" anlamında yer aldığı açıklanmaktadır.
“Dâbbetü’l-arz ifadesi Kur’ân-ı Kerîm’de tamlama olarak sadece Sebe’ sûresinin 14. âyetinde “Hz. Süleyman’ın asâsını yiyen ağaç kurdu” anlamında kullanılmıştır. Neml sûresinin 82. âyetinde ise sadece “dâbbe” kelimesi kıyamet alâmetlerinden biri olarak ve “yerden çıkarılacak bir canlı” anlamında geçmekte, konuyla ilgili yorum ve tartışmalar da bu âyet üzerinden yapılmaktadır İslâm kaynaklarında da dâbbetü’l-arz esas itibariyle kıyametin habercisi olarak kıyamete doğru ortaya çıkacak bir canlı olarak tasvir edilir.”
DÂBBETÜ’l-ARZ - TDV İslâm Ansiklopedisi
Bu durumda söz konusu tamlamanın belirtilen Ayette bir ağaç kurdu için kullanıldığı anlaşılmakta ve "Kıyamet" ile ilgili olmadığı görülmektedir.
Süleyman'ın ölümüne hükmettiğimiz zaman, onun öldüğünü, ancak değneğini yiyen bir ağaç kurdu gösterdi, yıkılınca anlaşıldı ki cinler gaybı bilselerdi, o küçük düşürücü azap içinde kalmazlardı. (58/14), (34/14)
Bu nedenle yapılacak yorumlarda Kıyametin bir işareti olarak bir ağaç kurduna işaret eden (Dabbet'ül Ardı) tamlaması yerine yerden çıkacak yürüyen bir şeyi ifade eden (Dabbeten minel Ardı) tamlamasının kullanılmasının daha doğru olabileceği söylenebilir.
İnsanları Saracak Duman-Duhân
Çok sayıdaki Ayetlerde bütün insanlara, kesin olarak inanmaları gereken "Gerçeğin", Evren'in ve Evren'de bulunanların "Yaratıcısının" ve "Teslim Olunması" gereken "İlahın" sadece "Allah" olduğu ve O'ndan başka "İlah" bulunmadığı bildirilmektedir.
Ancak insanların bir kısmının "Akıllarını" kullanarak bu "Gerçeği" anlamaya çalışmak yerine, Şeytan’ın dürtülerine uyarak sahip oldukları servet, bilgi ve diğer "üstünlüklerinin" etkisi ile "Kibirlerine" ve "Bencilliklerine" teslim olmaları yüzünden "Allah'a" inanmadıklarına işaret edilmektedir.
Yüce Allah inanmayanlara göğün insanları bürüyecek açık bir "duman" çıkaracağını ve bunun acı veren bir azap olduğunu açıklamasını Hz.Muhammed'e bildirmekte ve ancak o zaman inanmayanların artık inandıklarını söyleyerek bu azabı kaldırması için Allah'a yalvaracaklarına işaret etmektedir.
Ayrıca inkâr edenlerin artık böyle bir "çaresizlik" anında inkâr ettikleri şeyin "Gerçekliği" ile yüzleştikleri zaman "Artık İnanıyoruz" diyecekleri ve bu azabı kaldırmasını isteyeceklerine işaret edilmektedir.
Şimdi sen, göğün, insanları bürüyecek açık bir duman çıkaracağı günü gözetle. (64/10), (44/10)
Bu, elem verici bir azaptır. (64/11), (44/10)
“Rabbimiz! Bizden azabı kaldır. Doğrusu biz artık inanıyoruz”. (64/12), (44/12)
Bu durumda göğün insanları saracak açık bir dumanı çıkardığı günde, bir diğer ifade ile artık geri dönülmez olarak "Kıyamet" başladığında çekecekleri "elem verici" azap karşısında insanların inkar ettikleri "Gerçek" ile yüzleşecekleri belirtilerek ancak o anda "Artık İnanıyoruz" diyecekleri ve bu azabın kaldırmasını isteyecekleri bildirilmektedir.
DUHÂN - TDV İslâm Ansiklopedisi
Bazı tefsirlerde "Göğün çıkaracağı dumanın" elem verici bir "Azaba" neden olacağı ifadelerine dayanarak bu durumun Evrenin ve bütün insanların bu ortamdan yok olacağı "Kıyamet'in" bir işareti olarak yorumlandığı anlaşılmaktadır. Nitekim diğer bazı Ayetlerde de yeryüzünün çok şiddetli depremlerle "sarsılacağı", bu sarsıntıların dağları yürüteceği, sallayıp çalkalayacağı ve onları çökerterek, parçalayarak ve ufalayıp toz duman halinde savurarak kum yığınına döndüreceği, insanların üzerine ateşten alev ve duman gönderileceği bu durumda birbirlerini kurtaramayacakları ve yardımlaşamayacakları bildirilmektedir.
Dağılıp toz duman haline geldiği, (46/6), (56/6)
Üzerinize ateşten alev ve duman gönderilir de birbirinizi kurtaramaz ve yardımlaşamazsınız. (97/35), (55/35)
Göğün insanları bürüyerek "azap verecek" olan açık bir dumanı ortaya çıkarmasının Kıyametin "işareti" olarak yorumlanmasında bu Ayetlerde belirtilen açıklamaların da etkisi olduğu söylenebilir.
Kıyametin yaklaşma zamanının ne kadar yakın veya uzak olabileceğinin Ayetlerdeki ifadelerden anlaşılmasının mümkün değildir. Ancak "inkâr edenlerin" giderek çok büyük bir hızla "çoğalmalarının" Kıyametin yaklaşmasını çabuklaştırabileceğinin varsayılması ileri sürülebilecektir.
Ayın Yarılması
Yüce Allah bir Ayetinde "Ayın yarıldığı" ve bu durumun "Kıyametin" yaklaşması ile ilgili olduğu belirtilmektedir.
Kıyamet yaklaştı ve Ay yarıldı. (37/1), (54/1)
Onlar bir mucize görürlerse hemen yüz çevirirler ve: "Eskiden beri devam edegelen bir büyüdür" derler. (37/2), (54/2)
Yalanladılar ve kendi heveslerine uydular, halbuki her işin ulaşacağı yeri vardır. (37/3), (54/3)
Andolsun onlara, kötülükten önleyecek nice önemli haberler gelmiştir. (37/4), (54/4)
Bu büyük bir hikmettir fakat uyarılar ne fayda verir! (37/5), (54/5)
Çeşitli ilahiyatçılar ve tefsirciler tarafından "Kıyametin Yaklaşması" olayının Hz.Muhammed tarafından gerçekleştirilen bir "Mucize" olduğu şeklinde açıklamalar bulunmaktadır. Nitekim Elmalılı tefsirinde bu konuda ayrıntılı inceleme ve açıklamalar bulunmaktadır Tefsirde Hz.Muhammed'in toplumunda onun ilettiklerine karşı gelenlerin "inanabilmeleri" için "görebilecekleri" bir "kanıt" olarak ondan kendilerine bir "Mucize" göstermesini istediklerine işaret edildiği, bunun üzerine Hz.Muhammed'in Allah'tan Ay'ı ikiye yarması için duada bulunduğu ve böylece ayın insanlara bir müddet ikiye yarılmış olarak görüldüğü ve bu olayın sonradan Halife olan damadı Ali dahil bir çok tanığının bulunduğu belirtilmektedir.
http://www.kuranikerim.com/telmalili/kamer.htm
Genel anlamda "İmkansız" olan söz konusu bu olayın o dönemlerde yaşamış olan ve “sınırlı” bilgi düzeyindeki insanların kendilerine iletilen "gerçekleri" anlayabilmelerinin ve inanabilmelerinin kolaylaştırılması için Ayetlerde açıklanmış olması nedeniyle Hz.Muhammed'in "mucizesi" olarak yorumlanmasının çok doğru bir yaklaşım olmadığı söylenebilir. Zira insanlara "gösterildiği" belirtilen ayın yarılması ile ilgili bu "görüntünün" aslında Allah'ın "Yarattığı" sırada düzenlediği Evrenin kural ve koşulları kapsamında ortaya çıkan ve günümüzde "kuzey ışıkları" diye bilinen elektro manyetik oluşumlarda olduğu gibi, niteliği sonradan anlaşılarak "normal" sayılabilecek olan bir "Doğa Olayı" olabileceği söylenebilir. Bu kabul ile Ayet bir defa daha yorumlanırsa bir ışık veya bir havaküre olayı sonucunda o sırada olaya tanıklık eden insanlar tarafından Ay'ın "Yarılmış" olarak algılanmış olabileceğini düşünülebilir. Bu konuda “Hz.Muhammed İle İlgili olağanüstü Olaylar" bölümünde ayrıntılı bilgi bulunmaktadır.
Nitekim, İbn Sina tarafından insanlara "Acayip" gelebilecek durum ve olaylar için yapılan aşağıdaki tespitler, bu ve benzer "Olağandışı" anlatımların bir "Delile" bağlanıp açıklamalarının mümkün olması ihtimalinin bulunması (Ya da gelecek zamanlarda insanların ulaşacakları bilgi düzeyleri ve bilgi birikimleri ile açıklanabilmesi ihtimalinin bulunması) nedeniyle doğrudan reddedilmeyip makul açıklamaların yapılacağı zamanın beklenmesinin gerektiği belirtilmektedir.
"Doğru olan, bu durumdaki haberler için delilin bulunmadıkça onların mümkün olabileceğini kabul etmektir. İyi bil ki, tabiatta nice acayib ve aktif halde bulunan üstün kuvvetlerle, etkilenen pasif kuvvetlerin birleşmesinde nice garip durumlar vardır. "
İbn Sina - Vikipedi (wikipedia.org)
Buna göre burada yer alan Ayın Yarılmış olması ve başka birçok Ayette belirtilen daha değişik olay ve konuların, bu günkü bilgilerimiz çerçevesinde "Kabulü İmkânsız" olmasına rağmen, doğrudan "Reddedilmemesi" ve ileride mutlaka "Makul ve Anlaşılabilir" bir açıklamasının yapılmasının mümkün olduğunun hiçbir zaman hatırdan çıkarılmaması gerekmektedir. Bu tür düşünceler ancak bu olayın gerçek anlamda ve bilimsel veriler ile açıklandığı zamana kadar birer "Varsayım" olarak (veya mucize) değerlendirilecektir.
Kıyametin işareti olması açısından Dünya ortamının bu günkü bilgilere göre yaklaşık 4,5 Milyar yıl gibi insanlar tarafından algılanması bir hayli güç olan geçmişi dikkate alınarak değerlendirildiğinde, Dünya Ortamının örneğin 10 Milyon yıl sonra ortadan kalkacağının (Kıyamet Günü) farz edilmesi halinde bile, bu olayın Kıyamet Gününün "yaklaştığını" ifade edebileceği söylenebilir. Yani bir başka deyişle, Kıyamet günümüzden 10 Milyon yıl sonra olsa bile, 1400 sene önce meydana gelen "Ayın Yarılması" olayı yine de Kıyametin "Yaklaştığını" ifade edebilir.
Burada "Esas" olan, "Hz.Muhammed İle İlgili olağanüstü Olaylar" bölümünde belirtildiği gibi, Kur'an Ayetlerinde yer alan bu tür "Olağan Dışı Olaylardan" hemen yüz çevrilmesinin ve bunlara "Eskiden beri devam edegelen bir büyüdür" denilerek tamamen inkar edilmesinin "Yaratana Olan İnanç" açısından "Doğru" olmadığıdır. Unutulmamalıdır ki, ne kadar "Olağan Dışı" olursa olsun, her mucizevi olayın bir "Bilimsel" açıklaması vardır ve bu ancak insanların bu açıklamaları yapabilecekleri bilgi düzeyine ulaşmaları ile mümkün olabilecektir.
Aslında şu anda yaşayan insanların "birlikte" bu ortamda bulunması, etraflarındaki her şey ve özellikle "Zaman" olarak tanımladığımız boyut, hepsi birer "gerçek" olmakla birlikte "Akıl Almaz" derecede "Olağan Dışı Mucizeleri" ifade etmektedir. Bunları bilgilerimizle tanımladığımız ve anladığımız ölçüde artık birer "Olağan" durumlar veya olaylar olarak algılanmaktadır
Buna rağmen yine de şu anda bize göre bu ortamdaki olağan durum ve olayların "Anlaşılması İmkânsız Mucizeler" olarak düşünebileceğimiz bazı nitelikleri bulunmaktadır. Örneğin bu ortamda insanların nasıl üreyip çoğaldıkları, yaşam süreçleri ile ilgili olarak nelerden nasıl etkilendikleri ve neleri yaparlarsa bu etkileri olumlu yöne çevirebilecekler gibi konularda ulaştıkları "bilimsel gerçekler” yanında, insanların neden geçmişte ya da gelecekte değil de "bu zamanda", bu ortamın "bu ülkesinde" Dünyaya geldikleri, neden "bu ebeveynin" çocuğu oldukları ve neden erkek veya dişi oldukları gibi konuları "Bilimsel" olarak açıklamaları mümkün değildir. Bu ve benzeri durumlar asıl “mucizeler” olarak düşünülebilir ve belki tüm gelecek insanlık tarihi boyunca elde edecekleri bilgiler bu durumların açıklanmasında yeterli olmayacaktır.
Allah'ın bildirdiklerinin dışında insanlar Allah'ın ilminden hiçbir şeyi tam olarak bilemezler. (87/255), (2/255)
Ama, Allah "İzin Vermişse" belki de mümkün olacaktır.
Ayetlerde anlatılan (tasvir edilen) bazı "Olağan dışı" olayları (mucize) insanların bir kısmının kendi heveslerine uyup "Eskiden beri devam edegelen bir büyüdür" diyerek hemen yüz çevirerek yalanladıkları ancak anlatılanların (her işin) insanların anlamaları için belli bir amacının bulunduğu (ulaşacağı yeri) belirtilmektedir. Buna göre anlatılan söz konusu "mucizelerin" aslında onları kötülükten önleyecek nice önemli haberler olarak gönderildiklerine işaret edilerek bu durumun büyük bir "Hikmet" yani Evrenin yaradılışındaki İlâhî gaye olduğu bildirilmektedir.
Ancak bu “gerçeklerin” akıllarını kullanmayıp gönderilen "önemli haberleri" anlayamayanlar için bir fayda sağlamayacağı hatırlatılmaktadır. Bu nedenle bütün "Akıllı İnsanlardan" bu tür Ayetlerin üzerinde derinlemesine düşünmeleri, çok dikkatle incelemeleri ve değerlendirmeleri gereken özel bir amacının bulunduğunu dikkate alarak anlamaya çalışmaları istenmektedir. Buna göre Ayetlerde açıklananları hiçbir araştırma yapmadan ve üzerinde düşünmeden "Bunlar İmkânsız" diyerek inkâr edilmesinin hiçbir fayda sağlamayacağı kesin bir ifade ile belirtilmektedir.
Görüldüğü gibi Ayetlerdeki "Kıyamet Alametleri" veya Kıyamet İşaretleri" olarak yer alan açıklamalarda Kıyametin ne kadar "yakında" veya "ne zaman" olacağına işaret edilmemektedir. Ancak Ayetlerde yer alan bazı durum ve olayların "Kıyamet İşaretleri" olarak açıklanması ile aslında insanlara Evren'in de sona ereceğinin ve Kıyametin "her an" olabileceğinin hatırlatıldığı ve bu "gerçeği" unutmamaları için uyarıldıkları söylenebilir.
Bununla birlikte Yüce Allah'ı ve Allah'ın öğüt ve önerilerini dikkate almayıp "Allah" ile ilgili "gerçekleri" inkâr edenlerin sayılarının giderek artarak büyük bir çoğunluğa ulaşması sonucunda "Kıyamet" sürecinin de hızla "yaklaşacağı" varsayılabilir. Nitekim diğer bazı Ayetlerde de bu konuya değinilmektedir.
Yaklaşan yaklaştı. (23/57), (53/57)
Göklerin ve yerin hükümranlığının, Allah'ın yarattığı her şey ve ecellerinin yaklaşmış olabileceği hususunda düşünmediler mi? O halde Kur'an'dan sonra hangi söze inanacaklar? (39/185), (7/185)
Yaklaşan gün hususunda onları uyar! çünkü o onda dehşet içinde yutkunurken yürekleri ağızlarına gelmiştir; zalimlerin ne dostu ne de sözü dinlenir şefaatçisi vardır. (60/18), (40/18)
İnsanların hesaba çekilecekleri yaklaştı. Hal böyle iken onlar, gaflet içinde yüz çevirdiler. (73/1), (21/1)
Ve gerçek vaat yaklaşınca, birden, inkar edenlerin gözleri donakalır! "Yazıklar olsun bize! gerçekten biz, bu durumdan habersizmişiz; hatta biz zalim kimselermişiz." (73/97), (21/97)
Buna göre bütün insanlar bu ortamda huzurlu ve mutlu bir yaşam sürebilmeleri için "Akıllarını" kullanarak Hz.Muhammed tarafından iletilmiş olan Allah'ın "en son" uyarı, öğüt ve önerilerinin üzerinde düşünmeye ve "Kıyamet Gerçeğini" anlamaya yönlendirilmektedir.
Kıyamet işaretleri olarak yapılan bu yorumlar dışında Kur'an’daki diğer bazı Ayetlerde ayrıca insanların "Kıyamet Sürecini" hayal edebilmelerine imkân veren ve Kıyametin başlamakta olduğunun işareti olarak ta düşünülebilecek olan çeşitli betimlemeler (tasvir) yer almaktadır.
Yerküre kendine has sarsıntısıyla sallandığı, (93/1), (99/1)
Toprak ağırlıklarını dışarı çıkardığı, (93/2), (99/2)
Ve insan "Ne oluyor buna!" dediği vakit, (93/3), (99/3)
İşte o gün bütün haberlerini anlatır. (93/4), (99/4)
Rabbinin ona bildirmesiyle (93/5), (99/5)
Kıyametin başlamakta olduğunun işareti olarak Dünyanın madde yapısının sarsılarak sallanacağı, yer yüzeyinin (toprağın) alt üst olarak içerisindekileri dışarı çıkaracağı ve insanların bu Buna göre o sırada yeryüzünde bulunan insanların yaşadığı ortamın artık "sona ermekte" olduğunu anlayabilecekleri ve bu durumun şaşkınlığı içinde olacakları bildirilmektedir.
Bu açıklamalar ile şu anda yaşamakta olan tüm insanlardan bu olayın dehşetini ve büyüklüğünü algılamaları ve bunu yapacak olan "Kudretin" tüm Evren ve Dünya madde yapısını "Yaratan" olduğunu "Fark" etmeleri beklenmektedir. Zira daha önce de değinildiği gibi, Kıyamet olaylarının bu Dünya ortamından "Son İnsanların" ayrılmalarından sonra meydana geleceğini düşünmek yanlış olmayacaktır.
Nitekim Allah'ın "Özenle" yaratmış olduğu insanlardan Evren ve Dünya ortamının sona erdiği "O Sırada" yaşamakta olacak insanlara böyle "Özel" bir şekilde "Eziyet" edeceğini düşünmek en azından Allah'ın "Sonsuz" merhametini ve affediciliğini dikkate almamak olacaktır. Bu nedenle bu tür Ayetlerde Evren’in yok olmasının (Kıyamet) nasıl gerçekleştiğini açıklayan "Olayların, insanların bu ortamdaki yaşamlarında Allah’a inanmaya ve O’na iman etmeye yönelebilmeleri için bir işaret olarak "Dikkate Almaları" ve hissetmeleri için "Anlatıldıkları" daha anlamlı bir yaklaşım olmaktadır.
Kıyamet Öncesi Süreç
Yüce Allah kendilerine yapılan uyarılara inanmayan ve kendilerine bu yolda yapılan uyarıları dikkate almayan, zulüm ve azgınlık yapan insan topluluklarından olan toplumlardan olan Ad, Semud ve daha önce yaşamış olan Nuh topluluklarının hak ettikleri şekilde "Helak" edildiklerini ve şehirlerinin de "altüst" edilerek geriye bir şey bırakılamadığı böylece onların başlarına "hak ettiklerinin" getirildiği tüm insanlara bir ibret olarak hatırlatmaktadır.
Ve şüphesiz ki önceki Âd kavmini O helâk etti. (23/50), (53/50)
Semûd'u da ve geriye hiçbir şey bırakmadı. (23/51), (53/51)
Daha önce de çok zalim ve pek azgın olan Nuh kavmini. (23/52), (53/52)
Altüst olan şehirleri de o böyle yaptı. (23/53), (53/53)
Onların başına getireceğini getirdi! (23/54), (53/54)
Şimdi Rabbinin nimetlerinin hangisinde şüpheye düşersin. (23/55), (53/55)
Allah "Tek Yaratıcı Güç" olarak bu hatırlatmalar ile aynı zamanda "kıyamet zamanının" yaklaştığına da işaret etmektedir. Özellikle sağladığı nimetlerden (tüm iyilikler ve faydalanılan her şeyden) şüpheye düşmeden nasıl yararlandıklarına dikkatlerini çekerek, insanlardan "ilk zamandan beri" yaşadıkları toplumların başına gelen ve Allah'a karşı gelmekle yaptıklarının karşılığında kesin bir "Uyarı" niteliğinde olan tüm bu gerçeklerin üzerinde düşünmelerini beklemektedir. Zira bu gerçeklere aldırış edilmeden öncelikle çıkarlarını gözeterek “keyiflerince” ve başıboş bir şekilde yaşam sürdürmeleri halinde Yüce Allah’ın insanları bu ortama “Halifesi” olarak (O’nun adına) işler yapması amacının dışına çıkıldığı ve bu tür davranışların insanların burada bulunma amaçları ile çeliştiği böylece artık burada olmalarının bir anlamının kalmayacağı hatırlatılmaktadır.
Buna göre halen yaşayan ve gelecekte yaşayacak olan bütün insanların bu ortamdaki kalış süresinin "sonsuz bir zamanın" boyutunun hâkim olduğu "Gerçek Ortam" ile karşılaştırıldığında ne kadar kısa bir şey olduğunu fark etmesi ve örnek olarak açıklanan söz konusu toplumların başına gelenlerin Evren'in sonunun bulunduğunun bir “işareti” olabileceğini düşünmesi ve anlaması istenmektedir.
Böylece her insanın buradaki zamanı kendi açısından gerçek ortama göre "bir an" bile sayılamayacak kadar kısa olduğunu, tüm gelecek insanların en sonuncusunun buradaki kalış süresinin de (Kıyamet zamanının) gerçek ortama göre böylece yaklaştığını görmesi ve bunun gerçekleşmesine ait bilgilerin sadece Allah tarafından bilindiğini idrak etmesi ve tüm bu gerçeklerin insanlara iletildiği "Kur'an" da yer aldığını görmesi mümkün olabilecektir.
İşte bu ilk uyarıcılardan bir uyarıcıdır. (23/56), (53/56)
Yaklaşan yaklaştı. (23/57), (53/57)
Onu Allah'tan başka açığa çıkaracak yoktur. (23/58), (53/58)
Buradaki yaklaştı ifadesinin hangi zaman boyutuna göre düşünülmesinin gerektiği üzerinde durulmalıdır. Dünya zamanına göre yaklaşma birkaç bin, yüz bin veya milyon yıl olabilir. Ancak, gerçek ortamlardaki zamana göre ise şu anda insanlar tarafından tahmin edilmesi hemen hemen imkansızdır.
Öte yandan Ayetlerde insanların göklerde rızıklanacakları ve onlara vaat edilen başka şeylerin bulunduğu belirtilmektedir.
Semada da rızkınız ve size vadedilen başka şeyler vardır. (67/22), (51/22)
Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki bu vaat, sizin konuşmanız gibi kesin ve gerçektir. (67/23), (51/23)
Yüce Allah böylece insanların sonuçta "İnsan Olmak" onuruna erişeceklerini, bunun için "Akıl Verdiği" insanları "Halifesi" olarak tayin ettiğini ve "Evreni" onların "Emrine" verdiğini ve Göklerde de (Semada) insanlar için geçimliklerin (Rızıkların) ve vaat edilen "Başka Şeylerin" bulunduğunu bildirmektedir. Görüldüğü gibi bütün İnsanlara Evren'i incelemelerini ve Evren'deki olanakları araştırarak orada bulunduğuna "Kesin ve Gerçek" olarak işaret edilen "Başka Şeylerden" yararlanmaları öğütlenmektedir.
Buna göre insanların "Bugünden" sonra devamlı olarak bilgi birikimlerini geliştirmek suretiyle Evrendeki olanaklardan yararlanarak elde edecekleri şeyler ile geçinmelerinin mümkün olabileceği açıklanmaktadır. Yapılan bu “uyarı” dikkate alındığında, “Kıyamet” öncesinde insanlar açısından söz konusu Evren olanaklarından yararlanılmasının gerçekleştirecekleri kadar bir dünya zamanı "süresinin" bulunduğu söylenebilir.
Bu nedenle insanların bu tür tahminlerle uğraşmaları yerine burada bulundukları çok kısıtlı olan süre içerisinde görevlerini tam olarak yerine getirerek her türlü araştırma ve geliştirmeleri kesintisiz olarak sürdürmeleri, böylece Allah'ın izni çerçevesinde Evreni fethetmeleri ve Evren ortamında bulunduğu (yaşadığı) sürede kendilerine verilen kanıt ve öğütlerle Allah'ı tanıyıp ona teslim olarak ibadetlerini yapmaları gerekir. Zira dünya zamanı gerçek zaman diliminde bir hiçtir ve bunlar yapılmadıkça boşa geçmektedir.
Bu durumda insanların ulaşılan bilgi birikimi düzeyi kapsamında "Kıyametin” yeryüzü ortamının zaman süreci olarak ne zaman olacağını tam veya kesin olarak tahmin etmelerinin mümkün olamayacağı anlaşılmaktadır. Zira bir diğer “İlahi” etken olarak, "Zaman" bölümünde ayrıntılı olarak belirtildiği gibi, Evren (yeryüzü) ortamında sürmekte olan zamanın akışı Evren dışı ortamlarda yürürlükte olan zaman akışı açısından çok farklı bulunmaktadır.
Nitekim bir gösterge olarak Ayetlerde, ölümünden sonra "Kıyamet" sonrasındaki yeniden yaratılması sırasında insana Dünyada ne kadar süre kaldığı sorulduğunda insanın bir gün veya günün bir kısmı kadar olarak cevap vereceği açıklanmaktadır.
"Yeryüzünde kaç yıl kaldınız?" diye sorar. (74/112), (23/112)
"Bir gün veya günün bir kısmı kadar kaldık. İşte sayanlara sor" derler. (74/113), (23/113)
Buyurur: “Sadece az bir süre kaldınız; keşke siz bilmiş olsaydınız!” (74/114), (23/114)
“Sizi sadece boş yere yarattığımızı ve sizin hakikaten huzurumuza geri getirilmeyeceğinizi mi sandınız?” (74/115), (23/115)
Mutlak hakim ve hak olan Allah, çok yücedir, O'ndan başka tanrı yoktur, O, yüce Arş'ın sahibidir. (74/116), (23/116)
Bu durumda yeryüzü ortamında yaşamış ve kıyametin gerçekleşeceği dünya gününe kadar yaşayacak olan bütün "Akıllı İnsanların" ölüm sonrasında Ruhunun engellendiği (Berzah) süreç hakkında hiçbir şeyi algılamayacakları, sanki ölümün hemen sonrasında yeniden diriltildiklerini fark edecekleri, böylece Kıyamet sonrasında Ahiret ortamında yeniden yaratıldıklarında Dünyada geçirdikleri süreyi bilinçlerinde birkaç dünya günü olarak algılayacakları sonucuna varılmaktadır. Bu sonuca göre, her insan için kıyamet zamanı bir anlamda "çok yakın" olmaktadır.
Bu açıklamalarda ölüm sonrasındaki zaman akışı yeryüzünde geçen zamana göre kıyaslandığında insanların açıklayamayacakları şekilde "farklı" olacağına işaret edilmektedir. Yüce Allah böylece insanlara yeryüzünde "harcadıkları" zamanın ne kadar "değerli" olduğuna işaret ederek, şayet bunu bilmiş olsalardı bir ihtimal olarak zamanlarını "bilinçsiz" olarak harcamamış ve kendilerine iletilen "gerçekler" üzerinde düşünüp neden "orada" bulunduklarını araştırarak Allah'ı tanıyan ve O'na teslim olanlar gibi "kurtuluşa" ulaşmış olacaklarını hatırlatmakta ve halen yaşamakta olan bütün insanlara ve özellikle inanmayanlara insanları "Boş Yere" yaratmadığını bildirmektedir.
Tüm bu gerçekler Kur'an ile iletilmiş iken hala bu söze (Kur'an’a) şaşırmalarının anlamsız olduğuna "özellikle" işaret edilmekte ve bütün insanlardan, Ayetlerde önceki toplumların başlarına gelenler ile ilgili olarak açıklananlar da dahil, Ayetlerde yer alan uyarı, öğüt ve öneriler üzerinde, "düşünmeleri" beklenmektedir.
Şimdi siz bu söze mi şaşıyorsunuz? (23/59), (53/59)
Gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz! (23/60), (53/60)
Ve siz gaflet içinde oyalanmaktasınız! (23/61), (53/61)
Haydi Allah'a secde edip O'na kulluk edin! (23/62), (53/62)
Ancak insanların çoğunun bunları düşünmek ve idrak etmek yerine aldırış etmedikleri, yani gerçekleri görüp yaptıkları karşısındaki durumlarına ağlamaları gerekirken güldükleri belirtilmektedir. Bu durum insanların ne kadar aymazlık (gaflet) içerisinde olduklarını göstermektedir.
Allah Ayetlerinde insanları “Akıllarını” kullanarak düşünmeye ve idrake yönlendirmekte ve ancak “Aklı” olanların “gerçekleri” idrake ulaşacaklarını ima ederek bütün insanları "Allah’ı tanımaya, O'na secde etmeye ve O'na kulluk etmeye (kurtuluşa) davet etmektedir. Çünkü Akıllı İnsanlar ancak bu duruma eriştiklerinde "İnsan Olmak" düzeyine ulaşabilecektir.
Kıyametin Zamanı
Yüce Allah insanı anne rahminde Allah'ın Ruhundan üflenen "Ruhunun" bu Dünya ortamındaki varlığı ile son derece sıkı bir birliktelik halinde yarattığını çok sayıdaki Ayetlerde ter alan açıklamalardan anlaşılmaktadır. Bu nedenle "insanın" öldükten sonra Evren'in sona ereceği "Kıyameti" ve bu ortamda kemikler haline gelmiş olan "kalıntılarının" bir araya toplanarak "yeniden yaratılacağına" işaret eden Ayetleri (önündekini) idrak ve kabul etmekte zorlandığı ve yalanlamak istediği belirtilmektedir.
Fakat insan önündekini yalanlamak ister. (31/5), (75/5)
"Kıyamet günü ne zamanmış?" diye sorar. (31/6), (75/6)
Allah'a ve "Yarattıklarına" inanmayan insanların çoğunun bu nedenle Kıyamete de yani Allah'ın Yarattıklarını sona erdireceğine de inanmadıkları ve bu "gerçeği" de "Kıyamet günü ne zamanmış" diyerek bir şekilde "alaya alıp" inkarda devam ettikleri bildirilmektedir.
Yüce Allah Kıyametin zamanını Allah'tan başka açığa çıkaracak bulunmadığı ve "mutlaka" geleceğini kesin olarak bildirmektedir.
Onu Allah'tan başka açığa çıkaracak yoktur. (23/58), (53/58)
“Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Herkes peşine koştuğu şeyin karşılığını bulsun diye neredeyse onu gizleyeceğim.” (45/15), (20/15)
Yüce Yaratan "Kıyamet" ile ilgili bilgileri ve gelişmeleri açıklayacak başka bir ilah veya tanrı olmadığını ve "Allah" ve "Yaratmış Oldukları" ile ilgili olarak insanların "Akıllarını" kullanarak kendi "Seçimleri" ile verecekleri "Kararların" sonuçlarını görebilmeleri ve değerlendirebilmeleri için, bu olayın gerçekleşme zamanını "Gizlediğini" açıklamakta ancak insanlar açısından tamamen "Bilinmeyen" bir "Zamanda" kesin olarak "gerçekleşeceğine" dikkat çekmektedir.
Ayrıca Kıyamet olgusunun anladığımız anlamda (Fizik Yasaları) nasıl gerçekleşeceği ile ilgili gelişmelerin dayandığı etkileşimlerin niteliklerinin de (İlminin) sadece Allah'ın "İradesi" altında olduğu, bu nedenle onun vaktini Allah'tan başkasının açıklayamayacağı, Kıyamet sürecinin karşı konulamaz "ağırlığı" altında Evren'in dengelerinin bu gelişmeleri önleyemeyeceği ve bu sürecin "ansızın" başlayacağı Hz.Muhammed ve toplumu arasında geçen tartışmalar halinde açıklanmaktadır.
Sana kıyameti, ne zaman gelip çatacağını soruyorlar. De ki: “Onun ilmi ancak Rabbimin katındadır. Onun vaktini O'ndan başkası açıklayamaz. O göklere de yere de ağır gelmiştir. O size ansızın gelecektir.” Sanki sen onu biliyormuşsun gibi sana soruyorlar, de ki: “Onun bilgisi ancak Allah'ın katındadır; ama insanların çoğu bilmezler.” (39/187), (7/187)
De ki: "Ben, Allah'ın dilediğinden başka kendime herhangi bir fayda veya zarar verecek güce sahip değilim. Eğer ben gaybı bilseydim elbette daha çok hayır yapmak isterdim ve bana hiçbir fenalık dokunmazdı.
Ben sadece inanan bir kavim için bir uyarıcı ve müjdeleyiciyim." (39/188), (7/188)
Eğer Rabbinden, daha önce sâdır olmuş bir söz ve tayin edilmiş bir vade olmasaydı, kaçınılmaz olurdu. (45/129), (20/129)
Kıyamet vakti hakkındaki bilgi, ancak Allah'ın katındadır. Yağmuru O yağdırır, rahimlerde olanı O bilir. Hiç kimse yarın ne kazanacağını bilemez, yine hiç kimse nerede öleceğini bilemez. Şüphesiz Allah, her şeyi bilendir, her şeyden haberdardır. (57/34), (31/34)
İnkârcılar: Kıyamet bize gelmeyecek, dediler. De ki: “Hayır! Gaybı bilen Rabbim hakkı için o, mutlaka size gelecektir. Göklerde ve yerde zerre miktarı bir şey bile O'ndan gizli kalmaz. Bundan daha küçük ve daha büyüğü de şüphesiz, apaçık kitaptadır” (58/3), (34/3)
"Eğer sözünüzde doğru iseniz bu vadettiğiniz ne zaman kopacak?" derler. (58/29), (34/29)
De ki: “Size öyle bir gün vadedilmiştir ki, ondan ne bir saat geri kalabilirsiniz ne de ileri geçebilirsiniz.” (58/30), (34/30)
Kıyamet gününün bilgisi, O'na havale edilir. O'nun bilgisi dışında hiçbir meyve kabuğunu yarıp çıkamaz, hiçbir dişi gebe kalmaz ve doğurmaz. Allah onlara: “Ortaklarım nerede!” diye seslendiği gün: “Buna dair bizden hiçbir şahit olmadığını sana arzederiz” derler. (61/47), (41/47)
Kitab'ı ve mîzanı hak olarak indiren Allah'tır. Ne biliyorsun, belki de kıyamet saati yakındır! (62/17), (42/17)
Ona inanmayanlar, onun çabuk kopmasını isterler, inananlar ise ondan korkarlar ve onun gerçek olduğunu bilirler. İyi bilin ki, kıyamet günü hakkında tartışanlar derin bir sapıklık içindedirler. (62/18), (42/18)
Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkü kendisine ait olan Allah ne yücedir! Kıyamet saatini bilmek de O'na mahsustur; siz O'na döndürüleceksiniz. (63/85), (43/85)
İşte, görülmeyeni de görüleni de bilen, mutlak galip ve merhamet sahibi O'dur. (75/6), (32/6)
Sana kıyameti sorarlar: "Gelip çatması ne zamandır?" (81/42), (79/42)
Sen onu nereden bilip bildireceksin! (81/43), (79/43)
Onun nihaî ilmi yalnız Rabbine aittir. (81/44), (79/44)
Sen ancak ondan korkanları uyarırsın. (81/45), (79/45)
Kıyamet gününü gördüklerinde sadece bir akşam vakti ya da kuşluk zamanı kadar kaldıklarını sanırlar. (81/46), (79/46)
Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkü kendisine ait olan Allah ne yücedir! Kıyamet saatini bilmek de O'na mahsustur; siz O'na döndürüleceksiniz. (63/85), (43/85)
İnsanlar sana kıyametin zamanını soruyorlar, De ki: "Onun bilgisi Allah katındadır. Ne bilirsin, belki de zamanı yakındır." (90/63/), (33/63)
Ayetlerdeki açıklamalardan Kıyamet'in gerçekleşmesinin, Allah tarafından tüm Evren yaratılırken ve insanlar Dünyaya gönderilirken "tayin edildiği" ve belli bir süre (vade) sonuna bırakıldığı, bu sürenin bizim algıladığımız Dünya Zamanı ile ne kadar olduğunun açıklanmadığı ve onun bilgisinin Allah katında ve Allah'ın "Kendi İlminde" bulunduğu bildirilmektedir.
Ayetlerde sorulan bu tür sorulara cevaben Hz.Muhammed'e "Allah'ın Dilediğinden Başka" bir bilgiye sahip bulunmadığını ve "Gaybı" bilmediğini, onun (Kıyamet) bütün bilgisinin ve "ilminin" yalnız Allah'a ait olduğunu ve kendisinin sadece bir "Uyarıcı" ve "Müjdeci" olduğunu bildirmesi öğütlenmektedir.
Peygamberin kendilerine ilettiği Ayetlerde "gerçekler" ifade edilmesine rağmen bunlara inanmayıp Allah'ı inkâr edenlerin Kıyametin onlara gelmeyeceğini söylediklerine işaret edilmektedir. Ancak Yüce Allah bu olayın "Tayin Edilmiş" olan ve ondan ne bir saat geri kalınamayan ne de bir saat ileriye gidilebilen bir "Vade" sonunda "Mutlaka" gerçekleşeceği, bunun "Kendisinin" bir "Sözü" olduğu, Göklerde ve yerde (Evrende) zerre miktarı bir şeyin bile Allah’tan gizli kalmadığı, Kıyamet olayından daha küçük olanın ve daha büyük olan "Arş" ve diğer Allah'a mahsus olup bilemeyeceğimiz "Her Şeyin" de şüphesiz, apaçık "Kendi" nezdindeki "Levh-i Mahfuzda" bulunan "Kitapta" yazılı olduğu, şayet tayin edilmiş bir vade olmasaydı azabın (Kıyametin) elbette onlar daha Dünya'da iken gelip çatmış olacağı açıklanmaktadır.
Buna göre Kıyametin ancak Allah tarafından takdir edilen bir zaman "Ansızın" geleceği, onun "İlmi" ve “zamanı” hakkındaki bilginin ancak Allah'ın katında olduğu ve Kıyamet saatini de sadece Allah'ın bildiği belirtilmekte ve bu konuda başka hiçbir yorumun yapılamayacağına işaret edilmektedir.
Bu durumda Kıyamet Yüce Allah'a ait "zaman boyutunda" ve “takdir ettiğinde” gerçekleşecektir ve bu zaman boyutunun dünya zamanı olarak karşılığı insanlar açısından bilinmemektedir. Bu durum, bir anlamda Evrenin tekrar "ilk yaratıldığı" eski haline gelmesini ifade eden "Kıyametin" bize göre her an olabileceğini göstermektedir. Çünkü ışığın "gelecek" anlamında ölçüldüğüne dair bir bilimsel durum bulunmamaktadır.
Öte yandan asıl gerçek ancak Allah tarafından konulan "kurallar" ve "koşullardan" oluşmaktadır. Buna göre "Gelecek" ile ilgili her şey Kur'an da "Gayb" olarak belirtilmiş ve insanların Allah'a ve Allah'ın yarattıklarına inanması ve "Gayba” inanması istenmiştir. Buna göre "Kıyamet" mutlak olarak Allah'ın tasarrufu altında bulunmaktadır ve dünya zamanı olarak "her an" olabilir. Bunun bildiğimiz ölçüler içerisinde açıklamasının Evren sona erinceye kadar mümkün olmayacağı kesin olarak söylenebilir.
Nitekim Allah Hz.Muhammed'e şayet bu günü bilse idi daha çok hayır yapmak isteyeceğini tüm insanlara anlatmasını istemiştir. Böylece Allah Kıyamet bilgisinin Hz.Muhammed tarafından bile bilinmediğini ve Hz.Muhammed'in tüm insanlar için bir "Uyarıcı" ve "Müjdeci" olduğunu iletmesini bildirdiğini açıklamaktadır.
Kıyamet zamanının sadece Allah'a ait bir bilgi olduğuna örnek olarak yağmurun yağdırılmasındaki, dişilerin gebe kalmasındaki, rahimlerde ceninin oluşması ve gelişmesindeki ve meyvelerin oluşmasındaki bilgiye işaret edilmekte ve Allah'ın "Bilgisi" dışında bunların mümkün olmadığı açıklanmaktadır. Ayrıca, gelecekte ne kazanılacağını ve ne zaman ve nerede ölüneceğini de hiç kimsenin bilemeyeceğine bütün insanların dikkatleri çekilerek Allah'ın "Her Şeyi" bilen ve "Her Şeyden" haberdar olan olduğu önemle hatırlatılmaktadır.
Ayette "Gayb" kelimesi ile iki önemli anlama işaret edilmektedir. Hz.Muhammed'in "Ayetler" ile "Açıkça" bildirilmediği sürece, bu ortamdaki yaşam sürecinde neyin ne şekilde "Meydana Geleceğini" bilemeyeceği, bu tür "Gayb" ile ilgili durumun "Peygamberlik" ile ilgili olmadığı; ancak kendisine "Vahiy" edilen Ayetlere göre "Kıyamet" ile ilgili "Bilinmeyenleri" yani "Gayb" ile ilgili hususları kendisine "İletildiği" gibi insanlara bildirdiği açıklanmaktadır.
Bu konuda Ömer Nasuhi Bilmen tefsirinde şu özet açıklama bulunmaktadır:
“...İlâhî kaderin ne şekilde tecelli edeceğini bize bildirmedikçe biz vuku’undan evvel bilemeyiz. (Ve eğer ben gaybı bilir olsa idim) gayba ait olan herhangi birşeyi bilseydim (elbette hayırdan daha çok şeyler yapardım) irâde ile yapılacak menfaatli şeyleri daha fazla yapmaya devam ederdim (ve bana kötülük) kendisinden kaçınmak mümkün olan bir zarar ve ziyan (dokunmazdı.) hâlbuki, ben öyle gaybe ait şeyleri biliyor değilim ki; ona göre hareketimi tanzim edeyim. Ben imân eden bir kavim için bir korkutucu ve bir müjdeleyiciden başka birşey değilim. Ben Allah tarafından gönderilmiş bir Peygamberim, benimselâhiyetim. Peygamberliğimle alâkadar olmayan gayba dâir şeyleri bilmek değildir. Kıyâmete dâir dinen lâzım gelen bilgileri ümmetime bildirmiş bulunuyorum. Onun meydana geliş zamanını bilmek ise bu cümleden değildir. Bunu neden öğrenmek istiyorsunuz?"
http://www.tahavi.com/2018/04/04/araf-suresi/7/
Ayrıca bütün insanlara göklerin, yerin (Evren'in) ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkü kendisine ait (Sahibi) olan Allah'ın eşsiz "yüceliği" hatırlatılarak "Kıyamet Saati" bilgisinin de sadece Allah'a mahsus olduğu ve herkesin Allah'a döndürüleceği açıkça hatırlatılmakta ve o zamanın belki de "yakın" olduğu "ihtar" edilmektedir.
Nitekim ütün insanlara göklerin, yerin (Evren'in) ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkü kendisine ait (Sahibi) olan ve Kitab'ı ve İlahi Dengeleri (Mîzanı) hak olarak indiren Allah'ın eşsiz "yüceliği" hatırlatılarak "Kıyamet Saati" bilgisinin de sadece O'na mahsus olduğu ve herkesin O'na döndürüleceği açıkça hatırlatılmakta ve o zamanın belki de "yakın" olduğu "ihtar" edilmektedir. Ayrıca Allah’a inanmayanların Kıyametin "gerçek olmadığını” anlatmak için onun çabuk kopmasını isteyeceklerine, inananların ise onun gerçek olduğunu bildikleri için ondan korktuklarına işaret edilmekte ve Kıyamet günü hakkında tartışanların derin bir "sapıklık" içinde olduklarını bildirmektedir.
Buna göre gelecek konusunda "Peygamber" dahi olsa insanlara bilgi verilmediği kesin bir şekilde açıklanmaktadır. Bu durum dikkate alındığında insanların Kıyamet zamanı, kendi gelecekleri ile ilgili bilgilere ulaşmak gibi çeşitli şekillerdeki arayışlarının son derece yanlış olduğunu ve Allah'ın bu konuda "Hiç Kimseye" izin vermediğini idrak etmeleri gerekmektedir. Yüce Allah, Ayetlerinde Kıyamet olayının nasıl ve ne zaman gerçekleşeceğine dair bilgilerin (Onun İlmi) ancak "Kendi" katında olduğunu, onun vaktini "Kendisinden" başkasının açıklayamayacağını, Kıyamet olayının Evren'in yaratılmasından daha karmaşık ve
Evren'in dayanamayacağı kadar özel (Ağır) bir durum olduğunu, (O göklere de yere de ağır gelmiştir.) ve Kıyametin "Ansızın" geleceğini, insanların çoğunun bu bilginin sadece Allah katında olduğunu bilmediklerini insanlara söylemesini Hz.Muhammed'e bildirdiğini açıklamaktadır. Kitap’ı ve Evren ve ötesi ile ilgili bütün yaratılışları (Mîzanı) hak (gerçek) olarak indiren Allah bütün insanlara hitaben "Ne biliyorsun, belki de kıyamet saati yakındır!" diye uyarıda bulunmaktadır.
Burada Kıyametin "ansızın gelmesi" şeklinde açıklanan durumun esasen Kıyamet olayından önce ölmüş olan bütün insanlar açısından "Berzah" Alemindeki bekleyen "Ruhlarının" Kıyameti aniden "Algılayacakları" düşünülebilir. Buna göre Berzah Aleminde geçecek olan sürenin Dünya ortamındaki zaman akışına göre aynı süre olarak algılanmayacağı anlaşılmaktadır. Buna göre “Berzahta” örneğin "Milyonlarca veya Milyarlarca Yıl" olarak tanımlanacak bir zaman geçse bile Kıyametin “aniden” gerçekleştiğinin (kopması) hissedileceği varsayılabilir.
Ancak "Yaratılış" konusundaki Ayetlerde yer alan ifadelerden sayısını ancak Allah'ın bildiği ve "Elest" toplantısında Allah'ı kabul edip teslim olmuş bulunan "Tüm Yaratılmış İnsan Ruhlarının" en sonuncusunun da Dünya Ortamından ayrılmasına (İlk Sûr'a Üflenmesine) kadar Evren ve Dünya Ortamının devam edeceği söylenebilir.
Yüce Allah Hz.Muhammed'e yapılan bu açıklamalar ile ancak Allah'a ve Allah'ın "bildirdiklerine" inanarak Kıyametten "korkanları" uyarabileceğini bildirmekte, inanmamakta inat edenlerin ölüm sonrası ve Kıyamet olayına inanmayacaklarını onların ancak Kıyamet sürecini yaşayıp anlatılanların "gerçek" olduğunu "gördüklerinde" Dünyada sadece bir akşam vakti ya da kuşluk zamanı kadar kaldıklarını anlayacaklarını iletmesini istemektedir. Bu nedenle ölüm sonrası ile ilgili konulara inanmayanlardan bu ortamda geçirmekte oldukları zamanı "boşa harcamamaları", yapılan bu "uyarıları" anlamaya çalışmaları ve durumlarını buna göre gözden geçirmeleri beklenmektedir.
Kıyametin zamanı konusunda İnsanların yaşadıkları ortam ile olan ilişkilerinde "bilinçsiz" davranarak çevrelerine ve bütün "yaratılmış olanlara" zarar vermeleri yüzünden Evren'in "son bulacağına" ve böylece sonuçta Evren'in Düzeninin (Doğa) insan ırkını yok edebileceğine işaret eden ünlü düşünür ve sanatçı Leonardo da Vinci tarafından yapılan yorum, "Kıyametin Başlamasına" neden olunması anlamında hayli ilginç bir tespit olmaktadır.
“Öyle görünüyor ki doğa insan ırkını yok etmek zorunda, çünkü hem dünyaya zararı dokunuyor hem de tüm yaratılmış olanları yok ediyor"
Kıyamet Süreci
Kıyamet, TDV İslam Ansiklopedisinde "Dünyanın bağlı olduğu kozmik sistemde meydana gelecek değişimin ardından ölülerin diriltilmesiyle başlayıp ebediyen devam edecek olan âlem." olarak tanımlanmaktadır. Türk Dil Kurumu sözlüğünde de "Tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman, hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü." şeklinde açıklama bulunmaktadır.
KIYAMET - TDV İslâm Ansiklopedisi (islamansiklopedisi.org.tr)
kıyamet ne demek TDK Sözlük Anlamı (sozluk.gov.tr)
Buna göre Arapça’da “ayağa kalkma veya ayakta durma” anlamında olan "Kıyamet" tek başına bir "olay" olmaktan öte, birbirini izleyen bir takım "aşamaları" kapsamaktadır. Kur'an Ayetlerinde de "Kıyamet" kelimesi ile uzun bir süreci kapsayan olayların açıklandığı görülmektedir.
Kur'an Ayetlerine göre, "Kıyamet" sürecinde Evren ve Dünya'nın "madde" yapılarında ve bize göre "soyut" olarak düşünebileceğimiz "Asıl Ortam" olan "Arş" bünyesinde bazı olayların birbiri ile bağlantılı olarak gerçekleşeceği bildirilmektedir. Buna göre Kıyamet Sürecinin;
-
Evren ve Dünya ortamlarının "sona ermesi" ile sonuçlanacak olan olaylar zincirinin başlaması,
-
Sûr'a "İlk" olarak "üflediğinde" Evren ve Dünya ortamında "Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere" ne varsa hepsinin "ölmüş" olması,
-
Evren'in yaratılmasından itibaren "Ölmüş" olan bütün canlıların kabir hayatı veya "Berzah" denilen "Ortamda" ölümleri ile "kıyametin kopması" arasındaki dönemi kapsayan sürede bekletilmeleri,
-
Evren ve Dünya ortamlarının "sona ermesi",
-
Sûr'a "Tekrar" olarak "üflediğinde" İnsanların "Arş" bünyesinde "Gerçek Ortamda" yeniden diriltilerek "ayağa kalkmış" olmaları (Kıyam) ve toplanmaları (Mahşer),
-
İnsanların yeryüzünde yaptıklarının (Amel Defteri) açıklanması ve iyilik ve kötülüklerinin "tartılarak" değerlendirilmesi (Mizan) ve haklarında "karar" verilmesi,
-
İnsanların yeryüzünde yaptıklarının değerlendirilmesi sonucunda sınavı (veya mecazen belirtildiği gibi Sırat Köprüsünü) geçtiklerine karar verilenlerin Cennet ortamına gönderilerek "ödüllendirilmeleri" ve sınavı geçemediklerine karar verilenlerin de Cehennem ortamına "gönderilmeleri"
-
İnsanların yeryüzünde yaptıklarının değerlendirilmesi sonucunda yanlış ve doğru arasına bir tavır alamayanların Cennet ortamına ve Cehennem ortamına "gönderilecekler" arasında kalacakları (Araf),
olarak derlenebilecek aşamaları kapsadığı anlaşılmaktadır.
Bu arada Hz.Muhammed'e "ilk" olarak vahiy edilen Sure'de "İnsanların" Kıyamet sürecinde yeniden dirilişleri sırasında içinde bulunacakları "duruma" özellikle dikkatleri çekilmektedir.
O gün incikten açılır ve secdeye davet edilirler; fakat güç getiremezler. (2/42), (68/42)
Gözleri horluktan aşağı düşmüş bir halde kendilerini zillet bürür, halbuki onlar, sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı. (2/43), (68/43)
Bu ilk Surede yer alan Ayetler ile "İnsanlara" Allah'ı "tanıyıp" O'na "teslim olmalarının" gerektiği bildirilmekte ve aslında insanların "bu nedenle" yeryüzünde bulunduklarına dikkat çekilmektedir. Zira "İnsanlar" ancak bu anlayışa ulaştıkları zaman "İnsan Olmak" için burada (yeryüzünde) bulunduklarını anlayacaklardır.
Ayetlerdeki ifadelerde Allah'ı tanımayıp O'na teslim olmayan “İnanmayanların” gerçek ortamda yeniden diriltildikleri zaman "benliklerinde saklanan" bütün "gerçekler" ortaya çıktığında, (Arapça bir deyim olarak bacakları açıldığında) Allah önünde secdeye davet edilecekleri ancak artık buna güçlerinin yetmeyeceği, onların gözleri hakarete uğramaktan (hor görülmekten) aşağı düşmüş bir halde aşağılanacakları (zillet) ve yeryüzünde sapasağlam iken de (yaşarken) secdeye davet edilmelerine rağmen yine secde etmediklerinin onlara anlatılacağı bildirilerek insanlara bu ortamda yaşarken Allah'a inanmanın ve Ayetler ile verilen öğütlerin önemine işaret edilmektedir.
Bilimsel araştırmalara göre, Evren ortamının yaklaşık 13,7 Milyar yıl ve Dünya ortamının yaklaşık 4,5 Milyar yıl önce oluştuğu varsayılmaktadır. Bu oluşumun Yüce Allah'ın "iradeleri" ile "düzenlediği" ve "Allah'ın Kanunları" veya "Doğa Kanunları" olarak işaret edilen "kural ve koşullar" gereğince gerçekleştirildiği (Yaratıldığı) Kur'an Ayetlerinde belirtilmektedir. Bu "kanunlara" göre ortaya çıkan "her şey" mutlaka zamana veya gelişen koşullara göre bir şekilde "sona ermektedir". Diğer bir deyişle Evrendeki tüm oluşumlar herhangi bir zaman diliminde "Son Bulmaktadır".
Buna göre Evrenin önümüzdeki birkaç Milyon veya birkaç yüz yıl sonra ya da her an tamamen sona ermesi daima ihtimal dahilinde olmaktadır. Ancak “Kıyametin Zamanı” bölümünde değinildiği gibi bu "Sonun" ne zaman gerçekleşeceği sadece Allah'ın "Katındadır" ve O'nun ilmi ve bilgisi dahilindedir, onun vaktini Allah'tan başkasının açıklaması mümkün bulunmamaktadır. Ancak "Evren" ve Dünya” için bu sürenin ne kadar olacağı konusunda gelecekte ulaşılan "Bilgi Birikimi" düzeyine göre bazı tahminler yapılabilecektir. Bununla birlikte Evrenin ve Dünya Ortamının bundan sonra ne kadar zamanının kaldığı ve Kıyamet Sürecinin ne kadar olacağı konularında "Hiçbir Zaman" bilgi sahibi olamayacağımızı Yüce Allah Kur’an’da bizlere iletmiş bulunmaktadır.
Bu durum belli bir düzen içinde gelişen ve dengeli bir biçimde yaşamakta olan "Sağlıklı" bir insanın "Bir An" sonra öleceğini bilememesi fakat bu ihtimalin her zaman gerçekleşmesinin mümkün olması gibi düşünülebilir.
Nitekim son dönemdeki bilimsel araştırmalar ve yorumlar Evren'i bir sonu olabileceğini kabul etmektedir. Bu konuda Stephen Hawking tarafından Zamanın Kısa Tarihi isimli kitabında şöyle bir yorum yapılmaktadır:
“In the following decades this new understanding of space and time was to revolutionize our view of the universe. The old idea of an essentially unchanging universe that could have existed, and could continue to exist, forever was replaced by the notion of a dynamic, expanding universe that seemed to have begun a finite time ago, and that might end at a finite time in the future. That revolution forms the subject of the next chapter. And years later, it was also to be the starting point for my work in theoretical physics. Roger Penrose and I showed that Einstein’s general theory of relativity implied that the universe must have a beginning and possibly, an end.”
(A Brief History of Time - Stephen Hawking. Chapter 2)
Yüce Allah Kıyamet Sürecinde Dünyamızın da dahil olduğu Evren olarak tanımladığımız "Bu Ortamın" ortadan kaldırılmasına neden olacak olayların "Sür'a" olarak tanımlanan (Boru Çalınması gibi) bir "Haber Verme" ile başlayacağı ve o günün çok "zorlu" olacağını bildirmektedir.
O Sûr'a üfürüldüğü zaman var ya, (4/8), (74/8)
İşte o gün zorlu bir gündür. (4/9), (74/9)
Buna göre bütün insanlara o zaman gerçekleşecek olayların dehşeti ve büyüklüğü hakkında bilgi edinilmesi için Ayetlerde canlandırmalar ve açıklamalar yapılmaktadır. Kur'an Ayetlerinde, "Kıyamet" olarak Evren'in ve Evren'de yer alan Dünya'nın "madde" yapılarının ortadan kaldırılmasının bazı olayların birbirleri ile etkileşimleri sonucunda gerçekleşeceği ancak bu "sürecin" Dünyadaki zaman akışına göre ne kadar süreceğinin bilinemeyeceği bildirilmektedir.
İlk Sûr'a Üflenmesi
Yüce Allah Kıyametin başlaması sırasında, Sûr'a üflendiğinde "diledikleri müstesna" olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsinin öleceğini bildirmektedir. Buna göre "müstesna" olarak ölmeyeceklerine işaret ettiği "İradesini" yürüten güçlerin (Meleklerin) çökmekte (Dürülmekte) olan Evren'in etrafında olacağını ve bunların da üstünde olan bir gücün (sekizin) Arş'ı yükleneceğini açıklamaktadır.
Sûr'a üflenince, Allah'ın diledikleri müstesna olmak üzere göklerde ve yerde ne varsa hepsi ölecektir, sonra ona bir daha üflenince, bir de ne göresin, onlar ayağa kalkmış bakıyorlar! (59/68), (39/68)
Sûr'a bir defa üflendiği zaman, (78/14), (69/14)
Yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine tek çarpışla çarpılıp darmadağın edildiği zaman, (78/15), (69/15)
Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar. (78/16), (69/16)
Melekler onun etrafındadır, O gün Rabbinin Arş'ını, bunların da üstünde sekiz yüklenir. (78/17), (69/17)
Ayette bildirilen Sûr'a, Arapçada "Boynuzdan yapılan düdük" anlamına gelmektedir. Burada insanların hayal edebilmelerini kolaylaştırmak üzere, Evren'in ve sonuçta Dünya ortamının "sona ermesi" ile ilgili olaylar zincirini başlatacak olan "ilk Etki", mecazi bir anlatım ile "Sûr'a Üflenmesi" olarak açıklanmaktadır. Yüce Allah "ilk Sûr'a" ile şiddetli sarsıntıların meydana geleceğini bildirmektedir.
Birinci üflemenin sarstığı gün, (81/6), (79/6)
Yüce Allah Böylece Evren'in "yaratıcılığının tartışmasız bir gerçeği" olduğunu belirtirken, "Sûr'a Üflenerek" Evren'deki bütün canlıların hepsinin ölecek olmalarının ve sonra ona bir daha üflendiğinde onların ayağa kalkmış bakacak (yeniden diriltilecek) olmalarının da "yaratıcılığının tartışmasız bir gerçeği" olarak kendi hükümranlığında bulunduğunu kesin bir şekilde açıklamaktadır.
Bu açıklamalar çerçevesinde ilk "Sur'a Üflenmesi" olayının bu Dünya ortamının "sona ermesi" sürecini başlatacağı ve "Son İnsanın" ölümünün de bu sırada meydana geleceği söylenebilir.
Zira açıklanan gerçekler Sur'a Üflenmesi sırasında artık bu Dünya ortamında insanlar da dahil hiçbir şeyin kalmayacağını bildirmektedir. Burada Yüce Allah, "diledikleri müstesna" olarak "İradesini" yürütmekle görevli olan ve diğer Ayetlerde "Melekler" olarak tanımlanan "Güçlere" işaret etmektedir.
Burada geçen "sekiz" sayısının ne ile ilgili olduğu veya neyi ifade ettiği hakkında açıklama bulunmamaktadır. Ancak "Diyanet Tefsirinde" Ayetteki "sekiz" sayısı ile Allah’ın yarattığı birçok “alemden” biri olan madde alemi (Evren) dağılırken O’nun "Arş" bünyesindeki diğer alemlerdeki düzeni ve hükümranlığının devam etmesini sağlayan "güçlere" işaret edildiği (Bu işle görevli Meleklere) şeklinde bir açıklama yapılmaktadır. Muhammed Esed tefsirinde de "sekizin" anlamını Allah'tan başka kimsenin bilemeyeceği belirtilmektedir.
Hâkka Suresi 13-18. Ayet Tefsiri - Diyanet İşleri BaşKanlığı
Hakka suresi Hakka oku Hakka arapça türkçe (kuran.gen.tr)
Tefsirde belirtilldiği gibi Arş'ı "yüklenen" güçler olarak ifade edilen "Sekizin” bazı özel melekleri tanımladığı söylenebilir. Ancak bu sayının ve meleklerin özelliklerinin tam ve doğru anlamları bizim tarafımızdan ancak Allah izin verdiğinde anlaşılabilecektir. Böylece Meleklerin Arş'ı yüklenip evrenin çöküşünün (Kıyametin) bu arş ortamında meydana gelmesini sağladıkları söylenebilir. Buna göre aynen doğuşunda (Yaratılmasında) olduğu gibi, Evrenin ölüşü de nitelikleri bize bildirilmemiş olan ARŞ ortamında gerçekleşmektedir.
Evrenin Sona Ermesi
Yüce Allah insanları bir süre yaşamaları için "indirdiği" bu Evren ve Dünya ortamının sona ereceğine işaret etmektedir.
O gün yeryüzü ve dağlar sarsılır; dağlar çöküntü ile akıp giden kum yığınına döner. (3/14), (73/14)
Gökyüzü bile onunla yarılacaktır. (3/18), (73/18)
Güneş katlanıp dürüldüğünde, (7/1), (81/1)
Yıldızlar döküldüğünde, (7/2), (81/2)
Dağlar yürütüldüğünde, (7/3), (81/3)
Gebe develer salıverildiğinde, (7/4), (81/4)
Vahşî hayvanlar toplanıp bir araya getirildiğinde, (7/5), (81/5)
Denizler kaynatıldığında, (7/6), (81/6)
Fakat insan önündekini yalanlamak ister. (31/5), (75/5)
"Kıyamet günü ne zamanmış?" diye sorar. (31/6), (75/6)
İşte, göz kamaştığı, (31/7), (75/7)
Ay tutulduğu, (31/8), (75/8)
Güneşle ay biraraya getirildiği zaman! (31/9), (75/9)
Bilin ki size vadolunan şey gerçekleşecek! (33/7), (77/7)
Yıldızların ışığı söndürüldüğü, gökkubbe yarıldığı, dağlar ufalanıp savrulduğu ve peygamberlerin vakti tayin edildiği zaman. (33/8), (77/8)
Yer şiddetle sarsıldığı, (46/4), (56/4)
Dağlar parçalandığı, (46/5), (56/5)
Dağılıp toz duman haline geldiği, (46/6), (56/6)
Kıyamet günü bütün yeryüzü Allah'ın tasarrufundadır, gökler Allah'ın kudret eliyle dürülmüş olacaktır. (59/67), (39/67)
O gün ki, yazılı kâğıtların tomarını dürer gibi göğü toplayıp düreriz. Tıpkı ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar o hale getiririz. Üzerimize aldığımız bir vaat oldu. Biz yaparız. (73/104), (21/104
O gün gök sallanıp çalkalanır. (76/9), (52/9)
Dağlar yürüdükçe yürür. (76/10), (52/10)
Artık işte o gün olacak olur. (78/13), (69/13)
Sûr'a bir defa üflendiği zaman, (78/14), (69/14)
Yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine tek çarpışla çarpılıp darmadağın edildiği zaman, (78/15), (69/15)
Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar. (78/16), (69/16)
Melekler onun etrafındadır, O gün Rabbinin Arş'ını, bunların da üstünde sekiz yüklenir. (78/17), (69/17)
O gün huzura alınırsınız; size ait hiçbir sır gizli kalmaz. (78/18), (69/18)
O gün gökyüzü, erimiş maden gibi olur. (79/8), (70/8)
Dağlar da atılmış yüne döner. (79/9), (70/9)
Gökyüzü yarıldığı, (82/1), (82/1)
Yıldızlar döküldüğü, (82/2), (82/2)
Denizler birbirine katıldığı, (82/3), (82/3)
Gök yarıldığı zaman (83/1), (84/1)
Rabbine kulak verip boyun eğecek hale getirildiği zaman, (83/2), (84/2)
Yer dümdüz edildiği vakit (83/3), (84/3)
İçinde bulunanları atıp boşaldığı (83/4), (84/4)
Ve Rabbini dinleyip O'na hakkıyla itaata mecbur kılındığı vakit (83/5), (84/5)
Gök yarılıp da kızarmış yağ renginde gül gibi olduğu zaman, (97/37), (55/37)
Ey insanlar! Rabbinizden korkun! Çünkü kıyamet vaktinin depremi müthiş bir şeydir! (103/1), (22/1)
Onu gördüğünüz gün her emzikli kadın emzirdiği çocuğu unutur her gebe kadın çocuğunu düşürür, insanları da sarhoş bir halde görürsün oysa onlar sarhoş değillerdir; fakat Allah'ın azabı çok dehşetlidir! (103/2), (22/2)
Ayetlerde Evrenin son bulması, Evrenin "kapsamındaki" tüm ortamlarla birlikte Dünya ortamının da "sona ermesi" ile sonuçlanacak "olaylar zinciri" olarak açıklanmaktadır. Bu olgu "Kıyamet" olarak adlandırılmakta ve Kıyamet "süreci" Ayetlerde kesitler halinde "açıklanarak" tanımlanmaktadır. Nitekim bir “Patlama” ile ortaya çıktığı düşünülen Evrenin sonuçta da “Yazılı kağıtların tomarını dürer gibi" toplanıp dürüleceği belirtilmektedir.
Buna göre Kıyamet'i Dünya (yeryüzü) ortamında meydana gelecek "bozulmaların" tetikleyeceği, böylece tüm Evren'in "sona ermesi" ile ilgili olaylar zincirinin başlayacağı anlaşılmaktadır. Zira açıklanan "Kıyamet" süreci Dünya üzerinden bir "gözlem" şeklinde belirtilmekte, Allah'ın tasarrufunda olan yeryüzünün ve göklerin (Evren'in) Allah'ın kudret eliyle kâğıt tomarını dürer gibi "dürüleceği" ve ilk yaratılışındaki haline getirileceği bildirilmektedir. Bu durumda İlk Patlama ile birlikte oluşan “dengeler” ve "Kurallar" çerçevesinde halen tüm Evrende geçerli olan tüm "Oluşumların" birbirleri ile uyumlu ve bağlantılı olarak ortaya çıktıkları, "Yeni Bir Ortam" oluşturdukları ve ilk oluşum ile başlayıp bugüne kadar süregelen bu ortamın "Dürüleceği" zamana kadar süreceği ileri sürülebilir.
Ayrıca Evren'in sona ermesinin "Takdir Edildiği" zaman insanların tahmin edemeyeceği boyut ve şiddetteki olayların meydana geleceği bildirilmektedir. Buna göre, Evren'in "sona ermesi" aşamasında güneşin katlanıp dürüleceği, yıldızların döküleceği, gebe develerin salıverileceği, vahşi hayvanların toplanıp bir araya getirileceği, denizlerin kaynatılacağı, Evren ve yeryüzünün çok şiddetli depremlerle "sarsılacağı", bu sarsıntıların dağları yürüteceği, sallayıp çalkalayacağı ve onları çökerterek, parçalayarak ve ufalayıp toz duman halinde savurarak kum yığınına döndüreceği, o gün Sûr'a üflendiğinde yeryüzü ve dağların "kaldırılıp" birbirine tek çarpışla çarpılarak "darmadağın" edileceği, galaksilerin, yıldızların, gezegenlerin bulunduğu Evren ortamının (gökyüzünün) Allah'ın "iradesine" boyun eğerek ayrılıp "yarılacağı", artık o gün "çökmeye" yüz tutacağı, meleklerin bu çöküşün etrafında olacağı ve onların da üstünde o gün (o anda) sekizinin Rabbinin Arşını yükleneceği, gökyüzünün erimiş maden gibi olacağı ve "kızarmış yağ renginde gül" gibi olacağı, yıldızların "döküleceği", ışıklarının söndürüleceği (yok olacakları), yeryüzünün Allah'ın takdirine uymaya mecbur olarak kulak verip boyun eğecek hale geleceği ve "dümdüz" edileceği, Ayın tutulacağı, Güneş ve Ayın bir araya getirileceği, o sırada (o gün veya o zaman) denizlerin birbirine katılacağı, ve dağların da "çökmeye" başlayacağı, bunların şiddetinden insanların gözlerinin kamaşacağı parlaklıkta patlamalarla dağların "atılmış yüne" döneceği ve artık bu aşamada vaat olunan "Kıyametin" gerçekleşmiş olacağı bildirilmektedir.
Ayetlerdeki açıklamalarda Evrenin sona ermesi ve ortadan kalkmasına yol açacak olan olaylar nedeniyle yeryüzü ortamımın nasıl değişeceğine dair örnekler verilmekte ancak bütün bunların yeryüzündeki zaman akışına göre ne kadar bir sürede oluşacağı bildirilmemektedir. Bu durumda "Kıyamet" olarak tanımlanan "sürecin" ancak Yüce Yaratanın hükmettiği "Tüm Ortamların" tabi oldukları zaman boyutlarında bir anlamı olacağı söylenebilir. Buna göre Evreni sona erdirmek üzere bünyesinde meydana gelecek olan yapısal değişimlerin nitelik ve şiddet açısından bu ortamda esasen gerçekleşmekte olan deprem, sel, fırtına vb. gibi olayların çok ötesinde ve insanların yaşarken edindikleri bilgileri ile açıklanmasının imkânsız olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda Ayetlerde belirtilen olayların, esasen bütün insanların ölümleri sonrasında yani Dünya zaman ortamından ayrılmalarından sonra her şeyi engellenerek (Berzah) bekleyen "Ruhlarının" ikinci Sur'a üflenmesi ile yeniden yaratılmaları sonrasında algılayacakları söylenebilir. Böylece ilgili bölümlerde belirtildiği gibi her insan ruhunun Dünya ortamındaki yaşamında bildiği ve algıladığı tüm konuların ve varlıkların nasıl değiştirilip dağıldığını göreceği ve artık "Kıyamet Sürecinde" olduğunu Ruhunun engellenmesi kaldırıldığında algılayacağı açıklanmaktadır. Buna göre bütün insanlardan ölüm sonrasında yaşanacak bu gerçeklerin dikkate almaları ve Yüce Yaratan ile ilgili olarak Ayetlerde kendilerine iletilen ve kendilerinden beklenenlerin yerine getirmeleri, Allah'tan korkmaları ve bunları gerçekleştirecek olan "Eşsiz Güç" üzerinde düşünmeleri beklenmektedir.
Ayetlerde Evren'in sona ermesine neden olacak olan bu değişimlerin anlaşılabilmesi ve hayal edilebilmesi için," canlandırma olarak açıklamalar yapılmaktadır. Buna göre insanların bu ortamın sona ermesi aşamasında bütün "dengelerinin" bozularak tamamen "şekilsiz" olacağı ve Evren ile birlikte bir "çöküş" meydana geleceği (Dürüleceği), bunun Allah'ın kendi üzerine aldığı bir "vaat" olduğu ve bu nedenle "mutlaka" gerçekleşeceği özel olarak hatırlatılmaktadır.
Kıyamet'in gerçekleşmesi sırasında "yeryüzünün" uğrayacağı değişmelerin ve müthiş depremlerin "boyutu" ve Kıyamet zamanında yaşamakta olan "son" insanların yaşayacakları "dehşet" halen yaşamakta olan insanların "hayal edebilmeleri" için, kıyamet zamanında her emzikli kadının emzirdiği çocuğu unutacağı, her gebe kadının çocuğunu düşüreceği, insanların da sarhoş bir halde görünecekleri oysa onlar sarhoş olmadıkları belirtilerek anlatılmaktadır.
Yüce Yaratan “İnsanlara” Kıyamet gününde (kıyamet sürecinde) bütün yeryüzünün Allah'ın tasarrufunda olduğunu, göklerin (Evren'in) Allah'ın "kudreti" ile (eliyle) ilk “yaratılışındaki” haline döndürülerek "dürülmüş" olacağını özellikle bildirmekte ve hatırlatmaktadır. Böylece Evrenin ve Dünya ortamının belirlenen "Günde" tıpkı ilk yaratmaya başlandığı gibi tekrar “göklerin ve yerin bitişik olduğu” ilk haline döndürüleceği kesin bir olgu olarak belirtilmektedir.
Nitekim, Evren’in Yaratılışı bölümünde yer alan Ayetlerde belirtildiği gibi, "Yerler ve Göklerin bitişik bir halde iken” birbirinden kopartılarak oluşturulduğu ve sonuçta yeniden ilk yaratıldığı gibi yapışık hale getirileceği “kesin bir hüküm” olarak bildirilmektedir.
İnkâr edenler, göklerle yer bitişik bir halde iken bizim, onları birbirinden kopardığımızı ve her canlı şeyi sudan yarattığımızı görüp düşünmediler mi? Yine de inanmazlar mı? (73/30), (21/30)
Günü ki, yazılı kâğıtların tomarını dürer gibi göğü toplayıp düreriz. Tıpkı ilk yaratmaya başladığımız gibi onu tekrar o hale getiririz. Üzerimize aldığımız bir vaat oldu. Biz yaparız. (73/104), (21/104
Bu Ayetlerden ve İnsanlığın günümüzde ulaştığı bilgi birikiminden, Evren’in bir toplu iğne başı kadar olduğu varsayılan ve sadece “çok yoğun atom enerjisinden” ibaret olan bir kütlenin (nokta) bünyesinde ortaya çıkan "atomik zincirleme etkileşimler” sonrasında bir “koparılma” ile (Büyük Patlama) Evrendeki tüm somut varlıkların ve onlardan yayılan etkileşimlerle de soyut varlıkların ortaya çıktıkları söylenebilmektedir. Böylece Evren’in en küçük yapı taşını oluşturan “Atomlardan” oluştuğu ve söz konusu "atomik zincirleme etkileşimlerin” sürmekte olması nedeniyle halen “genişlemekte” olduğu düşünülmektedir. Nitekim Kur'an’da Evrenin “genişlediği” bir diğer Ayette belirtilmektedir.
Göğü kendi ellerimizle biz kurduk ve biz elbette genişleticiyiz. (67/47), (51/47)
Bu Ayetlerde belirtilen “Koparılma” veya “Patlama” olayının, diğer çok sayıdaki Ayetlerde “Arş” olarak belirtilen ve “Evren Ötesi Ortam” olarak düşünülebilecek “olağanüstü atomik bir yapının” bir “noktasında” belli bir “irade” veya “etken” tarafından (Yüce Yaratan Allah) belirlenen “Kurallara-Kanunlara” göre (Fizik Kanunları) Evrendeki tüm somut varlıkları ve onlardan yayılan etkileşimlerle de soyut varlıkları ortaya çıkaran “atomik zincirleme etkileşimlerin” başlamasını ve genişlemesini gerçekleştirdiği söylenebilir. Böylece başlayan atomik etkileşimler zincirinin yine bu “Kurallara-Kanunlara” göre “bir sınıra kadar” genişledikten sonra Evren’in “büzüşerek” tüm somut ve soyut varlıkları ile “yeniden” çok yoğun atom enerjisinden oluşan bir kütle (Nokta) olan “İlk Haline” dönüşeceği anlaşılmaktadır.
Evren’in bu “yaşam süreci” halen nebula olarak tanımlanan bulutsuların, yıldızların, galaksilerin ve benzer yapıların ortaya çıkmaları ve bir süre sonra birer “kara delik” haline dönüşerek “yok olmaları” ile devam etmektedir. Böylece “kara delik” olarak adlandırılan “çok yoğun enerji kütleleri giderek “kara kütle” olarak tanımlanan Evren’deki “en geniş yapıyı” oluşturmaktadır. Bu durum yapılan bilimsel araştırmalar ile de onaylandığı gibi, halen “genişlemekte” olan Evren’in “yaşam sürecini” oluşturmakta ve Evren’in sona ereceği zamana kadar süreceği anlaşılmaktadır. Buna göre söz konusu “Kara Kütle” sonuçta Evren’i kaplayarak “sona ermesine” neden olacak devasa bir “kara Delik” olarak ta düşünülebilir.
Yukarıdaki Ayetlerdeki açıklamalardan Evren'in "yaşam sürecinin" güncel bilgi birikimine göre genel bir yaklaşım olarak iki şekilde gelişme göstereceği düşünülebilir.
Birincisinde bir “İlahi İradenin” belirlediği “Kurallara-Kanunlara” tabi olarak meydana gelen “Büyük Patlama” sonrasında bu “kurallara” tabi olarak her yöne doğru “Saçılarak” ortaya çıkan Evren, halen “sürmekte” olan saçılmanın “kütle-enerji yoğunluğu” belli bir sınıra ulaşıp “kritik yoğunluk” değerini aştığında ilk açılma noktasına doğru “içe bükülmeye” başlayacak (Dürülme) ve sonuçta Evren “ilk koparılma noktasında” ortaya çıktığı “ilk haline” dönerek son bulacaktır.
.jpg)
Bu durumda Evren bir merkez noktadan başlayıp aynı merkezde sona eren küreye benzer bir yapıyı andırmaktadır. Bu küresel genişlemenin “Kıyamet” sürecinin başlaması ile duracağı ve "İçe Bükülerek" ilk başlama-patlama noktasına doğru büküleceği (Dürülmesi) ve sonuçta tüm Evrenin "Kaçınılmaz" olarak oluşturmakta olduğu bir "Kara Kütle" haline gelerek sona ereceği varsayılabilir.
Evrenin gelişmesinde ikinci bir şekil olarak bir “İlahi İradenin” belirlediği “Kurallara-Kanunlara” tabi olarak meydana gelen “Büyük Patlama” sonrasında bu “kurallara” tabi olarak bir yöne doğru “Saçılarak” ortaya çıkan Evren, halen “sürmekte” olan saçılmanın “kütle-enerji yoğunluğu” belli bir sınıra ulaşıp “kritik yoğunluk” değerini aştığında bir “yeni noktaya” doğru “daralmaya” başlayacak (Dürülme) ve sonuçta Evren “ilk koparılma noktasında” ortaya çıktığı “ilk haline” dönerek son bulacaktır.
%20(1).jpg)
http://astro.hopkinsschools.org/course_documents/cosmology/origin_and_fate.htm
Bu durumda Evren bir noktadan başlayıp yeni bir noktada sona eren bir Amerikan Futbol topunu andırmaktadır. Bu “elips” şeklindeki genişlemenin “Kıyamet” sürecinin başlaması ile duracağı ve bir “yeni noktaya” doğru daralacağı (Dürüleceği) en sonunda tüm Evren’in "Kaçınılmaz" olarak oluşturmakta olduğu bir "Kara Kütle" haline gelerek bu “yeni noktada” çatırdayıp kırılarak (Büyük Kırılma) son bulacağı varsayılmaktadır.
Varsayımlarda belirtilen “içe bükülmenin” veya “daralmanın” Ayetlerde “Kıyamet” olarak tanımlanan sürecin başlamasına işaret ettiği düşünülebilir. Ancak bu durumun ne zaman olacağı ve ne kadar süreceği bilinmemektedir.
Nitekim Evren’in şekli ve genişlemesi ile ilgili olarak bilimsel araştırmalarda üç ayrı olasılık ileri sürülmektedir.
https://www.pinterest.com/pin/176414510376449211/
Evren’in bugünkü durumu ve gelecekte ne şekil alacağına dair yapılan bilimsel araştırmalardan elde edilen bilgiler “Evrenin ve Dünyanın Yaratılışı” bölümünde yer almaktadır.
Bu "gerçeklere" rağmen yeryüzünde yaşamakta olan ve "Allah'a" ve "Yarattıklarına" inanmayan insanların çoğunun bunları kabul etmek istemeyeceklerine bu yüzden de "Kıyamet günü ne zamanmış" diyerek bu "gerçeği" bir şekilde "alaya alıp" inkarda devam ettiklerine dikkat çekilmektedir.
